Αν ένας Αρειανός προσγειωνόταν σήμερα στο αεροδρόμιο της…

Πάρου, εκτός από τα ακαταλαβίστικα που θα έλεγε θα μπορούσε να πει ότι στη χώρα που επέλεξε να… προσγειωθεί ευδοκιμούν πολλά γελοία πρόσωπα.

Διότι διαχρονικά στην Ελλάδα έκοβαν κορδέλες και εγκαινίαζαν μακέτες αλλά με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συμβαίνει το εξής απίστευτο και συνάμα προκλητικό.

Κόβει κορδέλες ο πρωθυπουργός, χειροκροτούν οι οσφυοκάμπτες υπουργοί και οι γλείφτες του συστήματος και στήνεται μια φιέστα λες και «απογειώθηκε» η ανάπτυξη από το νέο αεροδρόμιο της Πάρου.

Επικοινωνείται από το Μαξίμου το έργο λες και ήρθαν τα πάνω – κάτω στη χώρα. Λες και η οικονομία έκανε τεράστια στροφή και το αεροδρόμιο είναι η μεγαλύτερη επένδυση που έγινε ποτέ στη χώρα. Τότε το Ελευθέριος Βενιζέλος τι ήταν; Το μετρό της Αθήνας, η γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, όλοι οι μεγάλοι οδικοί άξονες τι ήταν αν για το αεροδρόμιο της Πάρου σηκώνεται τέτοια σκόνη, μαζεύονται εκατοντάδες παρατρεχάμενοι, η ΕΡΤ και τα Συριζαίϊκα μέσα ενημέρωσης ουρλιάζουν για την τεράστια επιτυχία του… τεράστιου Τσίπρα και της παρέας του;

Σοβαρευτείτε παιδιά. Ένα μικρό αεροδρόμιο σε ένα μικρό νησί που έχει έναν ικανοποιητικό τουρισμό είναι. Καμιά μεγάλη επένδυση που θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας δεν είναι και σίγουρα χρειάζονται καμιά εκατοστή τέτοια έργα για να πούμε ότι κάτι γίνεται στη χώρα.
Αφήστε δε το ακόμη χειρότερο. Ο Τσίπρας με στόμφο και με τους κλακαδόρους από κάτω να κάνουν φασαρία, ανακοίνωσε ότι ο αεροδρόμιο ανήκει στο λαό της Πάρου και σε καμιά εξουσία ή κυβέρνηση.
Έτσι είναι Αλέξη μου, κάθε έργο στο λαό του ανήκει, αλλά αν είχες λίγη τσίπα δεν θα πήγαινες εν χορδαίς και οργάνοις να κόψεις τις κορδέλες. Θα καθόσουν σπίτι και απλά θα άκουγες μια συνηθισμένη είδηση στην αγαπημένη σου ΕΡΤ. Θα έκαναν μια φιέστα, όπως δικαιούνται, οι κάτοικοι της Πάρου και τίποτε άλλο.

Όμως, το Μαξίμου επέλεξε να στήσει πανηγύρι χουντικό με τον Τσίπρα να κρατάει το ψαλίδι και τους γλείφτες από πίσω να χειροκροτούν όπως έκαναν με τον Παττακό στις αλήστου μνήμης εποχές.
Αλλά χρειάζεται και τόλμη για να πεις δύο καλές κουβέντες σ’ εκείνους που οραματίστηκαν και προώθησαν τα έργα. Δεν μπορεί δηλαδή να πανηγυρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ που ουσιαστικά είναι 8 μήνες στην εξουσία (τα προηγούμενα δεν πιάνονται λόγω… Βαρουφάκη) για την κατασκευή ενός αεροδρομίου που έχει ιστορία 16 ετών. Από το 2000 και με τον Σημίτη ξεκίνησε ο σχεδιασμός του έργου, κόλλησε, ξαναξεκόλλησε και το 2011 υπεγράφη η δημοπράτησή του και η κυβέρνηση Σαμαρά το προχώρησε, ως όφειλε. Όχι και να πανηγυρίζει ο Τσίπρας, ο Παππάς και ο Σπίρτζης για ένα έργο που πιθανότατα αγνοούσαν την ύπαρξή του μέχρι που έμαθαν ότι τίθεται σε λειτουργία.

Το ότι αυτή δεν είναι αριστερά το καταλαβαίνουμε όλοι καθημερινά. Αλλά το ότι είναι τόσο ξεφτίλες πραγματικά δεν το περιμέναμε.

Όμως, με την κατασκευή του αεροδρομίου στην Πάρο μπορεί να βγει και κάτι άλλο καλό. Αυξάνονται οι χώροι απ’ όπου μπορεί να… απογειωθεί το αεροδρόμιο που θα τους πάρει από αυτή τη χώρα για να γλιτώσουμε.