Μετά από δεκάδες ώρες συζήτησης και τρισήμιση χρόνια συγγραφής η βιογραφία του Δημήτρη Νανόπουλου γραμμένη από τον Μάκη Προβατά την ερχόμενη Δευτέρα θα βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία. Το χρονικό.

«Για να γραφτεί το βιβλίο αυτό χρειάστηκε να κάνουμε με τον Δημήτρη Νανόπουλο  43  συναντήσεις, δίωρες και συχνά τρίωρες. Η πρώτη συνάντηση έγινε τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου του 2012 με τη συμφωνία ότι ξεκινάμε να μιλήσουμε για τα πάντα και όσο μας πάρει.

Ασύλληπτα τιμητικό για μένα: η ιδέα να γράψουμε  μαζί αυτό το βιβλίο ήταν του Δ. Νανόπουλου και μου την είπε αμέσως μετά από τη συνέντευξη που του πήρα για το ΒΗΜΑ την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου του 2011. Εκείνη τη μέρα έκλεινε ίσως ο πιο σημαντικός  κύκλος στη  ζωή του, αφού λίγη ώρα νωρίτερα στο CERN έδωσαν συνέντευξη τύπου και στην ουσία δήλωσαν ότι βρέθηκε το μποζόνιο Higgs.

Ο Νανόπουλος είναι πρωτεργάτης στη μέθοδο αναζήτησης του σωματιδίου του Θεού και άλλωστε γι αυτό την ημέρα που ο Peter Higgs παρέλαβε το Νόμπελ φυσικής για το 2014 έκανε ειδική αναφορά στη συμβολή του Νανόπουλου και των συνεργατών του.

Συμφωνήσαμε το βιβλίο να ξεκινάει από την ημερομηνία γέννησης του (13 Σεπτεμβρίου του 1948), να δούμε πως ήταν τα πράγματα τότε στην Ελλάδα και στον κόσμο, πολιτικά, κοινωνικά, επιστημονικά και πολιτιστικά,  και όσο θα προχωρούσαμε περιγράφοντας τη δική του ζωή να συνεχίσουμε να «παρακολουθούμε» όσα συνέβαιναν στην Ελλάδα και στον κόσμο. Οι συναντήσεις μας είχαν μια αντικειμενική δυσκολία. Επειδή θέλαμε να γίνονται μόνο από κοντά και όχι από το τηλέφωνο και καθώς ο Δημήτρης Νανόπουλος είχε ως μόνιμη κατοικία το Τέξας και δουλειά στο Τέξας Α&Μ, συζητούσαμε μόνο όταν ερχόταν στην Ελλάδα και φυσικά η συχνότητα δεν μπορούσε να είναι προκαθορισμένη.

Έτσι πέρασε αρκετός καιρός και οι τελευταίες μας συναντήσεις κατέληξαν να είναι στο τέλος του ’13 και στις αρχές του ’14 και οι περισσότερες έγιναν στην Ακαδημία Αθηνών όπου ήταν ήδη  πρόεδρος της. Έζησα από κοντά πολλά από τα τηλέφωνα που του έκαναν οι κορυφαίοι επιστήμονες του κόσμου για να μιλήσουν για επιστημονικά θέματα γιατί ο Νανόπουλος καταρχάς και καταρχήν είναι επιστήμονας.

Μόλις αποφασίσαμε ότι έχει μαζευτεί το υλικό που έπρεπε, άρχισε το πολύ δύσκολο κομμάτι της δουλειάς. Πρώτον: τι κρατάς και τι αφήνεις από αυτό το υλικό, και δεύτερον αυτά που κρατάς πως να γίνουν ένα ενιαίο κείμενο. Στην αρχή είπαμε ότι ίσως να ήταν καλό να φαίνονται ποια κομμάτια του κειμένου είναι δικά του και ποια ήταν δικές μου σκέψεις ή δικές μου απόψεις που είχαν προκύψει στη διάρκεια όλων αυτών των συναντήσεων, αλλά μετά αποφασίσαμε ότι αυτό πιθανόν να μπέρδευε τους αναγνώστες και έτσι το βιβλίο έγινε ένα ενιαίο κείμενο που είναι η βιογραφία του και που μεγάλο μέρος είναι δοκίμιο.

Παρότι το βιβλίο σαν κεντρική ιδέα έχει τη ζωή ενός από τους μεγαλύτερους στον κόσμο θεωρητικούς φυσικούς, δεν είναι επιστημονικό βιβλίο και τα επιστημονικά κομμάτια που έχει είναι απόλυτα κατανοητά από όλους και πολύ διασκεδαστικά. Άλλωστε να πω ότι εγώ αν στο γυμνάσιο δεν είχα έναν άγιο άνθρωπο για μαθηματικό, τον Βαγγέλη Σπανδάγο, θα ήμουν ακόμη στο γυμνάσιο».

ΣΣ 1: Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Αντώνη Πανούτσο για την κατανόηση που έδειξε όλο αυτό το διάστημα που έγραφα το βιβλίο και κάθε φορά που με έπαιρνε να συναντηθούμε όταν του έλεγα «γράφω Αντώνη μου», αυτός το έκλεινε με κατανόηση, και ενώ ήξερα ότι δεν έχει και άλλον φίλο να πάρει τηλέφωνο.

ΣΣ 2: Αντώνη να σου πω τώρα εδώ ότι εκτιμώ ακόμα περισσότερο την υπομονή που έδειξες σε μένα, γιατί μια φορά δεν έκλεισες καλά το τηλέφωνο και άκουσα όλα όσα είπες στη Βιβή και ότι «μας τα έχει πρήξει με αυτό το βιβλίο»…