Γράφει ο Μαγια

Δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου…
Ούτε, φυσικά, μας έκανε σοφότερους. Απλώς, αναγνωρίζει για μια ακόμη φορά -με τον δικό του τρόπο βέβαια- την αποτυχία της πολιτικής των μνημονίων, επιβεβαιώνοντας εκείνο που άπαντες γνώριζαν από το 2010: Η Ελλάδα ουδέποτε διασώθηκε – απλώς θυσιάστηκε για να σωθεί το σαθρό, τραπεζικό και οικονομικό, οικοδόμημα της Ευρωζώνης. Το πρώτο «πρόγραμμα διάσωσης» της Ελλάδας σχεδιάστηκε για να σωθούν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Κι όπως έχει εξηγήσει, μεταξύ πολλών άλλων οικονομολόγων και ανεξάρτητων παρατηρητών, ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, «τα κεφάλαια του προγράμματος κατευθύνθηκαν αμέσως στις τράπεζες» προς «όφελος άλλων Ευρωπαϊκών χωρών», ενώ ταυτόχρονα «εξυπηρετήθηκαν ομάδες ειδικού ενδιαφέροντος εντός της Ευρωζώνης».

Γίνεται σαφές και από την έκθεση της εσωτερικής υπηρεσίας τού Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ότι, η Ελλάδα στήθηκε στη γωνία. Tο ΔΝΤ δεν απαίτησε να γίνει αναδιάρθρωση χρέους προτού δανείσει την Ελλάδα, στερώντας από τη χώρα μας την ευκαιρία να σταθεί στα πόδια της και να διορθώσει τα κακώς κείμενα -τα οποία πράγματι ήταν και παραμένουν πολλά.

Συνεπώς δεν πρόκειται για ένα «λάθος» όπως συχνά λέγεται, αλλά για ένα έγκλημα δεδομένου ότι η αναδιάρθρωση χρέους παρακάμφθηκε σκόπιμα για να μην πληρώσουν τα σπασμένα οι ευρωπαϊκές τράπεζες και για να μην κλονιστεί η σταθερότητα του ευρώ.

Ας υποθέσουμε ότι, όλα όσα διαπιστώνει το Ανεξάρτητο Γραφείο Αξιολόγησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είχαν συμβεί σε μια ιδιωτική εταιρεία. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδήμων για να προβλέψει τι θα ακολουθούσε: Παραιτήσεις, ποινικές ευθύνες και αποζημιώσεις των παθόντων.

Εν προκειμένω, όμως, παρότι μια ολόκληρη χώρα καταστράφηκε, παρότι το ΔΝΤ και η Ευρωζώνη προκάλεσαν ζημία ανάλογη με εκείνη μιας πολεμικής καταστροφής στην Ελλάδα, ουδείς συζητά ή θέτει το θέμα των ποινικών ευθυνών και της αποζημίωσης.

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για την κυβέρνηση!

Κάνατε λάθος εντιμότατοι κύριοι δανειστές; Διορθώστε το, αμέσως και ταυτόχρονα πληρώστε τα επίχειρα των δόλιων επιλογών σας. Τι νόημα έχει να παραδέχεται κάποιος το λάθη του αν οι πολιτικές που επιβάλλονται στην Ελληνική κυβέρνηση είναι οι ίδιες με εκείνες πριν το «mea culpa».

Όμως, η ελάφρυνση του χρέους πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύεται και με την επούλωση των χαίνουσων πληγών, που προκάλεσε η Μνημονιακή βαρβαρότητα, καθώς επίσης και με την ανάκτηση της απωλεσθείσας εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας.