Γράφει ο Κωστής Χριστοδούλου

Το Παρίσι γνωρίζει καλά τι θα πει τρομοκρατία. Σε κάποιους το μυαλό θα πάει στο χτύπημα στα γραφεία του Charlie Hebdo στις αρχές του χρόνου όμως η γαλλική πρωτεύουσα έχει το… θλιβερό προνόμιο να έχει βεβαρημένο ιστορικό αλλά και να καταγράφεται ως ο τόπος που γεννήθηκε η τρομοκρατία με την έννοια της μαζικής επίθεσης και του τυφλού χτυπήματος.

24 Δεκεμβρίου 1800, παραμονή Χριστουγέννων στο Παρίσι. Η άμαξα του Πρώτου Ύπατου και μετέπειτα αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Βοναπάρτη, κατευθύνεται προς το θέατρο της Όπερας όπου θα έκανε πρεμιέρα «Η Δημιουργία» του Χάιδν. Μέσα στην άμαξα πέρα από τον υπουργό πολέμου συνοδεύουν τον Βοναπάρτη και δύο κορυφαίοι στρατηγοί του. Σε μία δεύτερη άμαξα που ακολουθεί βρίσκεται η συζύγου του Ιωσηφίνα η οποία συνοδεύεται από την έγκυο στον όγδοο μήνα αδελφή της ενώ ακολουθούν δύο ακόμη άμαξες με φρουρά. Περιμετρικά από τις άμαξες κάλπαζαν γρεναδιέροι.

Λίγο πριν φτάσει στον τελικό της προορισμό, στην οδό Saint Nicaise η τρομοκρατία θα έκανε για πρώτη φορά την εμφάνιση της στην ιστορία. Έως τότε ο συνήθης τρόπος για να βγάλεις από την μέση ένα μισητό πρόσωπο ήταν ή το μαχαίρι ή το δηλητήριο. Οι σκοτεινοί αντίπαλοι του Βοναπάρτη είχαν σχεδιάσει εδώ και δύο μήνες ένα μεγαλύτερο χτύπημα ώστε να είναι σίγουροι ότι θα έχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα χωρίς να υπολογίζουν ζωές τρίτων. Δημιούργησαν μία βόμβα γεμίζοντας ένα ολόκληρο βαρέλι με πυρίτιδα, καρφιά και πέτρες. Την φόρτωσαν σε μία άμαξα και περίμεναν να περάσει αυτή του Υπάτου και της συνοδείας του. Για να παραμείνει η παγιδευμένη άμαξα στην θέση τους επιστράτευσαν ένα κορίτσι 14 χρονών, την Πενσέλ που πουλούσε κουλούρια και την επέλεξαν ως την πιο αθώα που δεν θα κινούσε υποψήφιες. Έναντι 12 νομισμάτων της ζήτησαν να κρατήσει σταθερό το άλογο για κάμποση ώρα.

Γύρω στις 8 και όταν φάνηκε από το βάθος να καταφθάνει η άμαξα του Βοναπάρτη ένας εκ των συνωμοτών άναψε το φιτίλι και απομακρύνθηκε με σταθερό και γοργό βήμα από τον τόπο που από «Άγια νύχτα» σε λίγα λεπτά θα μετατρέπονταν σε «Νύχτα της Κολάσεως». Η άμαξα του Βοναπάρτη και της συνοδείας του είχε περάσει ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν ενεργοποιηθεί η βόμβα η οποία τραυμάτισε τον τελευταίο γρεναδιέρο της φρουράς και σκότωσε ένα από τα άλογα της άμαξας που επέβαινε η Ιωσηφίνα. Το χτύπημα στοίχισε την ζωή σε 22 αθώους. Η μικρή Πενσέλ διαμελίστηκε ενώ τραγικό θάνατο βρήκαν περαστικοί καθώς και πελάτες ενός καφέ που μπροστά του βρίσκονταν η παγιδευμένη άμαξα.

Τι δεν πήγε καλά για τους τρομοκράτες; Σύμφωνα με μία εκδοχή η ταχύτητα που ανέπτυξε ο αμαξάς του Βοναπάρτη και σύμφωνα με μία άλλη η υγρασία που εμπόδισε το φιτίλι να καεί στους χρόνους που είχαν προϋπολογίσει. Ποιοί ήταν οι τρομοκράτες; Φανατικοί μοναρχικοί οι οποίοι με την βοήθεια των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών είχαν καταστρώσει το σχέδιο εξόντωσης του Ναπολέοντα. Στην γκιλοτίνα που οδηγήθηκαν, λίγο πριν αφήσουν την τελευταία τους πνοή αναφώνησαν «για τον βασιλιά».