Του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου, Αρθρογράφου -Σχολιογράφου
Ακούμε για …. “Ιερούς Πολέμους”. Στα χαρακώματα – ζωσμένοι άρματα και άμφια – Ιεράρχες  και η Κυβέρνηση…

Θα παραθέσω μια διαφορετική (Σ.Σ Παλιά μου τέχνη κόσκινο) προσέγγιση – ανάλυση του ζητήματος.

Παραδοχή/ Διαπίστωση πρώτη: Ατυχής ο όρος “Ιερός Πόλεμος” (“Ι.Π”).

“Ι.Π” σημαίνει πόλεμος ανάμεσα σε αντιμαχόμενες διαφορετικού θρησκεύματος (ή και δογμάτων του ιδίου θρησκεύματος) καθώς και αυτός που γίνεται -στο όνομα της Θρησκείας – εναντίον των Απίστων. Η ορθόδοξη Θρησκεία μας δεν κήρυξε κανένα “πόλεμο Ιερό” εναντίον οιουδήποτε απίστου ή αθέου πολιτικoκομματικού στελέχους ή σχηματισμού.

Αιφνιδίως (Αναμενόμενο, θέμα χρόνου ήταν να εκδηλωθεί ) βρίσκονται αντιμέτωποι: Η Κυβέρνηση και η Ιεραρχία, σε ….. “πόλεμο” (;).

Μόνο που αυτός ο πόλεμος , μόνο ως “Ιερός” δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Α ν ί ε ρ ο ς / Α ν ό σ ι 0 ς   ναι!

Πάμε στο δεύτερο:

Ποιός είπε στο ΣΥΡΙΖΑ , κατά κύριο λόγο, και στην Ιεραρχία, κατά δεύτερο, ότι είναι δικιά τους αποκλειστική υπόθεση η επιλογή – ή μη – του μαθήματος θρησκειολογίας αντί των θρησκευτικών;
Ο ελληνικός λαός δεν (θα πρέπει να )έχει λόγο; Δεν θα ερωτηθεί;

Μπορεί να είναι λωτοφάγος, εύπιστος , παρασυρμένος, εξαπατημένος, συν-υπεύθυνος (για πολλά), αλλά είναι υπαρκτός. Κατά τεράστιο ποσοστό (άνω των 90 – 95%) είναι βαφτισμένος, αλλά και συνειδητοποιημένος χριστιανός Ορθόδοξος εδώ και αιώνες. Και αυτό δεν έχει αλλάξει.

Με ποιό δικαίωμα τον αγνοούν οι Θεσμοί; και δη οι Κυβερνώντες; Ποιοί θα πρέπει να αποφασίσουν; Ο κος Πρωθυπουργός και ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος – για να πάρω τους δύο κορυφαίους – κατέχουν πληρεξούσιο αποκλειστικών αποφάσεων;

Φοβούμαι πως βαδίζουμε σε λάθος δρόμο. Χωρίς επιστροφή.

Ο λαός – με Δ η μ ο ψ ή φ ι σ μ α – πρέπει να αποφασίσει. Και μόνον αυτός, επειδή απλούστατα τον αφορά. Τον ίδιο , τα παιδιά του, τον Ελληνισμό.

Θέματα υψίστης εθνικής σημασίας / ελληνισμού  (όπως η διδασκαλία ή όχι του μαθήματος των θρησκευτικών , αλλά και της συνολικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης)  είναι ασύνετο, αλλά και εθνικά επιζήμιο να τα χειρίζονται μεμονωμένα πρόσωπα ή -και – θεσμοί ερήμην του λαού.
Απορία:

Γιατί το νέο μάθημα της Θρησκειολογίας, να αντικαταστήσει (περί αυτού πρόκειται) το μάθημα των Θρησκευτικών;

Δεν είναι ορθότερο να διδάσκονται – τα βασικά – των άλλων Θρησκειών χωρίς να υποβαθμίζεται / απαξιώνεται το μάθημα των Θρησκευτικών;

Πολλοί υποψιάζονται πως η επιλογή του μαθήματος της Θρησκειολογίας στοχεύει στην θρησκευτικότητα, την Ορθοδοξία , μέσω του εξοβελισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών (!).

ΥΓ.  Θεωρώ ότι το πρόβλημα δεν είναι το μάθημα της Θρησκειολογίας (Συμφωνώ να διδάσκεται) αλλά η ιδεοληψία η οποία φαίνεται πως εισάγεται ως πρακτική  αλλά και ως …. μάθημα εκλογής /επιλογής (κομματικών σκοπιμοτήτων).

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.