Μπορεί σήμερα να μην φαίνεται και τόσο τρομακτική, αλλά το 1896, το Le…
Manoir du Diable είχε τα πιο εξελιγμένα εφέ της εποχής του.

Γυρίστηκε από τον διάσημο Γάλλο κινηματογραφιστή Georges Méliès -μια από τις ταινίες του είναι το A Trip to the Moon- και η υπόθεση έχει να κάνει με μια νυχτερίδα που μεταμορφώνεται στον δαίμονα Μεφιστοφελή (στην τραγωδία Φάουστ του Γκαίτε είναι ο διάβολος στον οποίο ο Δρ Φάουστ παραχωρεί τη ψυχή του σε αντάλλαγμα της βοήθειας του προκειμένου να ξαναβρεί τη νεότητά του. Η καταγωγή του ονόματος παραμένει αμφίβολη. Το όνομα παράγεται από την εβραϊκή λέξη “Μεφίζ” (=καταγραφέας) + “τοφέλ” (=ψεύτης). Η ετυμολογία αυτή ενισχύεται και εκ του ότι όλα σχεδόν τα ονόματα των δαιμόνων στα βιβλία Μαγείας του 16ου αιώνα είναι εβραϊκής καταγωγής).

Το soundtrack ακούγεται σαν ένα παράξενο μικρό νανούρισμα, απομακρύνοντας κάπως τη φρίκη της ταινίας. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τα εφέ του 19ου αιώνα, μερικά από τα πρώτα που εμφανίστηκαν σε ταινία. Οι άνθρωποι εμφανίζονται και εξαφανίζονται μέσα σε σύννεφα καπνού και οι νυχτερίδες ξαφνικά λαμβάνουν ανθρώπινες μορφές. Στην λιγότερη τρομακτική πλευρά της ταινίας, οι άνδρες έχουν αστεία καπέλα και ο δαίμονας χτυπάει τους ανθρώπους στα οπίσθια.


Πηγή