Οι κυριότερες κατηγορίες φαρμάκων που επηρεάζουν αποδεδειγμένα την…
ικανότητα της οδήγησης είναι:
Αναισθητικά: Καλό θα ήταν να αποφεύγεται εντελώς η οδήγηση τουλάχιστον για ένα 24ωρο μετά από οποιαδήποτε μικροεπέμβαση/μικροχειρουργική.

Αντιδιαβητικά: Ασθενείς που κάνουν ενέσεις ινσουλίνης καλό θα ήταν να αποφεύγουν την οδήγηση. Επειδή αυτό πολλές φορές δεν είναι εφικτό, κάθε διαβητικός θα πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίσει τα πρώτα συμπτώματα υπογλυκαιμίας (εφίδρωση, τάση για λιποθυμία, αίσθημα πείνας – λιγούρα) και να σταματά αμέσως την οδήγηση. Επιπλέον, ασθενείς που έχουν υποστεί ένα επεισόδιο υπογλυκαιμίας δεν θα πρέπει να συνεχίζουν την ίδια μέρα τη διαδρομή με το αυτοκίνητο. Τέλος, διαβητικοί που λαμβάνουν αγωγή από το στόμα, καλό θα ήταν να αποφεύγουν την οδήγηση στην αρχή της θεραπείας και μέχρι να εξοικειωθούν.

Αντιεμετικά: Χρησιμοποιούνται στη συμπτωματική θεραπεία της ναυτίας, των εμετών και των ιλίγγων. Οι επιπτώσεις τους, μεταξύ άλλων, είναι υπνηλία και αδυναμία συγκέντρωσης. Γι’ αυτό και θα πρέπει να αποφεύγεται η λήψη τους από όσους πρόκειται να οδηγήσουν (π.χ. μετά από ένα ταξίδι με πλοίο).

Αντιεπιληπτικά: Λαμβάνονται από ασθενείς με επιληψία. Επηρεάζουν σημαντικά την οδήγηση, γι’ αυτό η οδήγηση πρέπει να διακόπτεται στην εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων, μέχρι να το συστήσει και πάλι ο θεράπων γιατρός.

Αντιισταμινικά: Λαμβάνονται για την καταπολέμηση αλλεργιών, βρογχικού άσθματος, ναυτίας, ζάλης κ.ά.. Μπορεί να προκαλέσουν υπνηλία ή αδυναμία συγκέντρωσης, γι’ αυτό θα ήταν καλό να αποφεύγεται η οδήγηση μετά τη λήψη τους. Προσοχή: τέτοια φάρμακα περιέχονται και σε πολλά ιδιοσκευάσματα για το κοινό κρυολόγημα.

Αντιυπερτασικά: Πρόκειται για την αγωγή των ασθενών που πάσχουν από υπέρταση. Αν ανήκεις σ’ αυτή την κατηγορία, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι απαγορεύεται να οδηγείς αν η πίεσή σου δεν είναι καλά ρυθμισμένη ή αν το υπερτασικό φάρμακο επηρεάζει την πνευματική σου διαύγεια. Επιπλέον, μην οδηγείς αν κατά τη διάρκεια λήψης των φαρμάκων αισθανθείς ίλιγγο, λιποθυμία, υπνηλία ή έντονη κόπωση.

Αντιψυχωσικά: Λαμβάνονται για τη θεραπεία σοβαρών ψυχικών παθήσεων. Οι ασθενείς δεν πρέπει να οδηγούν, ούτε να χειρίζονται μηχανήματα που απαιτούν μεγάλη προσοχή. Σ’ αυτή την περίπτωση, η οδήγηση όχι μόνο απαγορεύεται από το νόμο, αλλά και μπορεί να θέσει σε μεγάλο κίνδυνο τη ζωή του ασθενή αλλά και των άλλων οδηγών.
Ηρεμιστικά: Λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της αϋπνίας και του άγχους. Η επίδρασή τους στην ικανότητα οδήγησης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, γι’ αυτό πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται.  
 Πηγή