Τα τελευταία χρόνια, μαιευτήρες στις ΗΠΑ συμβουλεύουν γονείς να ζητούν την..
ενεργή νοσοκομειακή θεραπεία για νεογνά 23 εβδομάδων, καθώς ποσοστό 25% από αυτά επιβιώνει.
Τα μωρά που έχουν γεννηθεί μεταξύ 22 και 23 εβδομάδων δημιουργούν, όμως, ερωτήματα. Οι πιθανότητες να επιβιώσουν είναι μεν μικρές, αλλά εξαρτημένες από παράγοντες, όπως το σωματικό τους βάρος και από το εάν η μητέρα υποβάλλονταν σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή που βοηθούν την αναπνευστική και εγκεφαλική λειτουργία του βρέφους.

Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ γεννιούνται 18.000 πρόωρα μωρά, ενώ  5.000 από αυτά γεννιούνται την 22η ή την 23η εβδομάδα της κύησης. Στο πλαίσιο μελέτης που έγινε για τα πρόωρα, εξετάστηκαν 5.000 μωρά, γεννημένα μεταξύ 22 και 27 εβδομάδων, και διαπιστώθηκε ότι όσα γεννήθηκαν την 22η εβδομάδα δεν επιβιώνουν, εάν δεν νοσηλευθούν. Σε 78 περιπτώσεις, όπου τα νεογνά απόλαυσαν εντατικής θεραπείας, 18 από αυτά επέζησαν.

Επτά από αυτά δεν υπέφεραν από σοβαρά προβλήματα υγείας, αφού μεγάλωσαν. Εξι, όμως, είχαν σοβαρά προβλήματα, όπως τύφλωση, κώφωση ή βαριάς μορφής εγκεφαλική παράλυση. Από τα 755 μωρά που γεννήθηκαν την 23η εβδομάδα της κύησης, 542 νοσηλεύθηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Περίπου το 1/3 επέζησε, ενώ το ήμισυ από αυτά δεν αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Αντίθετη άποψη εκφράζει ο δρ Τζέφρι Πέρλμαν, του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Κορνέλ. «Η παραμονή του βρέφους για μήνες στη θερμοκοιτίδα είναι σαν μία πτήση με πολλές αναταράξεις και με κάθε χτύπημα να έχει επιπτώσεις στον εγκέφαλο. Προσπαθούμε να σώσουμε όσα γεννηθούν την 24η εβδομάδα. Για όσα γεννιούνται, όμως, την 23η προσπαθώ να εξηγήσω στους γονείς τους ότι οι πιθανότητες είναι μικρές και ότι η δυνατότητα παρέμβασης που έχουμε, ως ιατροί, είναι περιορισμένη. Στις 22 εβδομάδες, η άποψή μου είναι ότι τα αποτελέσματα είναι τόσο δραματικά που δεν συστήνω στους γονείς καμία ιατρική παρέμβαση.»

Πηγή