«Δεν κοιμάμαι, απλά ξεκουράζομαι».
Θέλει να παίξετε αλλά είσαι εξουθενωμένη. Κλείνεις λίγο τα μάτια έτσι απλά για να …
ξεκουραστείς. «Η μαμά παίρνει όλο υπνάκους», θα σκέφτεται το μικρό σου. Όταν μεγαλώσει θα καταλάβει.

Τι άλλα πράγματα όμως λέμε στα παιδιά και τι μπορεί να σκέφτονται αυτά; Και το χειρότερο; Τι μπορεί να λένε σε κάποιον θείο ή θεία ή κάποιον εντελώς άγνωστο με βάση τα όσα τους λέμε εμείς;

Λέμε: «Δεν έχω λεφτά γι” αυτό».
Σκέφτονται: «Είμαστε φτωχοί».

Λέμε: «Μερικές φορές οι μεγάλοι μπορεί να φωνάζουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπιούνται».
Σκέφτονται: «Ο μπαμπάς και η μαμά φωνάζουν και λένε κακές λέξεις».

Λέμε: «Δεν έχω χρόνο τώρα γι” αυτό».
Σκέφτονται: «Η μαμά δουλεύει όλη μέρα και δεν παίζει ΠΟΤΕ μαζί μου».

Λέμε: «Το τηλέφωνο το θέλω για τη δουλειά μου. Δεν μπορώ να στο δώσω να παίζεις».
Σκέφτονται: «Η μαμά κρύβει τα μυστικά της στο τηλέφωνο και δεν μου το δίνει».

Λέμε: «Δεν μπορείς να φας παγωτό – έχεις δυσανεξία στη λακτόζη».
Σκέφτονται: «Η μαμά είναι κακιά και δεν θέλει να με σκουπίσει επειδή θα τα κάνω πάνω μου μόλις φάω μια μπουκιά παγωτό».

Λέμε: «Δεν έχω επάνω μου λεφτά και δεν πρόκειται να το αγοράσω με την κάρτα».
Σκέφτονται: «Η μαμά μου έχει μια μαγική κάρτα που την περνάει από ένα μηχάνημα και αγοράζουμε έτσι ό,τι θέλουμε από τα μαγαζιά. Λέει ότι δεν έχει λεφτά άλλα δίνει συνέχεια την κάρτα της».

Λέμε: «Το πιάτο αυτό έχει βιολογικά προϊόντα που κάνουν καλό στην υγεία».
Σκέφτονται: «ΙΟΥ. ΔΕΝ ΤΡΩΓΕΤΑΙ».

Λέμε: «Γιατί γκρινιάζεις; Έχεις τόσα παιχνίδια, παίξε με κάποιο από αυτά!»
Σκέφτονται: «Δεν έχω τίποτα να κάνω και δεν έχω με τίποτα να παίξω. Οι γονείς μου δεν με αγαπούν και δεν θέλουν να διασκεδάζω».

Λέμε: «Βούρτσισε τα δόντια σου και ετοιμάσου για ύπνο».
Σκέφτονται: «Οι γονείς μου με αναγκάζουν κάθε βράδυ να κάνω πράγματα που δεν θέλω».

Λέμε: «Θα βγω αλλά θα γυρίσω πίσω σύντομα!»
Σκέφτονται: «Η μαμά σήμερα φόρεσε τα καλά της. Κάτι τρομερό πρέπει να συμβαίνει, ποτέ της δεν φοράει τα καλά της. ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΩ ΤΗΛΕΦΩΝΟ».

Λέμε: «Πρόσεχε τις σκάλες, θα πέσεις!»
Σκέφτονται: «Ήμουν στο σπίτι του φίλου μου και έχουν σκάλες, μάλλον είναι πλούσιοι!» και φυσικά δεν προσέχουν τις σκάλες.

Λέμε: «Εγώ θα πιω ένα ποτηράκι κρασί»
Σκέφτονται: «Οι γονείς μου πίνουν κρασί κάθε φορά που τρώμε».

Ίσως θα πρέπει να ξανασκεφτούμε τα όσα τους λέμε. Τα παιδιά έχουν τη μαγική ικανότητα να μετατρέπουν το πιο αθώο πράγμα στον κόσμο σε πρωτοσέλιδο για τον κίτρινο τύπο!

Πηγή