Επιμέλεια: Δήμητρα Γκούντρα
Είναι το μεγαλύτερο σφάλμα που κάνουμε αλλά και το πιο επώδυνο: τον εαυτό μας τον τιμωρούμε, τον λοιδωρούμε, τον απαξιώνουμε…
δίχως έλεος. Εμείς οι ίδιοι γινόμαστε τιμωροί και δυνάστες κι όλα αυτά γιατί απλά ξεχνάμε πως σημασία δεν έχει απλά να υπάρχεις αλλά να ΖΕΙΣ.

Ο καθένας πρέπει να βρει την ειρήνη μέσα του. Και η ειρήνη για να είναι αληθινή, πρέπει να είναι ανεπηρέαστη από τις εξωτερικές συνθήκες και περιστάσεις –  Mahatma Gandhi

Η ρήση αυτή πραγματικά ίσως είναι η πιο ουσιαστική κι αληθινή. Τι εννοεί όμως ο Γκάντι μιλώντας για εξωτερικές συνθήκες; Μήπως αυτές είναι όλοι αυτοί οι στρεσογόνοι παράγοντες που καθημερινά συναντάμε; Μήπως είναι άτομα ή σκέψεις που προσπαθούν να μας εκτροχιάσουν από την πορεία μας για την επίτευξη των στόχων μας ή όσοι κι όσα διαταρράσουν την εσωτερική μας γαλήνη;

Αυτή είναι πραγματικά μεγάλη πρόκληση για όλους. Δύσκολη αλλά εφικτή, με κόπο και θέληση! Το μυστικό άλλωστε, σύμφωνα με τον Ινδό στοχαστή κρύβεται στην αδάμαστη θέληση. Μαθαίνουμε από τον ίδιο και αναζητούμε τα σημάδια που δείχνουν πως μάλλον δεν προσέχουμε ιδιαίτερα τον εαυτό μας.

1. Δεν αποδέχεσαι τον εαυτό σου
Είναι αυτό για το οποίο οι περισσότεροι παλεύουμε: να μπορέσουμε να αγκαλιάσουμε τον εαυτό μας, να τον αποδεχτούμε όπως είναι ακόμη και με μικρά ελαττώματα. Κι όμως στην πορεία κάπου χανόμαστε κι αυτό διότι επηρεαζόμαστε από τις προσδοκίες των άλλων και της κοινωνίας που μας υπαγορεύουν το πώς πρέπει να ζούμε και να φερόμαστε. Ωστόσο, όσο δύσκολη κι αν φαντάζει η αυτοαποδοχή είναι εφικτή, αρκεί να είμαστε συνειδητοποιημένοι. Ο μόνος τρόπος για να ζήσουμε μια ευτυχισμένη ζωή είναι να ζήσουμε όπως εμείς οι ίδιοι θα θέλαμε (χωρίς επιφυλάξεις) κι όχι όπως το περιβάλλον μας επιβάλλει να ζούμε. Μόνο έτσι μπορούμε να βρούμε τη γαλήνη, ψυχική και σωματική.

2. Δεν ζεις με γνώμονα την αυτοσυμπόνοια
Οι περισσότεροι συνηθίζουμε να είμαστε ιδιαίτερα αυστηροί με τον εαυτό μας, χωρίς ίχνος αυτοσυμπόνοιας. Η επιβολή τιμωρίας σε κάθε λάθος κάθε άλλο παρά αυτοβελτίωση προσφέρει αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη δυστυχία. Η λύση είναι ν΄αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας με μια… παρηγορητική φροντίδα. Αποτύχαμε, κάναμε λάθος κι αυτό σίγουρα δεν είναι άξιο επιβράβευσης, η τιμωρία όμως δε χρειάζεται να είναι σκληρή. Αντί να βλέπουμε τα λάθη από τη σκοπιά του τιμωρού δασκάλου, είναι πιο υγιές να τα δούμε από τη σκοπιά του δασκάλου καθοδηγητή. Μάθε από τα λάθη σου και κράτα τον διδακτικό χαρακτήρα χωρίς ν΄αυτομαστιγώνεσαι.

Η ελευθερία δεν αξίζει τίποτα αν δεν συμπεριλαμβάνει την ελευθερία να κάνεις λάθη

3. Δεν δίνεις σημασία στις δικές σου ανάγκες
Η ανιδιοτέλεια είναι σίγουρα αρετή αξιοσημείωτη. Αυτό που οι περισσότεροι όμως κάνουν λάθος είναι πως τη συγχέουν με την… αυταπάρνηση. Μέγα λάθος! Άλλο ανιδιοτέλεια κι άλλο αυταπάρνηση. Οι ανάγκες μας έχουν σημασία. Όλοι χρειαζόμαστε αγάπη, αποδοχή, σκοπό στη ζωή.

Η στέρηση όλων των παραπάνω δε δείχνει αλτρουισμό αλλά στην πραγματικότητα είναι “αυτομαστίγωμα” και τιμωρία. Η αναγνώριση των αναγκών μας και η προσπάθεια για την επίτευξή τους δίνουν νόημα στη ζωή και της προσδίδουν αξία. Το ζητούμενο είναι λοιπόν να αναγνωρίσουμε τις βαθύτερες κι ουσιαστικές ανάγκες μας, όχι τις υλικές αλλά τις άυλες που είναι και οι πολυτιμότερες. Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι αλλά το ουσιαστικό.

4. Δεν “πιλοτάρεις”  τις σκέψεις σου
Οι σκέψεις μας όταν το επιτρέψουμε μπαίνουν στον αυτόματο πιλότο κι αυτό – όσο κι αν φαίνεται βολικό – δεν είναι θετικό. Το ανθρώπινο μυαλό έχει καταπληκτικές δυνατότητες μόνο όταν το καλλιεργήσουμε να σκέφτεται προς τη σωστή κατεύθυνση. Κι αν σκεφτείς – όπως έχουμε πολλάκις τονίσει – πως ο νους μας έχει μια τάση να στρέφεται προς το αρνητικό και το χειρότερο σενάριο, τότε αντιλαμβάνεσαι τη σημασία της εκπάιδευσης του μυαλού. Η θετική σκέψη και η αισιοδοξία είναι στάσεις ζωής που μαθαίνονται και καλλιεργούνται. Αντί λοιπόν ν΄αφήνεις το μυαλό στον αυτόματο πιλότο και τον αρνητισμό να σε καταβάλλει ανάλαβε δράση και πάρε το πιλοτήριο στα χέρια σου! Έχεις τη δύναμη και μπορείς να το κάνεις.

Αυτοί που ξέρουν πώς να σκέφτονται δεν χρειάζονται δασκάλους.

5. Δεν κάνεις πράξη όσα πιστεύεις
Προσπάθησε να αναρωτηθείς κατά πόσο μένεις πιστή στις πεποιθήσεις σου κι αν ενεργήσεις με οδηγό όσα πραγματικά πιστεύεις, με κάθε τίμημα. Αγκαλιάζεις τις πεποιθήσεις σου ή ενεργείς αντίθετα με αυτές; Είσαι συνεπής με τον εαυτό σου και τις αξίες σου; Όσο κι αν δεν το καταλαβαίνεις, η σύγκρουση με το εσωτερικό σύστημα αξιών μας, μας αποσυντονίζει και δημιουργεί εσωτερικές εντάσεις. Η διαδικασία γίνεται ασυνείδητα, είναι ικανή όμως να μας κάνει δυστυχείς.

Ένα «όχι» που βγήκε από μια βαθιά πεποίθηση, είναι πολύ καλύτερο -και πιο μεγαλειώδες- από ένα «ναι» που ειπώθηκε για να ευχαριστήσει ή, χειρότερα, για να αποφύγει φασαρίες.

6. Δε συνδέεσαι με το… πεπρωμένο
Ένα από τα κοινά γνωρίσματα παγκοσμίως είναι η θέληση να χαράξουμε τη μοίρα μας, να χτίσουμε το πεπρωμένο μας και να γίνουμε οδηγοί στη ζωή μας. Δυστυχώς όμως οι ζωές μας σπάνια ξεδιπλώνονται όπως ακριβώς είχαμε προγραμματίσει γι΄αυτό και χρειάζεται να επανεξετάζουμε τους στόχους μας και το στρατηγικό μας σχέδιό. Αυτό δεν πρέπει να σε φοβίζει αλλά να σε κινητοποιεί. Όπως εσύ εξελίσσεσαι με τα χρόνια, το ίδιο γίνεται και με τις φιλοδοξίες. Είναι σημαντικό λοιπόν να επενεξετάζουμε τους στόχους μας, τις επιθυμίες μας, το πλάνο μας για τη ζωή και να οδεύουμε με σιγουριά προς το μέλλον κι όλα όσα έχει να μας προσφέρει.

7. Δε “ζυγίζεις” τις προσδοκιες σου
Αυτό είναι εξαιρετικά περίπλοκο. Το να έχουμε προσδοκίες από τον εαυτό μας είναι σημαντικό αρκεί να μη φτάσουμε στα άκρα. Περιορίζοντας τις προσδοκίες μας σε ένα βαθμό μας γλιτώνει από πιθανή απογοήτευση. Ωστόσο, η ελαχιστοποίηση των προσδοκιών οδηγεί σε εφησυχασμό και παραίτηση. Κι εδώ ισχύει ο κανόνας: παν μέτρον άριστον. Η λύση βρίσκεται σε αυτό τον χρυσό κανόνα. Προσδοκίες μεν, όχι όμως υπερβολικές κι ανέφικτες.

Ένας άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεών του. Τι έχει κάνει, τι μπορεί να κάνει. Τίποτε άλλο.

8. Δεν είσαι ευγενής με τον εαυτό σου
Από μικρή ηλικία μαθαίνουμε να είμαστε ευγενικοί και να ενεργούμε με καλοσύνη και καλούς τρόπους. Κι ενώ ίσως να ακολουθούμε πιστά τους κανόνες του savoir vivre στην κοινωνική μας ζωή, ξεχνάμε να το κάνουμε στον εαυτό μας. Αντίθετα συνηθίζουμε να του συμπεριφερόμαστε σκληρά, με αγένεια και δίχως το παραμικρό ίχνος επιείκειας κι αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα.

Μάθε να συγχωρείς τον εαυτό σου και να τον αγαπάς αντί να περιμένεις με τη βέργα στη γωνία. Να είσαι ελεήμων με εσένα και να χαρίζεις απλόχερα συμπαράσταση και καλοσύνη στο άτομο που οφείλεις να φροντίζεις περισσότρερο από τον καθένα: ΕΣΕΝΑ!

9. Ξεχνάς τα “θέλω” σου και εγκαταλείπεις στόχους κι επιθυμίες
Η αυτοσυγκράτηση είναι σίγουρα αναγκαία αλλά όχι σε όλες τις περιστάσεις. Είναι διαφορετικό να “οδηγείς” τον εαυτό σου και να τον εκπαιδεύεις να μένει ακλόνητος σε πειρασμούς κι άλλο να εγκαταλείπεις τις βαθύτερες επιθυμίες σου και τους στόχους σου εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων. Μάθε να ζεις και να ορίζεις τη ζωή σου όπως εσύ επιθυμείς κι όχι όπως σου υπαγορεύουν. Για παράδειγμα: Θέλεις να κάνεις οικογένεια ή όχι; Είναι καθαρά προσωπική απόφαση κι επιλογή κι έχεις το δικαίωμα να επιλέξεις ακόμη και το δεύτερο παρά την κοινωνική αντίληψη και τις προσδοκίες της οικογένειας, φίλων και γνωστών. Το ίδιο ισχύει και με τις σπουδές ή το επάγγελμα που θα θελήσεις να ακολουθήσεις, το μέρος που θα ζήσεις ή το σύντροφο που θα επιλέξεις.

Ένα λάθος δεν γίνεται αλήθεια επειδή είναι ευρέως διαδεδομένο, ούτε η αλήθεια γίνεται λάθος επειδή δεν τη βλέπει κανείς

10. Από αυτογνωσία…. ΜΗΔΕΝ
Η ικανότητα να κατανοούμε το πώς η συμπεριφορά μας επηρεάζει το είναι μας αλλλά και τον κόσμο γύρω μας είναι το Α και το Ω. Βάλε την ενδοσκόπηση ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων σου και προσπάθησε να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Το ταξίδι πρέπει να γίνει βαθιά, στα ενδότερα κι όχι επιφανειακά για να έχεις αποτέλεσμα. Στη διαδρομή θα βρεθείς αντιμέτωπηξ με διλήμματα, με αλήθειες οδυνηρές και θα συνειδητοποιήσεις πράγματα που ίσως σε πονέσουν. Σε αυτό το ταξίδι όμως να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Καταπολέμησε τις φοβίες σου, πολύμησε τους βαθύτερους εχθρούς σου και φτάσε στον προορισμό απαλλαγμένη από κάθε τι που ενεργεί ως εμπόδιο προς την επίτευξη της ευτυχίας. Ένα από τα ωραιότερα πράγματα της ανθρώπινης φύσης είναι η ικανότητα της αλλαγής πορείας. Εκμεταλλεύσου τη και ζήσε τη ζωή που αξίζεις!

Κι όπως ξεκινήσαμε έτσι θα κλείσουμε με ένα απόφευγμα του Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι (όπως ήταν το πραγματικό του όνομα του Μαχάτμα Γκάντι).

Ευτυχία είναι όταν αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που λες και αυτά που κάνεις, βρίσκονται σε αρμονία.
Πηγή