Του Κώστα Δημ.Χρονόπουλου, Αρθρογράφου -Σχολιογράφου
Ας θυμηθούμε το περσινό δημοψηφισματικό φιάσκο: προκηρύχθηκε και υποστηρίχθηκε από…
την Κυβέρνηση – και όχι μόνον – το ΟΧΙ.

Πράγματι κέρδισε πανηγυρικά με, σχεδόν, 62% (!).

Στήθηκαν χοροί νίκης και θριάμβου στην πλατεία Συντάγματος και αλλού.

Επακολούθησε σύσκεψη υπό τον κο Π.τ.Δ. των κ.κ. Αρχηγών και συναποφασίστηκε (όπως αποκάλυψε ό κος Αρχηγός του “Ποταμιού” να εκληφθεί το ΟΧΙ ως …..ΝΑΙ (;). Να προστεθεί το ΝΑΙ των 38% στο ΌΧΙ /ΝΑΙ των 62% και να πάει η Κυβέρνηση των Ελλήνων ΟΧΙΝΑΙΔΩΝ με ένα πελώριο ΝΑΙ (100%), όχι βέβαια για να διαφωνήσει αλλά για να συμφωνήσει σε ένα ακόμη επαχθέστερο Μνημόνιο (!). Πλήγμα – ένα ακόμα – στην αξιοπιστία της χώρας !

Οι πολίτες (ανεξάρτητα αν στηρίζουν ή όχι την Συνκυβέρνηση) άρχισαν να αμφιβάλλουν για την ικανότητα εκτίμησης των καταστάσεων από τους αρμόδιους, αλλά και ενοχλήθηκαν επειδή αγνοήθηκε η βούλησή τους η οποία αποτυπώθηκε στο

Δημοψήφισμα.

Ο κος Πρωθυπουργός στην πρόσφατη συνέντευξή τους θέτει θέμα νέου Δημοψηφίσματος για την απευθείας εκλογή του Π.τ.Δ από τον λαό.

Αλήθεια πως θα αντιμετωπίσει αυτήν την πρόταση ο τελευταίος;

Δεν θα υπάρξει δικαιολογημένη (λόγω του περσινού δεδομένου) καχυποψία ως προς τις προθέσεις, αλλά και, τις – μετέπειτα – θέσεις των Κυβερνώντων; θα σεβαστούν το όποιο αποτέλεσμα ή θα το περιφρονήσουν όπως τότε;

Εντύπωση -σε επαΐοντες και μη – προξένησε ο χαρακτηρισμός ως: “Συμβουλευτικό” του Δημοψηφίσματος.

Θα συμβούλευα τον Κυβερνήτη να ελέγξει την επάρκεια των συμβούλων του, συμπεριλαμβανομένων και των …. ειδικών καθηγητών συνταγματολόγων του.

“Συμβουλευτικά Δημοψηφίσματα” ούτε νοούνται, ούτε – το σημαντικότερο-προβλέπονται από το ίδιο το Σύνταγμά μας.

Εκτός και αν έχει κατά νου να αλλάξει το Πολίτευμα από Προεδρευόμενη σε Προεδρική Δημοκρατία.

Αλλά τότε υπάρχουν διαφορετικές διεργασίες που πρέπει να ακολουθηθούν.

Κοντολογίς : Δεν είναι μόνον Α ν τ ι σ υ ν τ α γ μ α τ ι κ ή η διενέργεια Δημοψηφίσματος. Είναι και άνευ νοήματος, άσκοπη, άτοπη, αχρείαστη και δαπανηρή.

Σημειώνω πως οι ηγέτες δεν θα πρέπει να καταφεύγουν – επιλεκτικά ή για άλλοθι – σε συμβουλευτικά Δημοψηφίσματα.

Οφείλουν να παίρνουν αποφάσεις.

Προφανώς εξαιρούνται τα υψίστης σημασίας κρίσιμα Εθνικά θέματα ή σοβαρότατα κοινωνικά ζητήματα για τα οποία υπάρχουν νομοσχέδια.

ΥΓ. Οι αναγνώστες μου γνωρίζουν την- θετική – θέση μου για τα δημοψηφίσματα και μάλιστα της ποιότητας και έκτασης του Ελβετικού μοντέλου.

Επομένως είμαι αντίθετος, σε ανούσια, αναποτελεσματικά ή και επιβλαβή Δημοψηφίσματα όπως το προηγούμενο, καθώς και το κυοφορούμενο.