Γράφτηκε από Νέτη Φίλια
Τέλειοι άνθρωποι δεν υπάρχουν, ούτε φυσικά και τέλειοι γονείς. Γι’ αυτό και ο περίφημος παιδίατρος-παιδοψυχαναλυτής, Ντόναλντ Γουίνικοτ, επινόησε τον όρο «αρκετά καλή… μητέρα», θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να καταρρίψει εκείνον της «τέλειας»· το πόσο μη ρεαλιστικό και ανώφελο είναι, δηλαδή, να προσπαθεί μια μητέρα να κατακτήσει την τελειότητα. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες που μπορούμε να ακολουθούμε στην ανατροφή των παιδιών μας και μας βοηθούν ώστε να κάνουμε τα πράγματα… πιο σωστά:

– Ακόμα κι αν έχουμε «αδυναμία» σ’ ένα μας παιδί, είναι λάθος να δείχνουμε ότι το αγαπάμε περισσότερο από το άλλο.

– Ο ρόλος του γονιού είναι να οδηγεί το παιδί προς την αυτονομία και τη μελλοντική ομαλή ενηλικίωση· να το μαθαίνει να τα καταφέρνει μόνο του, ώστε να γίνει στο μέλλον αύταρκες, πιο ικανό και δυνατό.

– Το παιδί χρειάζεται τη συμπαράσταση και τη βοήθειά μας και όχι τη λύση. Π.χ., δεν του λύνουμε εμείς τις ασκήσεις στα Μαθηματικά, του μαθαίνουμε όμως τον τρόπο για να τις λύνει μόνο του. Του δείχνουμε πού να «κοιτάξει», αλλά όχι τι να «δει».

– Όταν η προειδοποίηση δεν αρκεί, τότε είναι καλύτερα να αφήνουμε το παιδί να υποστεί τις συνέπειες της κακής του συμπεριφοράς αντί να το τιμωρήσουμε. Άλλωστε, η εμπειρία που βιώνεται άμεσα είναι πάντα ο καλύτερος δάσκαλος.

– Σε στιγμές έντασης, και όταν η σύγκρουση φαίνεται αναπόφευκτη, είναι προτιμότερο να φερθούμε ως… ενήλικες και να αποχωρήσουμε από τον καβγά.

– Όσο πιο πολύ πιέζουμε ένα παιδί να συμμορφωθεί με τις επιθυμίες μας, χωρίς να του εξηγούμε με επιχειρήματα το λόγο, τόσο η άρνησή του έρχεται ως φυσική αντίδραση.

– Το παιδί ασφυκτιά όταν είναι συνέχεια υπό επίβλεψη. Είναι καλύτερο να κάνει λάθη, ώστε να μάθει απ’ αυτά.

– Το να παραχαϊδεύουμε το παιδί μας είναι εξίσου λάθος με το να μην του δείχνουμε αρκετή αγάπη. Συχνά τα μοναχοπαίδια υποφέρουν από την υπερβολική αφοσίωση των γονιών τους.

– Η αγάπη μας προς το παιδί πρέπει να είναι ακατάλυτη και ακλόνητη. Όταν, λοιπόν, αυτό μας θυμώνει, είναι λάθος να το απειλούμε με φράσεις τύπου «δεν σ’ αγαπάω πια».

– Μέσα διαπαιδαγώγησης και δεξιότητες ανατροφής, όπως η άκαμπτη αυστηρότητα, η αδιαφορία, η υποτίμηση του παιδιού, η σωματική τιμωρία και οι απειλές απλώς … αντενδείκνυνται.

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.