Η πρ. Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη έκανε…
την ακόλουθη δήλωση:
«Από τις 30.10.2015 τέθηκε σε ισχύ, όπως προβλέπεται στο βασικό νόμο του Μνημονίου
4336/14.8.2015, η αφαίρεση από τον ΣΔΟΕ των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του για θέματα
φορολογικής και τελωνειακής πολιτικής (λαθρεμπόριο) και η μεταφορά τους, μαζί με υποθέσεις του
που αφορούν 3.500 ΑΦΜ, καθώς και τους 500 από τους 730 συνολικά ελεγκτές και διοικητικό
προσωπικό του, στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Αντίθετα, δεν υλοποιήθηκε ακόμα η
πρόβλεψη του 4336/2015: «Η αντιμετώπιση των υπόλοιπων υποθέσεων, που θα παραμείνουν στην
Ε.Γ. του ΣΔΟΕ, θα καθοριστεί με νομοθετική ρύθμιση μέχρι τις 30.10.2015.»

Είχα επισημάνει από την αρχή ότι, εκτός αν ανατραπεί η πρόβλεψη στο βασικό νόμο του μνημονίου,
μένουν πίσω στο ΣΔΟΕ – στα ντουλάπια του, χωρίς πλέον δικαιώματα ελέγχου – περίπου 39.000
υποθέσεις, που αφορούν περισσότερα από 1.200.000 ΑΦΜ, από τις οποίες οι 12.500
παραγράφονται φέτος, ενώ οι υπόλοιπες μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια.

Στο πολυνομοσχέδιο με ορισμένα ακόμα μνημονιακά προαπαιτούμενα, το οποίο εισάγεται σήμερα
στην Ολομέλεια της Βουλής με πρόβλεψη να ψηφιστεί αύριο, πρώτον, οι 3.500 «υποθέσεις» γίνονται
4.020 (πάντα ΑΦΜ, αφού αλλάζει μόνο ο αριθμός και όχι η βασική επεξήγηση του 4336/2015 «…με
τον όρο “υπόθεση” νοείται έλεγχος φυσικού ή νομικού προσώπου»). Και, δεύτερον, προβλέπεται η
μεταφορά από το ΣΔΟΕ στη ΓΓΔΕ όχι μόνο των ελεγκτών, αλλά επιπλέον και των 500 από τις 730
συνολικά οργανικές θέσεις υπαλλήλων του – διαψεύδοντας τις επανειλημμένες δηλώσεις
εκπροσώπων της κυβέρνησης ότι το ΣΔΟΕ δεν διαλύεται, αλλά αντίθετα θα ενδυναμωθεί.
Σύμφωνα με επίμονη φημολογία των τελευταίων ημερών, τα 4.020 ΑΦΜ – που δεν αλλάζει τίποτα
επί της ουσίας αν γίνουν 5.000 ή 6.000 ΑΦΜ – δε συμπεριλαμβάνεται καν ολόκληρη η λίστα
Λαγκάρντ, όπως υπέθετα ότι θα γίνει σε πρόσφατο άρθρο μου. Αντίθετα, συμπεριλαμβάνονται όλα-
όλα 1.200 ΑΦΜ από τις περισσότερες από 2.000 «πραγματικές» υποθέσεις – και όχι ΑΦΜ – που
ελέγχονταν κατόπιν εισαγγελικών παραγγελιών, μεταξύ των οποίων βρίσκονται μόνο 500 από τα
2.062 ΑΦΜ της λίστας Λαγκάρντ. Σύμφωνα με τα κριτήρια επιλογής που τέθησαν, τα υπόλοιπα
2.820 ΑΦΜ, των οποίων ο έλεγχος διασώζεται, θα αφορούν αποκλειστικά υποθέσεις μετά το 2010,
που δεν αποτελούν αντικείμενο εισαγγελικής παραγγελίας – άρα, προφανώς ήσσονος σημασίας σε
σχέση με αυτές που παίρνουν το δρόμο της παραγραφής.

Με άλλα λόγια, οι φόβοι που είχα εκφράσει στο συγκεκριμένο άρθρο μου με τίτλο «Μαζικό
“πλυντήριο”; Συνέπειες από τη μνημονιακή διάλυση του ΣΔΟΕ» αποκτούν σήμερα σάρκα και οστά.
Με την αναμενόμενη ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής των σχετικών δυο διατάξεων του
τρέχοντος πολυνομοσχεδίου, δρομολογείται η υλοποίηση κυριολεκτικά ενός «σκανδάλου των
σκανδάλων», μιας κι αφορά την, με νομοθετική απαγόρευση (!), εγκατάλειψη του ελέγχου εν
αναμονή επερχόμενης παραγραφής όλων των γνωστών μεγάλων σκανδάλων (εξοπλιστικά, μίζες,
«μαύρο» πολιτικό χρήμα, λίστα Λαγκάρντ ως προς την πλειοψηφία των ΑΦΜ της, άλλες «λίστες»
κ.α.)

Είναι χαρακτηριστικό ότι εγκαταλείπονται έτσι υποθέσεις που, αν υπήρχε τελικά πραγματική
πολιτική βούληση για πόλεμο ενάντια στη μεγάλη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο (καυσίμων,
καπνικών, ποτών), θα μπορούσαν ν’ αποφέρουν αρκετά δις ευρώ μέσα στα λίγα επόμενα χρόνια.
Ανάμεσα τους άμεσα – από τις 600 υποθέσεις που είχε ολοκληρωθεί ο έλεγχος τους από το ΣΔΟΕ,
είχαν σταλεί στις ΔΟΥ για βεβαίωση προστίμων, αλλά με το Τρίτο Μνημόνιο οι εκθέσεις ελέγχου του
ΣΔΟΕ έγιναν ξανά απλά πληροφοριακά δελτία και έτσι εντέλλονται οι, φορτωμένες με δικές τους
υποθέσεις, ΔΟΥ να τις επανελέγξουν από την αρχή(!): Αυτές μόνο οι 600 «τελειωμένες» υποθέσεις,
απ’ τις οποίες αρκετές παραγράφονται άμεσα, ισοδυναμούν με πρόστιμα περίπου 300 εκ. ευρώ,
σε μια εποχή που ένας εξαντλημένος λαός δέχεται την γνωστή καταιγίδα υπερφορολόγησης ενώ η
κυβέρνηση ψάχνει και δε βρίσκει ισοδύναμα πρακτικά για τα πάντα…

Έτσι εμφανίζεται αμείλικτη πλέον η – διπλή – διαπίστωση: Η τρόϊκα, κουαρτέτο κλπ, που όλα τα
χρόνια των μνημoνίων καταλόγιζε στις ελληνικές κυβερνήσεις έλλειψη πολιτικής βούλησης για
πόλεμο ενάντια στη φοροδιαφυγή, έχει η ίδια έρθει σε συμφωνία με βασικούς εκπροσώπους της
ελληνικής ολιγαρχίας αλλά και του ελληνικού πολιτικού προσωπικού, επιβάλλοντας πρακτικά, μέσω
του Γ΄ Μνημονίου, τον τερματισμό των ελέγχων που τους αφορούσαν. Ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-
ΑΝΕΛ, κόντρα ακόμα και στις εντελώς πρόσφατες προεκλογικές «δεσμεύσεις» της για αμείλικτο
πόλεμο ενάντια στη μεγάλη φοροδιαφυγή, είχε ήδη – προεκλογικά – αποδεχθεί την υποστολή και
αυτής της σημαίας, της τελευταίας που της είχε απομείνει μετά την κατά κράτος υπαναχώρηση από
τις δεσμεύσεις της πρώτης κυβερνητικής περιόδου.

Η σιωπή, λίγο-πολύ, των ΜΜΕ όσο και των βουλευτών, που αύριο Πέμπτη θα κληθούν να ψηφίσουν
ως προαπαιτούμενο και την σχετική διάταξη-μαζικό «πλυντήριο», αποτελεί προφανώς σημάδι των
καιρών και της περιόδου, που διανύουν ο λαός και η χώρα.»