Μια φωτογραφία από την κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων, πριν από σχεδόν 30 χρόνια δημοσιεύουμε σήμερα και στους …
περισσότερους από εσάς θυμίζουμε σκηνές από τα Γιάννενα μιας άλλης εποχής. Τότε που το πράσινο και τα δέντρα κυριαρχούσαν στη σημερινή τσιμεντένια πλατεία. Τότε που η πλατεία αποτελούσε πραγματικό ορόσημο της πόλης, με το συντριβάνι, τους πίδακες νερού και τα χρώματα, χάριζαν μια άλλη νότα δροσιάς στα καλοκαιρινά βράδια. Τότε που οι νέοι της εποχής ξημεροδράδιαζαν στα παγκάκια προς την πλευρά της Όασης, παίζοντας μουσικά όργανα και τραγουδώντας αθάνατες ροκιές. Οι δεκαετίες πέρασαν, η πλατεία έγινε γκαράζ και τη θέση στο τότε πράσινο και τα δέντρα, πήρε το σημερινό γκρίζο. Λίγα και τα παγκάκια, ενώ το συντριβάνι ουσιαστικά εξαφανίστηκε. Δείτε την πλατεία όπως ήταν τότε, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, σε μια φωτογραφία που τραβήχτηκε από την πλευρά του Δικαστικού Μεγάρου και δημοσ´ίυεσε στο προσωπικό του ιστολόγιο,ο καλός φίλος Άγγελος Παπαγεωργίου,ο οποίος μάλιστα την συνόδευσε με το παρακάτω ποίημα:

Πλατεία Πύρρου,Γιάννινα,
χίλια εννιακόσια ογδόντα,
πριχού της αναπλάσεως
τα φάει η ανακόντα.

Διαβάτες κάμποσοι περνούν
σιμά στο συντριβάνι,
εφτά μαζί με τ’ άγαλμα,
οχτώ με τον Τσιοκάνη

κι οι λεύκες μελοθάνατες
γνέφουν στο Μιτσικέλι
“θέλει να το ‘χει η τύχη σου
κι η μοίρα να σε θέλει”,

μα η μοίρα αχό και σκέλεθρα
και μνήμες τα ‘χει κάνει,
εφτά μαζί με τ’ άγαλμα,
οχτώ με τον Τσιοκάνη.

Πηγή

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.