Τα αφεστώτα ώτα ή «πεταχτά αυτιά» αποτελούν μία συνήθη μορφολογική δυσμορφία. Οφείλεται σε κληρονομικούς παράγοντες και…
χαρακτηρίζεται από την απόσταση των αυτιών από το κεφάλι. Αυτό συμβαίνει γιατί η έλικα του πτερυγίου του αυτιού δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως (υποπλασία της ανθέλικας), ενώ μπορεί παράλληλα το μεσαίο τμήμα του αυτιού να είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος (υπερτροφία κόγχης). Μάλιστα κάποιες φορές το πρόβλημα μπορεί να εντοπίζεται στο κάτω μέρος του αυτιού, όταν εξέχει ο λοβός (προπέτεια λοβού).

Στόχος της ωτοπλαστικής είναι να επιτύχει την καλή συμμετρία και να προσδώσει ένα ομαλό περίγραμμα στα αυτιά. Πρόκειται για μία επέμβαση αρκετά απλή η οποία επιτυγχάνει να επαναφέρει τα αυτιά στην ανατομικά φυσιολογική τους θέση. Η τομή γίνεται στο πίσω μέρος του αυτιού και δεν είναι ορατή. Με την τοποθέτηση μη απορροφήσιμων ραμμάτων δίνεται το νέο σχήμα του αυτιού, δημιουργείτε το λεγόμενο «τσάκισμα» που πριν απουσίαζε, ενώ η εξωτερική τομή κλείνει με πλαστική ραφή. Τμήμα του λοβού μπορεί να αφαιρεθεί αν αυτός εξέχει. Σημαντικό είναι να σημειώσουμε ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφαιρείται τμήμα του χόνδρου του αυτιού. Η επέμβαση πραγματοποιείται με ολική αναισθησία για ευνόητους λόγους.

Μετά το χειρουργείο δίνονται αντιβίωση και παυσίπονα αν αυτά χρειάζονται. Για μία εβδομάδα το παιδί θα πρέπει να φοράει ειδικό επίδεσμο γύρω από το κεφάλι και για το διάστημα αυτό θα πρέπει να αποφευχθεί το λούσιμο. Ειδική κορδέλα συνίσταται να τοποθετείται γύρω από το κεφάλι στην διάρκεια του ύπνου για έναν τουλάχιστον μήνα. Με τον τρόπο αυτό προφυλάσσεται το παιδί από τυχόν τραυματισμό και σταθεροποιείται το αποτέλεσμα της επέμβασης.

Καθώς τα μικρά παιδιά είναι ιδιαίτερα παρατηρητικά και σχολιάζουν τα πάντα,  συνίσταται η επέμβαση να πραγματοποιείται πριν από την ηλικία των 5-7 ώστε να διαφυλάξουμε την καλή ψυχολογία του παιδιού και να ενισχύσουμε την υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Ευχαριστούμε τον πλαστικό χειρουργό Χρήστο Μεγαπάνο.

Πηγή