Φορά τα φθινοπωρινά της και μας κάνει να υποκύπτουμε αμέτρητες φορές στη γοητεία της! Η πόλη της Ναυπάκτου, ο εορτασμός της…
ιστορικής Ναυμαχίας αλλά και η πλούσια σε ομορφιά ορεινή ταυτότητα του νομού μάς δίνουν όλους τους λόγους για να μην καταχωνιάσουμε εύκολα τις βαλίτσες των διακοπών.

Μπορεί ο καιρός να μην ακολουθεί πιστά τα παραδοσιακά πρότυπα, αλλά εμείς δεν θα παραλείψουμε να αποτινάξουμε από πάνω μας τη μελαγχολική διάθεση της σκέψης του επερχόμενου χειμώνα με, τι άλλο, μια φθινοπωρινή εκδρομή στη Ναύπακτο! Μέσα από την ιστορικότητα του τόπου, αλλά και τη φυσική του καλλονή είναι βέβαιο πως θα μας δοθεί η ευκαιρία μιας ταξιδιωτικής εμπειρίας που τα περιλαμβάνει όλα: από την αρμονική σύζευξη θάλασσας και βουνού μέχρι και σεργιάνια στο Κάστρο και απίστευτες διαδρομές στο ορεινό τμήμα του νομού!

Πάμε σαν άλλοτε…

Ξεκινάμε από την Αθήνα και φτάνουμε μετά από 216 χλμ. και περίπου 3 ώρες στον προορισμό μας. Η γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου (αν διαλέξεις αυτή τη διαδρομή) εξοικονομεί πια πολύ χρόνο, γεγονός που κάνει την επιλογή της Ναυπακτίας όλο και πιο θελκτική ακόμα και για ένα Σαββατοκύριακο! Και ποια ιδανικότερη συνθήκη από το να συνδυάσουμε την εκεί παρουσία μας με τον εορτασμό της σημαντικής (και λίαν αιματηρής) ναυμαχίας της Ναυπάκτου, που έλαβε χώρα στις 07/10 του 1571, και ανέκοψε πρόσκαιρα τα σχέδια επεκτατικής πολιτικής των Οθωμανών στη Δύση. Η επετειακή αναπαράσταση πραγματοποιείται και φέτος στις από 17 Σεπτεμβρίου -9 Οκτωβρίου με κάθε λαμπρότητα, ενώ πολεμιστές με παραδοσιακές μεσαιωνικές φορεσιές και πλήθος κόσμου δίνουν το «παρών» στο λιμάνι, παρουσία, φυσικά, και πολλών επίτιμων προσκεκλημένων. Η σύγκρουση του ενωμένου ευρωπαϊκού στόλου με την οθωμανική αρμάδα αναβιώνει με απόλυτη πιστότητα -όλα αυτά με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας- χαρίζοντας σε όλους τους παρευρισκομένους ένα λαμπερό θέαμα που ξυπνά έντονα αισθήματα ενθουσιασμού και συγκίνησης ταυτόχρονα.

Σεργιανίζοντας στην πόλη

Φυσικά, δεν θα παραβλέψουμε να εξερευνήσουμε και την πανέμορφη πόλη! Σίγουρα θα ξεκινήσουμε το σεργιάνι από το Ενετικό Λιμάνι με τα αγάλματα του Ανεμογιάννη (στον δυτικό βραχίονα) και του Μιγκέλ Θερβάντες (του Ισπανού λογοτέχνη του «Δον Κιχώτη», που έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Ναυπάκτου ως υπαξιωματικός του πολεμικού πλοίου Μαρκέσα) στο ομώνυμο πάρκο. Η ζωή δεν σταματά στιγμή στο μέρος που είναι το σημείο αναφοράς ντόπιων και ξένων. Το βλέμμα αναπόφευκτα θα περιπλανηθεί προς την ανατολική αποβάθρα και θα σταματήσει πάνω στην αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα του Φετιχέ Τζαμί (χτισμένου από τον Βαγιαζίτ Βελή). Αφήστε για λίγο πίσω σας τη θαλασσινή αύρα και χαθείτε στα στενοσόκακα. Πάνω ακριβώς απ’ την πλατεία του λιμανιού βρίσκονται τα Μποτσαραίικα, μια συνοικία με πλακόστρωτα σοκάκια που πήρε το όνομά της απ’ τον Πύργο του Μπότσαρη. Στο Στενοπάζαρο (γνωστό και ως οδός Μενεδίων) μεζεδοπωλεία, εμπορικά και cafes δίνουν το ισχυρό «παρών», συνιστώντας μια πολυπρόσωπη και σφύζουσα από ζωή γειτονιά. Μέσω της οδού Τζαβέλλα (του πιο εμπορικού δρόμου) και του ναού του Αγίου Δημητρίου, σύντομα θα βρεθούμε να ανεβαίνουμε τα σκαλιά προς το Ρολόι. Αμέτρητα φωτογραφικά κλικ μπροστά στο μεγαλείο της Ναυπάκτου που απλώνεται πανοραμικά μπροστά μας! Σειρά έχει όμως το Κάστρο που αποτελεί ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα δείγματα φρουριακής αρχιτεκτονικής, με τη σημερινή του μορφή να οφείλεται στους Ενετούς. Αυτό που στην πραγματικότητα θα σας εντυπωσιάσει είναι το γεγονός ότι οι δύο βραχίονές του «συμβαδίζουν» με την κλίση του εδάφους, κατηφορίζουν γύρω από ένα τμήμα της πόλης, για να καταλήξουν στο λιμάνι και να το κλείσουν στην… «αγκαλιά» τους! Η πόλη, ωστόσο, ως γνήσιος παραθαλάσσιος οικισμός, θα σας προσφέρει τις επιλογές και μιας χορταστικής γευσιγνωσίας στις εκ διαμέτρου αντίθετες (η μία δυτικά και η άλλη ανατολικά του κέντρου της Ναυπάκτου) παραλιακές περιοχές της Ψάνης και του Γριμπόβου. Μια ποικιλία εστιατορίων και cafes προσφέρουν διαλεχτές προτάσεις σε θαλασσινά (και όχι μόνο) που σίγουρα θα δελεάσουν την όρεξή μας, αλλά και θα μας διασκεδάσουν σε ήρεμους αλλά ποιοτικούς ρυθμούς.

Ορεινή Ναυπακτία, το σίγουρο στοίχημα!

Η επικείμενη Γιορτή Τσίπουρου και Κάστανου, που διοργανώνεται μέσα Οκτωβρίου στην πλατεία των οικισμών της Άνω Χώρας και του Πλατάνου, αποτελεί την ιδανική ευκαιρία. Κάθε φιδογυριστή στροφή, κάθε γραφικό χωριό μάς συστήνει και σε μια αλλιώτικη ομορφιά, πνιγμένη στο πράσινο και στο οξυγόνο που κάνει reset στους ταλαιπωρημένους από τα αστικά κατάλοιπα πνεύμονές μας. Η απόσταση που μας χωρίζει από την Άνω Χώρα -από τις πλέον ανεπτυγμένες τουριστικές περιοχές με αξιοζήλευτες υποδομές- είναι περίπου 58 χλμ. Ωστόσο, η διάρκεια του ταξιδιού φτάνει περίπου τη μία ώρα. Να έχετε πάντα στο μυαλό σας ότι αν δεν φανείτε προνοητικοί σε σχέση με τη βενζίνη του αυτοκινήτου και δεν φουλάρετε ήδη με την αναχώρησή σας από τη Ναύπακτο, η τύχη θα σας εγκαταλείψει, μιας και δεν υπάρχει βενζινάδικο καθ’ οδόν.

Πλάγια όψη των τειχών του Κάστρου

Ενα γεμάτο εκπλήξεις οδοιπορικό

Αφήνουμε πίσω μας τη Λιμνίστα, την Τερψιθέα και την Ελατού και μας υποδέχεται η Άνω Χώρα γραφική και με τις πρώτες φθινοπωρινές ψιχάλες να δροσίζουν τις κόκκινες κεραμοσκεπές των πέτρινων σπιτιών και να νοτίζουν το χώμα κάτω από την αυστηρή ματιά του μολυβί ουρανού. Σειρά έχουν η Κάτω Χώρα, μόλις 5 χλμ. από το ορμητήριό μας, και η Αμπελακιώτισσα, 10 χλμ. ασφαλτόδρομου από την Άνω Χώρα. Έλατα και καστανιές περιβάλλουν το χωριό, που έχει χαρακτηριστεί ως η «ιερά κιβωτός της Ναυπακτίας», εξαιτίας των σπάνιων εκκλησιαστικών θησαυρών που φιλοξενούνται στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Αμπελακιώτισσας. Ολοκληρώνουμε τη γνωριμία μας με τα χωριά του δήμου Αποδοτίας με τα Κρυονέρια (όνομα και πράγμα, από τα γάργαρα τρεχούμενα νερά της περιοχής, 14 χλμ. από την Άνω Χώρα).

Ο οικισμός του Πλατάνου.

Δεν θα ήταν σωστό όμως να αδικήσουμε και τα εξίσου όμορφα χωριά της δυτικής Ορεινής Ναυπακτίας, γι’ αυτό και ένα πέρασμα από το κεφαλοχώρι του Πλατάνου, 53 χλμ. από τη Ναύπακτο, είναι σχεδόν επιβεβλημένο. Σε υψόμετρο 880 μ. στο βουνό Αλωνάκι, το ενδιαφέρον μας κεντρίζει ο Ναός του Αγίου Νικολάου στην κεντρική πλατεία με τα δύο μεγαλοπρεπή καμπαναριά, το Λαογραφικό Μουσείο αλλά και εκείνο της Εθνικής Αντίστασης. Και σε αυτόν τον τόπο, όπως άλλωστε και σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή, οι ντόπιοι μας καλοδέχονται εγκάρδια και μας φιλεύουν τσίπουρο, ψήνουν κάστανα και μας κερνούν γλυκά του κουταλιού (καρυδάκι, κεράσι, κράνο).

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.