Αναβιώνει” για μια ακόμη φορά αύριο… Παρασκευή 6 Νοεμβρίου στο Εφετείο Πατρών η δίκη για το τροχαίο που στοίχισε τη ζωή στον 14χρονο Πάνο Τζαβάρα στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου στο Ρίο. 

Πρωτόδικα το δικαστήριο είχε επιβάλει ποινή φυλάκισης 2,5 ετών με αναστολή στην κατηγορούμενη οδηγό. Στην πρωτόδικη απόφαση ασκήθηκε έφεση κι έτσι το δικαστήριο θα συνεδριάσει εκ νέου.

Όλα συνέβησαν στις 2 Μαϊου του 2012. “Παγωμένη” η τοπική κοινωνία της Πάτρας άκουσε ότι ο γιος του Κώστα Τζαβάρα και της Φαίδρας Δούρου, παρασύρθηκε από ένα τζιπ και η ανεμελιά της βόλτας με το ποδήλατό του, κατέληξε σε τραγωδία.

3,5 χρόνια μετά, ο Πάνος, είναι πάντα εδώ. Η απώλειά του, δεν έσβησε λεπτό την ανάμνησή του. Οι φωτογραφίες του συνεχίζουν να κάνουν το γύρο του facebook και να συγκλονίζουν όπως και τα λόγια των δικών του ανθρώπων.

Ο πατέρας του Πάνου έγραψε στο facebook:

“Νομίζω πως νιώθω σαν κάποιος να μη βεβαιώθηκε ότι πέθανα…αρκετά….. ότι με σκότωσε για τα καλά και έρχεται πάλι….να σκοτώσει τι ;;;;; ένα νεκρό κορμί;;;Οκ τον περιμένω λοιπόν….Βλέπετε αν κάποιος οδηγεί ξέφρενα κι αλλοπρόσαλλα και στο μεταξύ σκοτώνει έναν δεκαπεντάχρονο λεβέντη είναι μια απλή αμέλεια η οποία τιμωρείται με δυόμιση χρόνια με αναστολή…..Ούτε καν με μια άφαιρεση του διπλώματος για κανένα μήνα….έτσι ρε αδερφέ για τα μάτια του κόσμου……..Και στο μεταξύ η φοβερή ποινή των δυόμιση ετών με αναστολή είναι κάπως βαριά….οπότε πρέπει να κάνει έφεση για μείωση….να ξεπλύνει το αίμα…Να το κάνει….αλλά…. τα αίματα της “αμέλειας”…δεν θα τα ξεπλύνει…ειναι ανεξίτηλα και καλά φυλαγμένα……και ακολουθούν….”

Το συγκλονιστικό κείμενο που ακολουθεί έχει γράψει η θεία του αδικοχαμένου παιδιού, Μαρία Δούρου:

Αυτή ήταν η πρώτη από τις 7 μαρτυρικές , για όλη μου την οικογένεια, ημέρες που κράτησε η δίκη , η οποία κατέληξε με την καταδίκη της κυρίας με το τζιπ, σε κάποιους μήνες , με αναστολή …. Όμως , θώρησε άδικη την απόφαση του δικαστηρίου … Έφταιγε το παιδί , λέει. Οπότε την Παρασκευή , 6 Νοεμβρίου , ξεκινάει άλλη μία αλυσίδα (αναρωτιέμαι πόσες ημέρες αυτή τη φορά??)βασανιστηρίου , το Εφετείο , ακούγοντας πάλι , ανατριχιαστικές λεπτομέρειες , ψυχρές ,στυγνές καταθέσεις ανθρώπων (για τους οποίους μέχρι να πεθάνω , θα αναρωτιέμαι , ποιοι μηχανισμοί άμυνας τους μεταμόρφωσαν σε ανθρωπόμορφα τέρατα0 ,χωρίς ίχνος σεβασμού στην πονεμένη οικογένεια ( γονείς κι αδέρφι), λές και δεν έχουν οι ίδιοι παιδιά , , η κάποιον να αγαπούν , που να τους θυμίζει πως αποτιμάται μια ανθρώπινη ζωή…. Ακόμα κι αν έφταιγε το αγόρι μας …. Ακόμα κι αν δεν έφταιγε η κυρία αυτή ….Με πόσους μήνες λιγότερους στο ποινικό της μητρώο , θα κοιμάται ήσυχη τα βράδια???? Όχι γιατί το ήθελε.. Προς θεού … Ποιός αντέχει να είναι δολοφόνος .Αλλά για την απανθρωπιά μετά ….Την αφόρητη σκληράδα … Τα αλαζονικά τινάγματα του μαλλιού στο δικαστήριο (από αμηχανία αραγε??),τα χαμηλόφωνα χαχανητά στους διαδρόμους…. Πόση συνείδηση θα παζαρευτεί σε αυτό το Εφετείο????
Πηγή