Μνήμη Θερμοπυλών – 3 Σεπτεμβρίου 2016, από την ομιλία στο Άγαλμα του Λεωνίδα…

“Αγαπημένοι μου Συναγωνιστές και Συναγωνίστριες, υπερήφανοι Χρυσαυγίτες και Χρυσαυγίτισες, μεγάλη η τιμή σε όλους εμάς σήμερα, που ευρισκόμεθα σε αυτόν τον Ιερό χώρο, τον καθαγιασμένο από το αίμα εκλεκτών Ελλήνων, για να τιμήσουμε την Μνήμη τους, μια Μνήμη αιώνια, που αντηχεί μέσα από χιλιάδες χρόνια σε κάθε γωνιά της ανθρωπότητος γιατί υπήρξε η μάχη αυτή, η μάχη των Θερμοπυλών, η ενδοξότερη απ’ όλες τις μάχες στην Ιστορία των αιώνων!

Από την δεκαετία του ’90, στα πρώτα της βήματα η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θεώρησε την τελετή αυτή σαν την κορυφαία εκδήλωση της Πίστης μας στις αιώνιες Αξίες του Ελληνικού πολιτισμού, στην Πατρίδα, στο πνεύμα της θυσίας, στα Ιδανικά της Φυλής, στο μεγάλο πεπρωμένο του Γένους.

Κάθε χρόνο ήμουν και εγώ εδώ. Στην αρχή με λίγες δεκάδες συναγωνιστές κι όσο περνούσαν τα χρόνια με εκατοντάδες και μετά με χιλιάδες που συμμετείχαν σ’ αυτή την ιερή μυσταγωγία. Τελευταία φορά ήμουν δίπλα σας το 2013. Το 2014 μέσα από την φυλακή έστειλα ένα μήνυμα. Το ίδιο έγινε και το έτος 2015 γιατί τότε ένας από τους περιοριστικούς όρους της αποφυλακίσεώς μου ήτανε να μη μπορώ να απομακρυνθώ από τον νομό Αττικής. Αυτήν την χρονιά έχω την χαρά και την τιμή να ευρίσκομαι ανάμεσά σας για να τιμήσω μαζί σας τους 300 του Λεωνίδα και τους 700 Θεσπιείς, οι οποίοι έπεσαν στον ιερό αυτό χώρο…”

“Πίστευαν πως θα μας τελειώσουν…”

“…Πίστευαν πως θα μας τελειώσουν, αλλά εμείς οι Χρυσαυγίτες και οι Χρυσαυγίτισες τους αποδείξαμε ότι μπορούμε ακόμη και σήμερα σε αυτήν την πεζή και μίζερη εποχή να γράφουμε μικρές Θερμοπύλες. Γιατί Μικρές Θερμοπύλες ήταν η υπερηφάνεια με την οποία αντιμετωπίσαμε τις διώξεις, τα κάγκελα της φυλακής και τις σφαίρες, που κτύπησαν θανάσιμα τους δύο συναγωνιστές μας, τον Γιώργο Φουντούλη και τον Μάνο Καπελώνη.

Με την υπερήφανη στάση σας αποδείξατε ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν λυγίζει και θα τους αποδείξουμε περισσότερο στο μέλλον “ότι ούτε οι σφαίρες, ούτε οι φυλακές λυγίζουνε τους Εθνικιστές.”

Ένα από τα εγκλήματα, για τα οποία κατηγορηθήκαμε ήταν και αυτή εδώ η τελετή, η τελετή στις Θερμοπύλες και απόσπασμα από μια ομιλία μου μπήκε σαν στοιχείο… ενοχοποιητικό (!) στην δικογραφία για την περίφημη εγκληματική οργάνωση. Γιατί γι’ αυτούς πράγματι είναι έγκλημα το να τιμάς τους Ήρωες στο καιρό της προδοσίας! Σε έναν καιρό, όπου όπως υπήρχαν και τότε προδότες, υπάρχουν και σήμερα. Και δεν ήταν μόνον ο Εφιάλτης που οδήγησε τους Πέρσες στα νώτα των ελληνικών στρατευμάτων, υπήρχαν και οι Μηδίσαντες, οι αδιάφοροι, αυτοί που έμειναν απαθείς απέναντι στην εισβολή των βαρβάρων. Σήμερα στην θέση όλων αυτών που τότε πρόδωσαν τον ιερό αγώνα των Πανελλήνων είναι αυτοί που με τα περίφημα μνημόνια παραχώρησαν την εθνική μας κυριαρχία και υποδούλωσαν την Πατρίδα μας στους παγκόσμιους τοκογλύφους…”

“Η αιτία του κακού”

“…Μην αναζητούμε μάταια τις αιτίες του ξεπεσμού και ας έχουμε συνείδηση ότι χρειάζεται αγώνας σκληρός για να Σταματήσει αυτή η πορεία του Έθους μας προς την καταστροφή. Και αυτή η τελετή σήμερα που είναι σημάδι της απόφασής μας να αγωνιστούμε όχι μόνον για την επιβίωση, αλλά και για την δόξα του μεγάλου μας έθνους. Πού βρίσκεται αλήθεια η αιτία του κακού; Ίσως θα πρέπει να ανατρέξουμε στο παρελθόν για να αντιληφθούμε το παρόν αλλά και το μέλλον που έρχεται. Ίσως η απάντηση στο ποια είναι η αιτία του κακού να ευρίσκεται σε ένα χρησμό που είχε δώσει στους βασιλείς της Σπάρτης το Μαντείο των Δελφών, έναν χρησμό που έλεγε “α φιλοχρηματία σπάρταν ολεί”, δηλαδή η φιλοχρηματία θα καταστρέψει την Σπάρτη. Ναι, η φιλοχρηματία, η αποθέωση του καταναλωτισμού, ο θρίαμβος του χυδαίου γραικύλου είναι που καταστρέφει την σημερινή Ελλάδα.

Εμείς σήμερα εδώ τιμούμε τους νεκρούς των Θερμοπυλών. Αναρωτιέστε αλήθεια, όμως, σε τι Θεό πιστεύει η πλειοψηφία των σημερινών Ελλήνων, όπως τους κατάντησαν; Ζούμε σε μια χώρα έρημη από ιδανικά που όλα κινούνται γύρω από το χρήμα και μόνο το χρήμα! Είναι λογικό λοιπόν, να μας πολεμούν και να μας μισούν, γιατί είμαστε εντελώς διαφορετικοί από αυτούς, γιατί για εμάς η Πατρίδα, η Τιμή, η Ελευθερία στέκονται πάνω από το μικροσυμφέρον των γραικύλων της εποχής μας. Των γραικύλων του ψευτορωμαίικου που πρέπει να λείψουν, που πρέπει να ξαναγίνουν Έλληνες με Ιδανικά, για να ξαναγεννηθεί και πάλι μια Πατρίδα γεμάτη δόξα και τιμή!

Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό το κατ’ ευφημισμόν ελληνικό κράτος, που δεν είναι ελληνικό, αλλά είναι το ψευτορωμαίικο που προφήτευσε ο Άγιος Πατροκοσμάς ο Αιτωλός, δεν είναι τυχαίο ότι δεν τιμά κανείς την Μάχη των Θερμοπυλών. Και είναι και αυτός ένας λόγος γιατί είμαστε αντίθετοι στα ψεύτικα και κίβδηλα ιδανικά του κατεστημένου που βρεθήκαμε στη φυλακή. Εάν τιμούσαμε τον Εφιάλτη, την προδοσία, την ξενοδουλία θα ήμασταν καθώς πρέπει πολίτες αυτού του αντεθνικού κράτους!

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, υπερήφανοι Χρυσαυγίτες και Χρυσαυγίτισες, αυτή εδώ η συγκέντρωση δεν είναι συγκέντρωση πολιτική, δεν είναι συγκέντρωση κομματική. Είναι ένα μυστήριο εθνικό. Εδώ κοινωνάμε Ελλάδα, κοινωνάμε Πατρίδα, κοινωνάμε την Ιστορία του μεγάλου μας Έθνους. Εδώ σε αυτόν τον Ιερό χώρο όπου ευρισκόμεθα εμείς σήμερα αντίκρισαν για τελευταία φορά το φως του ήλιου οι αιώνιοι Ήρωες της ιστορίας μας. Εδώ έκλεισε για πάντα τα μάτια του στον εφήμερο αυτό κόσμο ο Λεωνίδας, οι 300 Λακεδαιμόνιοι και οι 700 Θεσπιείς, εδώ στον ποτισμένο με αίμα αυτό τόπο χαράχτηκε το αιώνιο διάβα τους προς την αθανασία.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, υπερήφανοι Χρυσαυγίτες και Χρυσαυγίτισες, ΧΑΙΡΕΤΩ όλους εσάς που παρά τις διώξεις, τις δολοφονίες, τις φυλακίσεις, παρά την λάσπη είστε σήμερα εδώ για να αποδείξετε ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν τέλειωσε. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν τελειώνει. Όσο υπάρχει Ελλάδα θα υπάρχει και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και όλοι εσείς με τον αγώνα σας ο καθένας ξεχωριστά φυλά μικρές Θερμοπύλες…”

“Σε μια ελεύθερη Ελληνική Πατρίδα”

“Εάν κάποτε θελήσει ο Θεός και υπάρξει ποτέ μια ελεύθερη Ελληνική Πατρίδα σε αυτόν εδώ τον χώρο δεν θα γίνεται μόνο αυτή η σεμνή τελετή. Εδώ θα πρέπει να ορκίζεται και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός της χώρας. Εδώ στον ΙΕΡΟ χώρο των Θερμοπυλών μπροστά στο άγαλμα του Λεωνίδα θα πρέπει να ορκίζονται οι νέοι αξιωματικοί του τιμημένου μας στρατού, του πολεμικού μας ναυτικού και της αεροπορίας μας. Εδώ πρέπει να δίνουν τον όρκο τον ιερό οι νέοι ανθυπολοχαγοί, σημαιοφόροι και ανθυποσμηναγοί των Ενόπλων Δυνάμεών μας και πρέπει σαν σημάδι αιώνιο της ευγνωμοσύνης του Έθνους να καίει στον χώρο αυτό μια ακοίμητη φλόγα και να υπάρχει μια τιμητική φρουρά για αυτούς που έπεσαν, γνωρίζοντας ότι δεν έχουν ελπίδα να ζήσουν! Για αυτούς που έχυσαν το αίμα τους, θυσιάζοντας τα πάντα για την Δόξα των Ελλήνων!”

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.