Του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου
“Δεν βολευτήκαμε και δεν θα βολευτούμε μέχρι να ελευθερωθεί ο τόπος αυτός από τους προδότες.”…

Από την ομιλία του Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής στην εκδήλωση για την Κύπρο

“Ήμουν μόλις 16 χρονών και κάτι μηνών εκείνο το καλοκαίρι αλλά πολιτικά συνειδητοποιημένος και οργανωμένος στην Επιτροπή Συντονισμού Ενωτικού Αγώνα, που ήτανε στην οδό Βαλαωρίτου και έζησα τα γεγονότα.

Έχω να θυμηθώ τους Κυπρίους φοιτητές, τους Ενωτικούς, που είχανε μαζευτεί εκεί, στα γραφεία της οδού Αμερικής και έφυγαν με το πλοίο, με το συνταγματάρχη Παπαποστόλου και όταν πλησίαζαν στην Πάφο τους είπανε ότι πρέπει να πάνε στη Ρόδο γιατί είχε γίνει, λέει, απόβαση στη Ρόδο. Θυμάμαι, ακόμα, τις ατέλειωτες ουρές των αυτοκινήτων που κορνάρανε, τον όχλο ο οποίος άναβε κεριά και γιόρταζε την ίδια στιγμή που κάποια παλικάρια στην Κύπρο, έπαιζαν με το μολύβι, έριχναν και έτρωγαν σφαίρες, πέθαιναν γιατί αυτή η «δημοκρατία» της μεταπολίτευσης κτίστηκε, ναι, πάνω στο αίμα που χύθηκε στην Κύπρο, χτίστηκε πάνω σε μία προδοσία.”

Δεν δεχόμαστε τα ψέματα των προδοτών

“…Δεν μας έστειλαν πρόσκληση για να συμμετέχουμε στην «εορτή της δημοκρατίας». Και να μας τη στέλνανε, θα τη γυρίζαμε πίσω, όσο παραμένει κλειστός ο φάκελος της Κύπρου. Όσο δεν υπάρχει αποκατάσταση της αλήθειας, τόσο και εμείς θα αρνούμαστε να δεχτούμε τα μεγάλα τους ψέματα, τα οποία διαδώσανε στο λαό, όπως επί παραδείγματι ότι ανοίγανε τα κιβώτια και είχανε μέσα πέτρες και δεν υπήρχανε όπλα, γιατί δήθεν τα είχε πουλήσει το στρατιωτικό καθεστώς, κάπου στην Αφρική. Μεγάλο ψέμα γιατί οι αποθήκες επιστρατεύσεως δεν ανοίξανε ποτέ.

Όπλα υπήρχανε και μάλιστα θα πρέπει να πούμε ότι στη συγκεκριμένη χρονική περίσταση, η Ελλάδα είχε μεγάλη υπεροπλία έναντι της Τουρκίας. Είχε υπεροπλία ποιοτική αλλά και από πλευράς ισορροπίας δυνάμεων, ο ελληνικός στρατός που σήμερα έχει τάγματα με δύναμη μικρότερη και των 100 ανδρών, είχε τότε 300.000 άνδρες στα όπλα. Αυτή ήταν η Ελλάδα του 1974 που μας λένε ότι δεν μπορούσε να πολεμήσει. Μπορούσε να πολεμήσει, αλλά δεν την αφήσανε όμως οι προδότες και επάνω σε αυτή την προδοσία κτίσανε ένα ολόκληρο καθεστώς.”

Το ηθικό του Ελληνικού Στρατού και οι εντολές του μεταπολιτευτικού κατεστημένου

“Ποιος γνωρίζει για τα 2 υποβρύχια, το «Νηρεύς» και το «Γλαύκος», τα οποία ήτανε του πλέον προηγμένου τεχνολογικού τύπου της εποχής και μπορούσανε να ευρίσκονται σε τέτοιο βάθος, ούτως ώστε τα αντιτορπιλικά και οι βόμβες βυθού, τις οποίες διέθεταν οι τούρκοι, δεν μπορούσανε να τα πλήξουνε;

Και τα 2 αυτά υποβρύχια, το «Νηρεύς» και το «Γλαύκος» μπορούσανε να καταστρέψουνε κυριολεκτικά ολόκληρο τον τουρκικό στόλο. Και δεν τα άφησαν, βρισκότανε λίγο έξω από την Πάφο, πλησιάζανε στην Κυρήνεια και ήλθε η εντολή: «Γυρίστε πίσω»! Για να έρθει η «δημοκρατία» και να πατήσει ο Αττίλας στην Κύπρο.

Όπως επίσης, πραγματικότητα είναι ότι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, είχε αεροπλάνα 3ης γενιάς, τα περίφημα FANTOM, είκοσι δύο τον αριθμό. Οι πιλότοι μας μόλις είχανε επιστρέψει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ήτανε έτοιμοι να πολεμήσουνε. Μάλιστα, χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος δύο εξ’ αυτών στην Κρήτη ότι αν τους τελειώνανε τα πυρομαχικά και ο χρόνος, 20 λεπτά είναι πολύ μεγάλος χρόνος για να επιχειρήσουνε αεροπλάνα, θα πέθαιναν, θα κάνανε επίθεση αυτοκτονίας σε δύο τουρκικά πλοία. Αυτό το ηθικό είχανε οι Ένοπλες Δυνάμεις, ηθικό, όμως, που πρόδωσαν οι πολιτικοί, όπως προδίδουνε κάθε φορά το φρόνημα του στρατού μας.”

Μία προδοσία απ’ άκρη σ’ άκρη.

“Υπάρχουνε σήμερα μαχητές της Κύπρου οι οποίοι πραγματικά ψωμοζητάνε, όπως θα τον έχετε δει στην τηλεόραση έναν καταδρομέα που ήτανε στην επιχείρηση «Νίκη» ο οποίος βγήκε ανάπηρος από το «NORATLAS», το οποίο εβλήθη από αντιαεροπορικά πυρά δικών μας κατά λάθος και του ‘χουνε βγάλει μία πενιχρή σύνταξη πείνας. Αλλά μη μας παραξενεύει. Μην ξεχνάτε ότι ένας εκ των μεγαλύτερων ηρώων του 1821, ο Νικηταράς ο Τουρκοφάγος πέθανε ζητιανεύοντας στην Ευαγγελίστρια στον Πειραιά. Αυτός που θέρισε τα τουρκικά στίφη στα Δερβενάκια, πέθανε ζητιανεύοντας.”

Παραγράφουν την προδοσία – Προχωράνε στην… Ομοσπονδία

“Σχετικά με το φάκελο της Κύπρου, λοιπόν, και το άνοιγμα του, έκανε μία μηνυτήρια αναφορά ένας δημοσιογράφος πατριώτης, όχι εθνικιστής, ούτε καν δεξιός που ήτανε ο απεσταλμένος της εφημερίδας το «Ποντίκι» στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε κάνει μία μηνυτήρια αναφορά για τους ενόχους της προδοσίας και κατά του Κίσινγκερ. Και του απάντησαν τι; Ότι το 1975 έκαναν ένα νόμο, ότι παραγράφονται όλα τα αδικήματα για την Κύπρο. Κάνανε και νόμο οι προδότες για να εξασφαλίσουνε την ατιμωρησία τους…

Εάν αλήθεια, το 1974, κάποιος μιλούσε, αλλά και πολύ αργότερα έως και το ’80 θα σας έλεγα, ίσως και το ’90, μιλούσε για λύση Ομοσπονδίας στην Κύπρο θα τον έλεγαν προδότη. Σήμερα, είναι ρεαλιστές, είναι πατριώτες, είναι καθωσπρέπει, όλοι αυτοί που μιλάνε για Ομοσπονδία. Για εμάς, αυτά, είναι απαράδεκτα.

Η Χρυσή Αυγή αγωνίζεται για μια νέα Ελλάδα και σε αυτή, ανήκει και η Μεγαλόνησος Κύπρος. Το έγραψε με το αίμα της η Α’ Μοίρα Καταδρομών, το έγραψε με το αίμα της η ΕΛΔΥΚ, το έγραψαν τα γενναία παλικάρια στα υψώματα του Πενταδάκτυλου, δίπλα ακριβώς από τον Άγιο Ιλαρίωνα, που αν τον καταλαμβάναμε, δε θα υπήρχε ο δρόμος Κυρήνειας-Λευκωσίας και δεν θα μπορούσανε να προχωρήσουνε οι Τούρκοι.

Αλλά, η διαταγή που πήρανε και στην αρχή την αγνόησαν ήτανε: «εγκαταλείψτε τα υψώματα». Αυτή ήταν η διαταγή: «εγκαταλείψτε τα πάντα». Αυτοί, λοιπόν, που έλεγαν: «εγκαταλείψτε τα πάντα», αυτοί που είπανε το: «Η Κύπρος είναι μακριά» γιορτάζουνε για κάποια δήθεν δημοκρατία.

Εμείς οι Εθνικιστές παραμένουμε πιστοί σε αυτό που έλεγε όλο το Ελληνικό Έθνος εκείνο το τραγικό θέρος του 1974: «Δεν ξεχνώ». Και δεν θα ξεχάσουμε, όχι 42 χρόνια να περάσουνε, αλλά 1.000!”