«Πιεζόμαστε λίγο διότι, όπως γνωρίζετε, η ανακεφαλαιοποίηση πηγαίνει πιο γρήγορα,,, από όσο πιστεύαμε και υπό αυτή την έννοια είμαστε θύματα της ίδιας μας της επιτυχίας, διότι οι τράπεζες δείχνουν να ανακεφαλαιοποιούνται λίγο νωρίτερα, οπότε ορισμένα από τα θέματα που θα μπορούσαμε να διευθετήσουμε αργότερα καλούμαστε να τα διευθετήσουμε νωρίτερα. Εχουμε τώρα μια εβδομάδα για να τελειώσουμε κάποια από τα πράγματα που έχουν απομείνει από την πρώτη δέσμη των προαπαιτούμενων».

Δεν είναι τα άθλια ελληνικά του που οδήγησαν τον Τσακαλώτο να κάνει αυτή την προκλητική δήλωση, μετά το τέλος του Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. Ηξερε πολύ καλά τι έλεγε. Είναι η αλαζονεία εκείνου που έχει «πηδήξει το χαντάκι» και είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει με συνέπεια όσα προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο. Είναι ο «ενστερνισμός» του Μνημόνιου, που τάχα το υπέγραψαν χωρίς να το πιστεύουν, επειδή οι δανειστές τους έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο. Είναι η συνείδηση πως δε δίνει εξετάσεις στον ελληνικό λαό, αλλά στην ελληνική μπουρζουαζία, η οποία θα τον κρίνει από την ανταπόκρισή του στις απαιτήσεις του Μνημονίου, το οποίο αποτελεί τη Magna Carta του ελληνικού καπιταλισμού.

Πέσαμε θύματα της επιτυχίας μας, αναφώνησε με καμάρι ο Τσακαλώτος. Οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται πιο γρήγορα απ’ όσο υπολογίζαμε, γι’ αυτό και κάποια πράγματα που θα μπορούσαμε να τα λύσουμε λίγο αργότερα πρέπει να τα λύσουμε άμεσα!

Εκθεση συμμόρφωσης

«We have mandated the Euro Working Group to reconvene at the latest at the beginning of the next week to take stock of the compliance report from the institutions». Τα αγγλικά είναι απαραίτητα, προκειμένου να παρατεθεί στη συνέχεια η σωστή ελληνική μετάφραση αυτού του αποσπάσματος από τη δήλωση που έκανε ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ, μετά το πέρας της συνόδου του Eurogroup την περασμένη Δευτέρα. Η ελληνική μετάφραση: «Αναθέσαμε στο EWG να συγκληθεί το αργότερο στις αρχές της επόμενης εβδομάδας για να εξετάσει την έκθεση συμμόρφωσης που θα υποβληθεί από τους θεσμούς».

Παραθέσαμε σκόπιμα αυτό το απόσπασμα από τη δήλωση Ντεϊσελμπλούμ, επειδή στην Ελλάδα αυτά τα πράγματα δεν κυκλοφορούν. Εδώ ακούμε συνεχώς περί «συνεργασίας», «αξιολόγησης» και άλλων τέτοιων, ενώ ο πρόεδρος του Eurogroup μίλησε για «έκθεση συμμόρφωσης» της ελληνικής κυβέρνησης με τα προαπαιτούμενα, την οποία (έκθεση) θα υποβάλει η τρόικα και θα κρίνει το EuroWorkingGroup. Οι υπουργοί δεν σκοπεύουν να ξανασχοληθούν. Πλέον, η ελληνική κυβέρνηση θα έχει να κάνει με την τρόικα και το EWG, στο οποίο προεδρεύει ο περιβόητος Τόμας Βίζερ.

Για όσους ενδεχομένως μας πουν ότι αυτές είναι δηλώσεις του «χολερικού» Ντεϊσελμπλούμ, τις οποίες δεν πρέπει να απολυτοποιούμε, υπάρχει η επίσημη ανακοίνωση του Eurogroup: «Οι Θεσμοί και ο έλληνας υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, ενημέρωσαν το Eurogroup για την πρόοδο στην εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος του ESM, το οποίο συμφωνήθηκε τον περασμένο Αύγουστο (…) Το Eurogroup κάλεσε τις ελληνικές αρχές να ολοκληρώσουν τα μέτρα για τον τραπεζικό τομέα, όπως και τη νομοθεσία που έχει συμφωνηθεί για το πρώτο πακέτο των προαπαιτούμενων, μέσα στην εβδομάδα. Αυτό θα ”ξεκλειδώσει” την εκταμίευση των 2 δισ. ευρώ από τον ESM και τη μεταφορά των χρημάτων που απαιτούνται για την ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού τομέα. Εως και 10 δισ. προορίζονται για αυτό το σκοπό υπό το πρόγραμμα (…) Το Eurogroup ανέθεσε στο EuroWorking Group να αξιολογήσει την εφαρμογή των προαναφερθέντων μέτρων το αργότερο μέχρι τις αρχές της επόμενης εβδομάδας».

Οι θεσμοί (η τρόικα δηλαδή) και ο έλληνας υπουργός στην ίδια μοίρα. Αυτοί από τη μια μεριά, σαν ένα τεχνικό όργανο, αρμόδιο για την εφαρμογή του Μνημόνιου στην Ελλάδα, και το Eurogroup από την άλλη, που εγκρίνει ή απορρίπτει. Αυτή η εξευτελιστική μεταχείριση, όμως, δεν ενοχλεί καθόλου τους συριζαίους. Μετά απ’ αυτά που έπαθαν κατά την πρώτη θητεία τους, έχουν πια συνηθίσει.

Ποια πολιτική διαπραγμάτευση;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχει καμιά «πολιτική διαπραγμάτευση». Η «πολιτική διαπραγμάτευση» είναι μια προπαγανδιστική κατασκευή του γκεμπελίστικου επιτελείου του Μαξίμου, που ασχολείται αποκλειστικά μ’ αυτά τα θέματα και δε συμμετέχει στη διαπραγμάτευση. Σημειώναμε την προηγούμενη εβδομάδα ότι την ώρα που ο Τσίπρας, ενώπιον του εντελώς αναρμόδιου Σουλτς, σήκωνε τις σημαίες της «αντίστασης» και της «σκληρής διαπραγμάτευσης», ο Σταθάκης συναντιόταν με τον Μοσκοβισί και εξέπεμπαν από κοινού μήνυμα καλής συνεργασίας και διάθεσης για εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης στο θέμα των πλειστηριασμών σπιτιών, που υποτίθεται ότι ήταν το αγκάθι της διαπραγμάτευσης.

Το Σαββατοκύριακο πριν το Eurogroup πέρασε με προπαγάνδα «πολιτικής διαπραγμάτευσης», την οποία υποτίθεται ότι διεξήγαγε ο Τσίπρας σε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τη Μέρκελ, τον Ολάντ και τον Γιούνκερ. Τη Δευτέρα στο Eurogroup τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους. Η υποδόση των 2 δισ. δεν αποδεσμεύτηκε, για το θέμα των πλειστηριασμών δεν έγινε καμιά διαπραγμάτευση σε επίπεδο υπουργών, και ο Τσακαλώτος παραπέμφθηκε στην τρόικα, για να βρει μ’ αυτή τη λύση σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα. Και μάλιστα να τη βρει σε χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας και όχι αργότερα. Ηταν το… τίμημα της επιτυχίας, όπως αποφάνθηκε ο Ευκλειδάκος, που πρέπει να έχει επηρεαστεί βαθύτατα από το Χόλιγουντ που παρακολουθούσε στα νιάτα του. Και βέβαια, το επιτελείο του Μαξίμου δεν επανέλαβε τα περί «πολιτικής διαπραγμάτευσης». Βρήκε άλλο πράγμα για να πανηγυρίσει: η ανακεφαλαιοποίηση γίνεται άμεσα!

Αλλαγή τακτικής

Πράγματι, υπάρχει κάτι καινούργιο σ’ αυτή την απόφαση του Eurogroup: η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών αποσυνδέεται από την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Το σχήμα που γνωρίζαμε μέχρι τώρα (το είχαν επαναλάβει και οι Ντομπρόβσκις και Μοσκοβισί στις επισκέψεις που έκαναν διαδοχικά στην Αθήνα, χωρίς κανένας από την ελληνική πλευρά να τους διαψεύσει) ήταν: πρώτο πακέτο προαπαιτούμενων/αποδέσμευση υποδόσης 2 δισ., δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων (σ’ αυτό περιλαμβάνεται και το Ασφαλιστικό)/αποδέσμευση υποδόσης 1 δισ., ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης από την τρόικα/εκταμίευση των δανειακών κεφαλαίων που έχουν δεσμευτεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, έναρξη της συζήτησης για το χρέος.

Μάλιστα, η ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης παρουσιαζόταν από την εγχώρια προπαγάνδα σαν ένα στοιχείο εκβιασμού των δανειστών προς τη συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων: αν δεν θεσμοθετήσετε όλα όσα προβλέπονται στο Μνημόνιο και δεν ολοκληρώσει την πρώτη αξιολόγηση η τρόικα, δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Κι αν χαθεί χρόνος και περάσει το 2015 χωρίς να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση, θα εφαρμοστεί στις ελληνικές τράπεζες ο νέος κανονισμός για τις τράπεζες, που προβλέπει και κούρεμα καταθέσεων. Ο ίδιος ο Τσίπρας μιλούσε γι’ αυτόν τον κίνδυνο, προετοιμάζοντας το δρόμο για τη θέσπιση του συνόλου των αντιλαϊκών μέτρων που προβλέπει το Μνημόνιο στο πλαίσιο της πρώτης αξιολόγησης. Μάλιστα, για να δώσει πιο δραματικό τόνο στην «προειδοποίησή» του, ο Τσίπρας έλεγε (φωτογραφίζοντας τον Σόιμπλε) πως κάποιοι δεν έχουν ξεχάσει το Grexit και θέλουν να το επαναφέρουν, σπρώχνοντας συνεχώς προς τα πίσω χρονικά την ανακεφαλαιοποίηση, ώστε να μπει το 2016 και να ζητήσουν και κούρεμα καταθέσεων. Και ζητούσε από τους υπουργούς του να «τρέξουν», για να μη χαθεί ο χρόνος και υπάρξει περίπτωση να γίνουν πράξη όλα εκείνα για τα οποία βυσσοδομούσε ο μοχθηρός ντόκτορ Σόιμπλε.

Και ξαφνικά, ο Σόιμπλε έγινε φίλος μας, βάζοντας το Eurogroup, ένα όργανο που ελέγχει απόλυτα, να αποδεσμεύσει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Τι έγινε, λοιπόν, και οι ιμπεριαλιστές δανειστές άλλαξαν τακτική, εμφανιζόμενοι τόσο «λαρτζ» απέναντι σε μια κυβέρνηση που -σύμφωνα με την προπαγάνδα του Μαξίμου- δεν εμπιστεύονταν, εκβίαζαν και έσπρωχναν συνειδητά προς το Grexit;

Υπήρξε ένας συνδυασμός δύο παραγόντων: πρώτον, διαπίστωσαν ότι υπάρχει ιδιωτικό επενδυτικό ενδιαφέρον για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και γι’ αυτό πρέπει να «τρέξουν» και δεύτερον, πήραν από τον Τσακαλώτο τις εγγυήσεις που ήθελαν, ενώ ταυτόχρονα έθεσαν με τελεσιγραφικό τρόπο τα χρονικά όρια: έχετε μια βδομάδα καιρό για να συμφωνήσετε με την τρόικα όλα τα ανοιχτά ζητήματα που αφορούν την εκταμίευση της υποδόσης των 2 δισ. και να πάρετε ταυτόχρονα τα 10 δισ. για την ανακεφαλαιοποίηση. Αυτό είναι το -κατά Τσακαλώτο- «τίμημα της επιτυχίας».

Πλήρης έλεγχος

Φαίνεται σαν το μεγάλο αγκάθι να είναι οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, όμως οι ιμπεριαλιστές δανειστές έχουν ήδη «δέσει» μια σειρά άλλα ζητήματα, πολύ πιο σημαντικά γι’ αυτούς, καθώς θα τους επιτρέψουν ν’ αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο των λεγόμενων συστημικών ελληνικών τραπεζών. Οσο για τους πλειστηριασμούς, θα βρουν τη «χρυσή τομή» με την ελληνική κυβέρνηση σ’ αυτή τη φάση. Στο μέλλον μπορεί το καθεστώς ν’ αλλάξει και πάλι, αν διαπιστώσουν ότι αυτό επιβάλλεται.

Από τις διαπραγματεύσεις που έκαναν οι τραπεζίτες, υπό το άγρυπνο βλέμμα του Στουρνάρα που εκπροσωπεί την ΕΚΤ, φάνηκε ότι υπάρχει «επενδυτικό ενδιαφέρον» από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κεφάλαια λιμνάζουν παντού και οι διαχειριστές των funds έκριναν ότι η τοποθέτησή τους στο μετοχικό κεφάλαιο των ελληνικών τραπεζών, που έχουν εξευτελιστεί χρηματιστηριακά, θα τους επιτρέψει να βγάλουν γρήγορα σημαντικά κέρδη. Οι «θεσμικοί δανειστές» διαπίστωσαν ότι αξιοποιώντας αυτό το ενδιαφέρον δε θα χρειαστεί να δανείσουν το ελληνικό κράτος περισσότερα από τα 10 δισ., τα οποία ο ESM έχει εκταμιεύσει από τον περασμένο Αύγουστο και κρατά δεσμευμένα σε ειδικό λογαριασμό τράπεζας του Λουξεμβούργου. Γι’ αυτό έβαλαν μπροστά να τελειώσουν άμεσα τη διαδικασία.

Και ποιο είναι το «τίμημα της επιτυχίας» του Τσακαλώτου; Θα το δούμε σε κάποιο πολυνομοσχέδιο που θα ψηφιστεί και πάλι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Είναι «τα μέτρα για τον τραπεζικό τομέα», στα οποία αναφέρθηκε ο Ντεϊσελμπλούμ στις δηλώσεις του ( ίδια είναι η διατύπωση και στην ανακοίνωση του Eurogroup). Τι προβλέπουν αυτά τα μέτρα;

♦ Να μπορεί το ΤΧΣ να πωλήσει (και γρήγορα μάλιστα) τις μετοχές των τραπεζών που κατέχει, σε τιμές μικρότερες από την τιμή κτήσης. Με βάση τη σημερινή χρηματιστηριακή τιμή των μετοχών, μιλάμε για σκάνδαλο. Τα κοράκια του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου και της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας θ’ αγοράσουν τις μετοχές «μπιρ παρά» και το ελληνικό κράτος θα μείνει με τα δάνεια που πήρε για ν’ αποκτήσει αυτές τις μετοχές (πρώτη ανακεφαλαιοποίηση).

♦ Να παίρνουν τα μεγαλοστελέχη που οι δανειστές θα διορίσουν στη διοίκηση του ΤΧΣ μισθούς μεγαλύτερους απ’ αυτούς που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία (μεγαλύτερους ακόμα και από το μισθό του Στουρνάρα).

♦ Να επεκταθεί η ασυλία αυτών των στελεχών και σε περιπτώσεις δόλου ή βαριάς αμέλειας, που εξαιρούνται από τον ισχύοντα περί ασυλίας νόμο (πολυνομοσχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση). Στο τέλος μπορούν ν’ αφήσουν τιμωρητέο το δόλο και να εξαιρέσουν τη βαριά αμέλεια, που είναι αυτό που τους ενδιαφέρει (όλες οι κομπίνες, αν ποτέ φτάσουν να ερευνηθούν ποινικά, θα αποδίδονται σε βαριά αμέλεια, διότι καθωσπρέπει στελέχη του διεθνούς τραπεζιτικού «τζετ σετ» δεν μπορεί να έχουν δόλο).

♦ Να αποκλειστούν από τη διοίκηση των τραπεζών πρώην υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς και διοικητές κρατικών φορέων (η Κατσέλη θα πάρει πόδι από την Εθνική).

Αυτό είναι το «τίμημα της επιτυχίας». Η κυβέρνηση θα στήσει πρόστυχα πανηγύρια για την αποσόβηση του κουρέματος των καταθέσεων και ταυτόχρονα θα παραδώσει στους ιμπεριαλιστές δανειστές τον πλήρη και απόλυτο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος που ανακεφαλαιοποιήθηκε με δάνεια που χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός.

ΚΟΝΤΡΑ: ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 14 ΝΟΕΜΒΡΗ