Όποιος άκουσε το νέο τραγούδι της Adele, δύσκολα κατάφερε να ξεκολλήσει και να μην το ακούσει τουλάχιστον 20 φορές, ακόμα κι αν δεν είναι ένα τραγούδι που σου φτιάχνει τη…
διάθεση και σε κάνει να νιώθεις χαρούμενος.

Πολλοί θα έχετε βρεθεί σε αυτή την θέση, όπου ακούτε συνεχόμενα ένα πολύ λυπητερό και μελαγχολικό τραγούδι και αδυνατείτε να αλλάξετε σε κάτι πιο χαρούμενο. Η μουσική επηρεάζει πολύ τα συναισθήματά μας και το γεγονός αυτό στηρίζει και η επιστήμη, οπότε αν ψάχνετε τον λόγο που δεν μπορείτε να σταματήσετε να ακούτε το τραγούδι που σας κάνει να βάζετε τα κλάματα, ακολουθούν τρεις λόγοι που σας κάνουν να πατάτε συνεχώς το play.

Η μελαγχολική μουσική μας κάνει να νιώθουμε πιο ήρεμοι
Υπάρχει λόγους που θέλουμε να ακούσουμε μία μελαγχολική μπαλάντα όταν νιώθουμε πεσμένοι. Έρευνα που έγινε το 2014 και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One, διαπίστωσε ότι η μελαγχολική μουσική μπορεί να δημιουργήσει θετικά συναισθήματα, όπως η ηρεμία. Οι ερευνητές βρήκαν ότι εκείνοι που άκουγαν μελαγχολική μουσική, είχαν μεγαλύτερη συμπόνοια για τους γύρω τους επειδή ένιωθαν πιο συνδεδεμένοι με την στεναχώρια. Αυτό μπορεί να εξηγεί και γιατί έχουμε την τάση να ακούμε τέτοιου είδους μουσική μετά από κάθε χωρισμό.

Μας κάνει να κλαίμε και αυτό είναι θεραπευτικό
Μερικές φορές η μουσική μπορεί να πυροδοτήσει κλάματα. Αυτή η αντίδραση μπορεί να λειτουργήσει ως κάθαρση σε πολλές περιπτώσεις. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι μετά από ένα κλάμα, η διάθεση βελτιώνεται. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μετά από 90 λεπτά κλάματος, οι συμμετέχοντες στην έρευνα ένιωθαν καλύτερα σε σχέση με πριν.

Ο εγκέφαλός μας δημιουργεί μία σύνδεση με αυτή τη μουσική
Συνδεόμαστε με όσα νιώθουμε ότι είναι πιο προσωπικά και η μουσική δεν αποτελεί εξαίρεση. Αυτός ο συναισθηματικός δεσμός συνδέεται άμεσα με την επανάληψη.

«Η επανάληψη της μουσικής μας κάνει να πλάθουμε νοητικές εικόνες ή να τραγουδάμε το κομμάτι που ξέρουμε ότι θα ακολουθήσει», αναφέρει η Elizabeth Margulis, συγγραφέας του βιβλίου On Repeat: How Music Plays the Mind.

Με λίγα λόγια, συνδεόμαστε, πατάμε το play και στη συνέχεια το κύκλος ξεκινά από την αρχή. Ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost.

Πηγή