Αποστολή-Κείμενο: Ελπίδα Πιτάκη

«Σιωπή αιώνες, μετά από αιώνες σιωπής, αιώνες που στο πέρασμά τους η γη σκεπάστηκε μ’ ένα καταπράσινο μαλακό χαλί. Μια μυστηριακή… φυλή ξεπετιέται από το τίποτα και κατεβαίνει στη Χώρα της Αργολίδας. Είναι μυστηριακή, γιατί οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει το πρόσωπο των Θεών…

Φωτογραφία: Κώστας Καπαρελιώτης
Ένας κόσμος φωτός γεννιέται. Ο άνθρωπος αντικρίζει τον άνθρωπο με καινούρια ματιά. Νιώθει δέος, μαγεμένος από την ίδια την αστραφτερή του εικόνα που βλέπει παντού. Κι έτσι συνεχίζει, καταπίνοντας τους αιώνες σαν σταγόνες νερό, σαν ποίημα…». Σύμφωνα με τον Χένρυ Μίλλερ και το λογοτεχνικό του έργο «Ο Κολοσσός του Αμαρουσίου», η Αργολίδα είναι ένας κόσμος… μυστηριακός χάρη στους ανθρώπους της.

Ποια καλύτερη αφορμή, λοιπόν, να βρει κάποιος για να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στο νομό που εντοπίζεται στον «αντίχειρα» του χεριού της Πελοποννήσου; Στο νομό που, περιβαλλόμενος από βουνά στα δυτικά και βόρεια σύνορά του (Παρθένιο, Κτενίας, Αρτεμήσιο, Λύρκειο και Τραχύ στα δυτικά, Ολίγυρτο, Φαρμακάς, Μεγαλοβούνι, Ψηλή Ράχη και Τραπεζώνα στα βόρεια), μοιάζει τόσο ξεχωριστός και αυτάρκης; Στο νομό με τον απέραντο κάμπο που ψάχνει διεξόδους να… χυθεί στη θάλασσα μέσα από πολυάριθμους κολπίσκους; Εμείς εστιάσαμε στη «μύτη» της αργολικής χερσονήσου, για να ανακαλύψουμε από κοντά τι είναι αυτό που κάνει τόσο ξεχωριστές περιοχές όπως την Ερμιόνη.Προσπαθήσαμε να βρούμε όλους εκείνους τους λόγους που τις κατατάσσουν στις πρώτες επιλογές των celebrities της ελληνικής showbiz, και όχι μόνο, για τη δημιουργία των εξοχικών κατοικιών τους. Ετοιμαστείτε, λοιπόν, να ζήσετε μια μοναδική εμπειρία!

Στο δρόμο για τη… Ριβιέρα της Αργολίδας!

Σε απόσταση 155 περίπου χλμ. από την Αθήνα, εμφανίζεται ο μαγικός κόσμος της Αργολίδας. Η πολυμορφία του αργολικού τοπίου κατά τη διάρκεια της διαδρομής δεν αφήνει κανέναν ταξιδιώτη αδιάφορο. Αγροί, ελαιώνες, δάση, γυμνές βουνοκορφές και όμορφες παραλίες σμίγουν αρμονικά, σε μια περιοχή όπου η φύση συναντάται σε όλες τις εκδοχές της. Μετά από 2,5 ώρες, λοιπόν, οδήγησης (με αρχική κατεύθυνση προς Κόρινθο και από εκεί για Επίδαυρο και Ερμιόνη) προσεγγίζουμε τον προορισμό μας, την Ερμιόνη. Η παραθαλάσσια κωμόπολη (πολλοί είναι εκείνοι που την αποκαλούν και πόλη-νησί, καθώς «αγκαλιάζεται» από το βαθύ μπλε του Αργοσαρωνικού τόσο στο βόρειο (Λιμάνι) όσο και στο νότιο (Μανδράκια) τμήμα της), πανέμορφη και επιβλητική μάς υποδέχεται πιο αρχοντική από ποτέ.

Αρχικά, μας συστήνεται μέσα από την ιστορία της. Χτισμένη στην ανατολική πλαγιά του αρχαίου λόφου Πρωνός, κατοικείται σχεδόν από το 3.000 π.Χ., ενώ στην Ιλιάδα του Ομήρου αναφέρεται ως συμμετέχουσα στον Τρωικό Πόλεμο. Κατά τα χρόνια της Αρχαιότητας αναδεικνύεται σε σημαντική εστία λόγω της ενασχόλησης των Ερμιονέων με τη γεωργία, την αλιεία και τη ναυπηγική. Πρόκειται για το αστικό κέντρο που επί Ρωμαϊκής εποχής οι κάτοικοί του παρήγαγαν το πορφυρό χρώμα (από το μοναδικό είδος όστρακου που βρισκόταν σε πληθώρα στις ακτές της) που χρησιμοποιείτο για τους χιτώνες των βασιλέων.

Ζήστε το νησιωτικό «Τώρα»!

Η επιστροφή στο παρόν, ωστόσο, γίνεται με μεγάλη ευκολία. Η αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε νησί, παντού διάχυτη. Λευκά σπίτια, χρωματιστά παραθυρόφυλλα, ζωγραφισμένα σοκάκια, ανθισμένες μπουκαμβίλιες. Αν και ο ήλιος δεν μας έκανε την τιμή να… σκάσει το χαμόγελό του -ήμασταν τυχεροί μόνο για κάποιες ώρες-, η καλοκαιρινή διάθεση είχε χτυπήσει… κόκκινο! Η βόλτα στα γραφικά καλντερίμια της, λοιπόν, αποδείχθηκε, πιο συναρπαστική από ποτέ. Χαθήκαμε στα στενά της, θαυμάσαμε εντυπωσιακά αρχοντικά -ανάμεσά τους και το πατρικό της Μαριάννας Βαρδινογιάννη-, το οποίο επισκέπτεται μία με δυο φορές το χρόνο, με την αδερφή της να το προτιμά σε μεγαλύτερη συχνότητα, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας- και προσανατολιστήκαμε μόνο όταν βρεθήκαμε μπροστά στον ιερό ναό των Αγίων Ταξιαρχών, τη Μητρόπολη της Ερμιόνης, μια εκκλησία του 16ου αι. σε βυζαντινό ρυθμό, χτισμένη στη θέση του αρχαίου ναού της Χθονίας Δήμητρας. Εδώ, μάλιστα, στις 11 Φεβρουαρίου του 1827 πραγματοποιήθηκε η Γ’ Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων.

Λίγο πιο κάτω το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο (καθημερινά από τις 01/07-31/08, εκτός Δευτέρας, 19:00-21:00) στεγάζεται στην πρώην οικία Οικονόμου και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα ερμιονίτικου σπιτιού. Στον κήπο του θαυμάζουμε τα αγάλματα των αδελφών Μήτσα, αρχηγών των αγωνιστών της πόλης στην Επανάσταση, και βάζουμε πλώρη για το εκκλησάκι της Αγίας Ερμιόνης (στα θεμέλια του ναού της θεάς Ήρας) στην κορυφή του λόφου Πρωνός, για να απολαύσουμε την πανοραμική άποψη της Ερμιόνης που απλώνεται στα πόδια μας. Το βλέμμα χάνεται ανατολικά μέχρι τον Δοκό (ευρήματα από το αρχαιότερο ναυάγιο στον κόσμο) και, καιρού επιτρέποντος, ακόμη και την Ύδρα. Εναλλακτική, επιλογή για αμφιθεατρική άποψη της κωμόπολης, από την πλευρά του λιμανιού και αυτή τη φορά, ο λόφος Κρόθι, ακριβώς απέναντι, με το χαρακτηριστικό μύλο (σήμερα λειτουργεί ως cafe) να δεσπόζει περήφανα στην κορυφή του.

Βόρειοι και Νότιοι!

Όχι, δεν πρόκειται για… αντίπαλα στρατόπεδα, όπως πολύ εύλογα ενδεχομένως θα σκεφτόσαστε, αλλά για τις δύο πολυσύχναστες «παραλιακές» της Ερμιόνης. Στη βόρεια πλευρά της χερσονήσου, κατά κόσμον Λιμάνι (εδώ θα βρείτε και όλο το εμπορικό κομμάτι της), βολτάραμε στην περαντζάδα με φυσικό background τα νερά του Αργοσαρωνικού και τα πολυάριθμα ιστιοπλοϊκά, ήπιαμε τσιπουράκι σε παραδοσιακά μεζεδοπωλεία και δοκιμάσαμε γευστικές συνταγές σε ιστορικές ταβέρνες-εστιατόρια.

Συνεχίσαμε προς το ξακουστό Μπίστι, τη μικρή πευκόφυτη χερσόνησο στη «μύτη» της πόλης, ιδανική επιλογή για πεζοπορία σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Ειδικά, το καλοκαίρι μια βουτιά στα κρυστάλλινα νερά του είναι άκρως απολαυστική! Για την ενημέρωσή σας αναφέρουμε ότι ο συγκεκριμένος χώρος περιτριγυριζόταν από κυκλώπεια τείχη, ενώ είχαν χτιστεί λαμπροί ναοί, όπως αυτοί του Ποσειδώνα και της θεάς της Σοφίας, Αθηνάς.

Με κατεύθυνση τα Μανδράκια (τη νότια πλευρά της πόλης), εξακολουθήσαμε την πεζοπορία για 10΄. Τα σπίτια τους μας «χαιρετίζουν», αμφιθεατρικά χτισμένα, ενώ απλωμένα χταπόδια και μυρωδιές από φρέσκο ψάρι μας υποδεικνύουν ότι έφτασε η ώρα για… λουκούλλειο τσιμπούσι! Φυσικά, εδώ επανήλθαμε μόλις η νύχτα άπλωσε το βελούδινο πέπλο της, καθώς η ζωή του «νησιού» κινείται σε αυτή την πλευρά. Αν είστε τυχεροί, μπορεί να πετύχετε κάποιο από τα δημοφιλή parties με DJs ή διάσημους καλλιτέχνες που διοργανώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Μείναμε εκεί μέχρι την ανατολή του ήλιου, προκειμένου να απολαύσουμε τις χρυσαφένιες ακτίνες του να μας σιγοψιθυρίζουν την πιο… λαμπερή «καλημέρα»!

Κοντινές εξορμήσεις

Λίγο πριν αφήσουμε πίσω μας τον τόπο καταγωγής της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, εκδράμαμε στα εκτός, προκειμένου να παρατηρήσουμε από κοντά κάποια σημεία αναφοράς της περιοχής. Πρώτη στάση η Ιερά Μονή Αγίων Αναργύρων, σε απόσταση μόλις 2 χλμ. από την πόλη. Πρόκειται για δείγμα βυζαντινής μοναστηριακής αρχιτεκτονικής, φημισμένη για τις πηγές με τα ιαματικά νερά. Χτισμένη μεταξύ 9ου και 11ου αι. φιλοξενεί μια σημαντική βιβλιοθήκη, ενώ ο εορτασμός της την 1η Ιουλίου συγκεντρώνει πλήθη κόσμου που έρχονται ώστε να πάρουν μέρος στη λαϊκή πανήγυρη που διοργανώνεται.

Δεύτερος σταθμός μας, το φαράγγι Καταφύκι, 6 χλμ. από το κέντρο της Ερμιόνης. Το τοπίο που απλωνόταν μπροστά μας μόνο γοητευτικό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, καθώς βράχοι, σπηλιές και πλούσια, βλάστηση, σε συνδυασμό με το από το 1740 του εκκλησάκι Αγίου Νικολάου, συνθέτουν μια εικόνα μοναδικής ομορφιάς. Οι φυσιολάτρες αλλά και όσοι έχουν… γερά πνευμόνια, μπορούν να περπατήσουν στο περιβαλλόμενο από πεύκα και τρεχούμενα νερά μονοπάτι, που θα σας οδηγήσει στο γραφικό χωριό των Φούρνων. Εμείς αποφασίσαμε να μην το επιχειρήσουμε, και να κρατήσουμε ως τελευταία εικόνα της Ερμιόνης τον πλούτο της φύσης της!

Διαβάστε τους κανόνες σχολιασμού Άρθρων: Μείνετε στο θέμα του άρθρου.
Αποφύγετε προσωπικές επιθέσεις, ύβρεις και προκλητικές εκφράσεις.