Όλοι λίγο ή πολύ έχουμε χρησιμοποιήσει αστικό λεωφορείο για την μετακίνησή μας στην πόλη, είτε για να κατέβουμε στο κέντρο είτε για να…
μεταβούμε σε κάποια άλλη περιοχή της Πάτρας.

Όσο βρισκόμαστε μέσα σε αυτό είτε κοιτάμε έξω από το παράθυρο, είτε παρατηρούμε τους άλλους επιβάτες. Όμως, υπάρχουν και οι οδηγοί που ο καθένας τους έχει την δική του προσωπικότητα.

Πάμε να τους γνωρίσουμε…

 Οι διαφορετικοί τύποι οδηγών που θα συναντήσεις στην αστική συγκοινωνία της Πάτρας!

1) Οι καλοί/χαμογελαστοί

Αυτοί που σου φτιάχνουν τη μέρα. Σε χαιρετούν όταν μπαίνεις στο λεωφορείο, δεν κατσουφιάζουν και το κυριότερο σε περιμένουν εάν για λίγα δευτερόλεπτα πρόκειται να το χάσεις. Όχι τίποτα άλλο, αλλά άντε μετά να περιμένεις ένα δεκάλεπτο στην καλύτερη για να περάσει το επόμενο. Κι αν είναι και Σαββατοκύριακο ή αργία περιμένεις το λιγότερο ένα 20λεπτο.

2) Οι “κουφοί”/αφηρημένοι

Αυτοί που για κάποιο λόγο, μάλλον επειδή είναι αφηρημένοι ή μιλούν στο τηλέφωνο δεν ακούνε το καμπανάκι που δηλώσει “ΣΤΑΣΗ”, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι που θέλουν να κατέβουν να ξελαρυγγιάζονται φωνάζοντας “Οδηγέ, κάνετε μια στάση;”, με τον οδηγό να “ξυπνάει” και να πατάει απότομα φρένο…

 Οι διαφορετικοί τύποι οδηγών που θα συναντήσεις στην αστική συγκοινωνία της Πάτρας!
3) Οι φωνακλάδες

Έχεις παρκάρει στην άκρη του δρόμου και δεν χωράει το λεωφορείο να περάσει ή να στρίψει; Καθυστερείς να ξεκινήσεις όταν το φανάρι ανάψει πράσινο και δυστυχώς για σένα είσαι μπροστά του; Τον έχεις κλείσει και πατάει την κόρνα 100 φορές; Τότε λυπάμαι, αλλά θα ακούσεις ότι βρισιά υπάρχει στο λεξιλόγιό του…

4) Οι γκαζιάρηδες

Αυτοί που νομίζουν ότι όλος ο δρόμος είναι δικός τους. Γκαζώνουν τόσο πολύ που λες “Παναγία μου θα στουκάρουμε πουθενά”. Όταν δε, φτάνουν σε φανάρι και εκείνη τη στιγμή είναι πορτοκαλί; Το ποδί στο γκάζι και φύγαμε σφαίρα πριν ανάψει κόκκινο. Γιατί στην γλώσσα τον οδηγών (γενικά) το πορτοκαλί δεν σημαίνει επιβράδυνση, αλλά επιτάχυνση. Γκάζι κι όποιον πάρει ο Χάρος…

 Οι διαφορετικοί τύποι οδηγών που θα συναντήσεις στην αστική συγκοινωνία της Πάτρας!
5) Οι αδιάφοροι

Αυτοί που όταν μπαίνεις μέσα στο λεωφορείο δεν γυρνούν, ούτε για να σε κοιτάξουν, πόσο μάλλον για να σου μιλήσουν. Όταν τους ρωτήσεις κάτι, ναι μεν θα σε εξυπηρετήσουν, αλλά απαντώντας σου με έναν τρόπο που δείχνει ξεκάθαρα πόσο “βαριούνται” να σου μιλήσουν. Φαίνεται στο βλέμμα τους ότι θέλουν να περάσει η ώρα όσο πιο γρήγορα γίνεται για να αφήσουν το λεωφορείο και να γυρίσουν σπίτι τους.

6) Οι μουσικόφιλοι

Αυτοί που τους αρέσει να ακούν τραγούδια όταν οδηγούν ή όταν είναι στην αφετηρία και περιμένουν να φτάσει η ώρα της αναχώρησης. Θα ακούσεις από pop, rock και λαϊκά τραγούδια, μέχρι και κλαρίνα… Γιατί ναι, υπάρχουν κι αυτοί που νομίζουν ότι είναι σε πανηγύρι… Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι πιο “σοβαροί” που ανοίγουν το ραδιόφωνο μόνο για να ακούσουν ειδήσεις. Τι θα γίνει με το ασφαλιστικό, ποιο κόμμα πάει μπροστά στις δημοσκοπήσεις και άλλα τέτοια πολιτικά. Θέματα που ο κόσμος θέλει να ξεχάσει, αλλά δεν μπορεί.

7) Οι στριμμένοι

Προσωπική εμπειρία…

Αρκεί μόνο ένα παράδειγμα για να σας πείσει. Χτυπάω εισιτήριο και κάθομαι σε μια θέση. Συνειδητοποιώ ότι έχω ξεχάσει κάτι στο σπίτι και πρέπει να γυρίσω. Ρωτάω τον οδηγό σε πόση ώρα φεύγει (μιας και ήμασταν στην αφετηρία/τέρμα) και μου λέει σε 5 λεπτά. Τέλεια προλαβαίνω. Βγαίνω από το λεωφορείο και τρέχοντας φτάνω στο σπίτι μου, κάνω αυτό που ήθελα και τρέχοντας πάλι επιστρέφω στη στάση. Μόλις φτάνω σε απόσταση αναπνοής το λεωφορείο βάζει μπρος και ξεκινάει. Επιταχύνω την ταχύτητά μου, αλλά εκείνο δεν σταματάει, ενώ με έχει δει. Έτσι, αναγκάζομαι να περιμένω στη στάση άλλα 15 λεπτά μέχρι να φύγει το επόμενο (εννοείται πως καθυστέρησα στη δουλειά μου), να χτυπήσω δεύτερο εισιτήριο κι όλα αυτά ενώ έχει καύσωνα…

Όπως και να ‘χει, είναι αυτοί που μας εξυπηρετούν…

Πηγή