Το Ελληνικό είναι ο τελευταίος ενιαίος, ανοιχτός, ελεύθερος χώρος στην Αθήνα. Μια ματιά στο χάρτη της Αθήνας μας βεβαιώνει ότι… στην πυκνοκατοικημένη πρωτεύουσα υπάρχει μόνο ένα κενό. Αυτό του Ελληνικού. Με την απόφαση να αποδεχτούν οι κυβερνώντες την παραχώρησή του, τη στιγμή που θα μπορούσαν -όπως είχαν δεσμευτεί- να αναζητήσουν ισοδύναμα, δημιουργούν μια μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή μη αναστρέψιμη. Το ότι δεν πωλείται αλλά παραχωρείται για 99 χρόνια μας θέτει ακόμη πιο βαθιά στην ευθύνη. Οι επόμενες γενεές θα πληρώσουν ακριβά τις δικές μας επιλογές.

Η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού είναι μια υπόθεση που έχει περάσει από πολλές φάσεις. Οι διεργασίες άρχισαν την προμνημονιακή εποχή και ενώ συζητείτο σε επίπεδο κεντρικής εξουσίας το σχέδιο για τη δημιουργία ενός δημόσιου και κοινόχρηστου Μητροπολιτικού Πάρκου. Με τα μνημόνια, το όραμα για το Μητροπολιτικό Πάρκο έδωσε τη θέση του στα σχέδια για την «αξιοποίηση» της έκτασης μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, με στόχο τη δημιουργία ενός οικιστικού συμπλέγματος με κατοικίες, ξενοδοχεία, γραφεία, εμπορικά κέντρα, καζίνο, κτλ. Η έκταση μεταβιβάστηκε στο ΤΑΙΠΕΔ το 2011 και το 2012 προκηρύχθηκε διαγωνισμός πώλησής της, ο οποίος – παρά το αρχικό ενδιαφέρον εννέα επενδυτικών σχημάτων – κατέληξε με έναν υποψήφιο, την εταιρεία Lamda Development συμφερόντων Ομίλου Λάτση. Το ΤΑΙΠΕΔ με το Νόμο 4062 του 2012, υπέγραψε το 2014 τη σύμβαση με τον ανάδοχο, η οποία ως τώρα δεν έχει επικυρωθεί από τη Βουλή, όπως οφείλει για να τεθεί σε ισχύ. Με την περσινή συμφωνία του καλοκαιριού, που δεσμεύει για την τελική υπογραφή της σύμβασης μέχρι τον Νοέμβριο του 2016, συμφώνησε η πλειοψηφία της Ελληνικής Βουλής και των πολιτικών δυνάμεων, υπό την απειλή της χρεοκοπίας της χώρας. Στις 7 Ιουνίου υπογράφηκε το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και επενδυτών, διαμορφώνοντας μια βάση για τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Αξίζει να αναφερθούν μερικά σημεία του Μνημονίου Κατανόησης:

Οι συνολικοί χώροι πρασίνου προσεγγίζουν το 50% της επιφάνειας – εξ αυτών το πάρκο καλύπτει 2 εκατ. τ.μ. και ένας γειτνιάζων χώρος 300.000 τ.μ. Τα παραπάνω δεν αλλάζουν τα μεγέθη του γνωστού σχεδίου. Στα ήδη υπάρχοντα στο σχέδιο Foster 300.000 τ.μ. ελεύθερων χώρων μπορούν να «μεταφερθούν δημόσιες χρήσεις κτιρίων από το υπόλοιπο λεκανοπέδιο με σκοπό να δημιουργηθούν αντιστοίχου εμβαδού πνεύμονες πρασίνου σε κατοικημένες περιοχές του κέντρου». Αυτό μάλλον είναι αδύνατον να συμβεί και δεν έχουμε παρά να περιμένουμε την έκβαση.
Τα περί «συνολικού οφέλους 2.415 δις €» είναι απολύτως ανυπόστατα. Τρεις πραγματογνωμοσύνες -μία του Τεχνικού Επιμελητηρίου και δύο που διέταξε ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος κ. Δραγάτσης- πιστοποιούν ότι η αξία του ακινήτου είναι πολλαπλάσια του καταβαλλόμενου τιμήματος παραχώρησης. Επιπλέον, εάν συνυπολογιστούν τα ποσά που πρέπει να καταβάλει το Ελληνικό Δημόσιο για να ικανοποιήσει συμβατικές υποχρεώσεις, το τίμημα μηδενίζεται και το Δημόσιο μένει με οικονομικά ελλείμματα.
Το αρχικό ποσό του τιμήματος θα καταβληθεί κατευθείαν στους δανειστές και το Δημόσιο θα χρεωθεί με οικονομικές υποχρεώσεις εκατομμυρίων.
Όσον αφορά τη δέσμευση για επενδύσεις και ιδιαίτερα άμεσες επενδύσεις για δημιουργία δημόσιων υποδομών κοινωφελούς χαρακτήρα, όπου σύμφωνα με το μνημόνιο «αυξήθηκε (το ύψος της επένδυσης) κατά 1,5 δις € τουλάχιστον και σε ό,τι αφορά τα άμεσα έργα, δηλαδή αυτά που θα ολοκληρωθούν στην επόμενη πενταετία, κατά 1 δις €». Όμως, οι δημόσιες υποδομές κοινωφελούς χαρακτήρα είναι υποδομές της εσωτερικής πόλης των 27.000 κατοίκων και εξυπηρετούν τις χρήσεις που θα πραγματοποιήσει η Lamda Development στο Ελληνικό.
Όσον αφορά τη «δέσμευση» – προτεραιότητα στη δημιουργία του πάρκου, όλοι γνωρίζουν ότι λόγω ρύπανσης από τις προηγούμενες χρήσεις του αεροδρομίου, αυτό πιθανότατα δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί, πόσο μάλλον εξαρχής.
Το σχέδιο Foster προβλέπει βάσει σχεδίων δόμηση 3 εκατ. τ.μ. Ο «επενδυτής» δεσμεύεται να μην ξεπεράσει τα 2,7 εκατ. τ.μ. Πέραν του ότι η «δέσμευση» δεν έχει νομική ισχύ, το πρόβλημα του τερατώδους από πλευράς δόμησης σχεδίου παραμένει, καταστρέφοντας τον σημαντικότερο οικολογικά, οικονομικά και κοινωνικά πόρο του λεκανοπεδίου.
Η «δέσμευση» – παραχώρηση πρόσβασης στους νόμιμους δικαιούχους της δημόσιας έκτασης του Ελληνικού σε 1 χλμ ελεύθερης ακτής δεν δεσμεύει ότι δεν θα υπάρξουν βλέψεις ανταποδοτικότητας καθώς στην πόλη της Lamda Development τίποτε δεν θα είναι δωρεάν.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι τονίζουν:

Η Αθήνα έχει πραγματική ανάγκη για πολλαπλάσια έκταση μητροπολιτικών πάρκων, αφού λείπει το 70% του πρασίνου που απαιτούν οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές για κάθε πόλη και το Ελληνικό ήταν η τελευταία διαθέσιμη δημόσια έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων που θα μπορούσε να προστεθεί στο σημερινό ελλειμματικό πράσινο. 

Χάνεται η ευκαιρία να χρησιμοποιηθεί το μέρος του ελληνικού ως τράπεζα γης. Για ανταλλαγή με πολλαπλάσιες ιδιωτικές εκτάσεις σε οικονομικότερες περιοχές όπως ο ελαιώνας ή η Δραπετσώνα.
Το τίμημα παραμένει χαμηλό, παρά τη βελτίωση της συμφωνίας, η σύμβαση εξακολουθεί και υποκρύπτει πρόσθετο σημαντικό κόστος για το Δημόσιο και επίσης υπάρχει δέσμευση αποζημίωσης του επενδυτή αν δεν μπορέσει να ολοκληρώσει την επένδυση μέχρι τέλους.
Ο Όμιλος των επενδυτών και οι βασικοί του μέτοχοι φιγουράρουν πρώτοι στηλίστες των Panama Papers και Laggard.
Παρά τις βελτιώσεις που επιτεύχθηκαν, προβλέπεται να χτιστούν 2.700.000 τ.μ. κτιρίων, όταν η Αθήνα έχει πάνω από 700 κενά κτίρια μόνο στο κέντρο, ο πληθυσμός της δεν αυξάνεται και το Ρυθμιστικό της Σχέδιο αποτυπώνει «συσσώρευση μεγάλου όγκου κενού κτιριακού αποθέματος»
Μεγάλο μέρος των θέσεων εργασίας που ανακοινώνονται θα αφαιρεθούν στην πράξη από τις υφιστάμενες δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή.
Η δημιουργία ενός τόσο μεγάλου χτισμένου χώρου θα επιβαρύνει σημαντικά τις περιβαλλοντικές πιέσεις της ήδη πιεσμένης Μητροπολιτικής Αθήνας.

Αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού προς όφελος συγκεκριμένων συμφερόντων. Το ίδιο συμβαίνει και με χιλιάδες άλλα ‘φιλέτα’ σε όλη τη χώρα τα οποία ξεπουλιούνται ή θα ξεπουληθούν μέσω του ΤΑΙΠΕΔ ή μέσω του νέου υπερταμείου. Φιλέτα που θα αποκτήσουν διεθνείς και εγχώριοι επενδυτικοί όμιλοι έναντι πινακίου φακής, στερώντας από εμάς και τα παιδιά μας τον δημόσιο πλούτο και τη δυνατότητα να αποφασίζουμε για το μέλλον του τόπου μας.

Με βάση τα παραπάνω, οι Οικολόγοι Πράσινοι, οι οποίοι συμμετείχαν από την πρώτη μέρα των αγώνων κατά της ιδιωτικοποίησης στην Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού και στον Αυτοδιαχειριζόμενο Αγρό του Ελληνικού, ψηφίζουν ότι:

Θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για τη μη υπογραφή της τελικής σύμβασης με κάθε νόμιμο μέσο σε όλες τις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν μέχρι τον Νοέμβριο.
Θα στηρίξουν μέσω των Πράσινων Ευρωβουλευτών, τη σε βάθος εξέταση της υπόθεσης στην αρμόδια Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία αναμένεται να έχει ακρόαση για το θέμα τον επόμενο μήνα.
Θα επιμείνουν στην ενημέρωση και ενεργοποίηση όλων των πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης, ώστε να υπάρξει αλλαγή στην οικονομική πολιτική, ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους και παύση των πιέσεων των «θεσμών» για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας εις όφελος λίγων και σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Θα επιδώσουν το ψήφισμα στο βουλευτή, Γ. Δημαρά και στον αν. Υπουργό Περιβάλλοντος, Γ. Τσιρώνη με τη δέσμευση να πιέσουν για όσο το δυνατόν μεγαλύτερη παρέμβαση στις κινήσεις των επενδυτών, και στον Πρωθυπουργό,

Ο αγώνας για το Ελληνικό είναι συνεχής και καλούν όλες τις πολιτικές δυνάμεις να συστρατευτούν.