Σε ένα αισιόδοξο σενάριο οι κεφαλαιακές ανάγκες θα κινηθούν και κάτω από 8-9 δισεκ. στις Ιταλικές τράπεζες…
Παρά τις προσπάθειες της Ιταλικής κυβέρνησης να αποφύγει το bail in είναι απίθανο σε αυτή την φάση να αποτρέψει την μοιραία εξέλιξη ειδικά για μέρος των ομολογιούχων που στην Ιταλία φθάνουν τα 225 δισεκ. εκ των οποίων περίπου 65 δισεκ. κατέχουν μικροομολογιούχοι.

Ωστόσο οι καταθέτες δεν θα εμπλακούν στην ανακεφαλαιοποίηση των Ιταλικών τραπεζών και ειδικά στην Monte Dei Paschi η οποία είναι βέβαιο ότι δεν θα περάσει τα stress tests καθώς θα χρειαστεί 4-5 δισεκ. ευρώ.

Σε ένα αισιόδοξο σενάριο οι κεφαλαιακές ανάγκες θα φθάσουν στα 8-9 δισεκ. για τις 5 ιταλικές τράπεζες που θα συμμετάσχουν αν και η Unicredit και η Intesa San Paolo ίσως να μην χρειαστούν κεφάλαια.

Ορισμένοι ανεβάζουν τον πραγματικό πήχη των κεφαλαιακών αναγκών σε 30 δισεκ. αλλά δεν θα φθάσουμε εκεί καθώς παρασκηνιακώς καταβάλλεται προσπάθεια ώστε οι κεφαλαιακές ανάγκες να είναι όσο το δυνατό μικρότερες στις Ιταλικές τράπεζες για να μην ξεσπάσει τραπεζική κρίση.

Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πάντως οι κεφαλαιακές ανάγκες των ιταλικών τραπεζών και ειδικά της Paschi να είναι χαμηλές, αρχικά οι αγορές να αντιδράσουν θετικά αλλά γρήγορα να συνειδητοποιήσουν ότι μια ακόμη ωραιοποίηση ένα ακόμη μαγείρεμα από την ΕΚΤ για να μην αποκαλυφθεί το μέγεθος του προβλήματος.

Επίσης δεν έχει εγκαταλειφθεί ακόμη το σενάριο της κρατικής βοήθειας και αυτό θα διαφανεί πολύ σύντομα σε ποιο βαθμό μπορεί να υλοποιηθεί.

Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι το Ιταλικό δημόσιο έχει μηδενική συμμετοχή στα κεφάλαια των τραπεζών και στην Γερμανία είναι 8% στην Ισπανία 5% και το Ηνωμένο Βασίλειο 7,1%

Στην Ιταλία δραστηριοποιούνται 530 τράπεζες αλλά μόνο 5 θα συμμετάσχουν στα stress tests της ΕΚΤ στις 29 Ιουλίου.

Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στην Ιταλία είναι 360 δισεκ. και αντιστοιχούν στο 18% του συνόλου των δανείων ή στο 19,8% του ΑΕΠ της Ιταλίας.

Στην Ελλάδα τα 117 δισεκ. μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα αντιστοιχούν στο 50% των δανείων και στο 65% του ΑΕΠ της Ελλάδος.

Ως μέτρο σύγκρισης πρέπει να αναφερθεί ότι τα προβληματικά δάνεια στην Ιταλία είναι 3 φορές περισσότερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και 6 φορές περισσότερα από τα NPLs της Γερμανίας.

Με τον Άτλαντα και τις άλλες πρωτοβουλίες που έχουν παρθεί τα 360 δισεκ. μειώνονται στα 200-210 δισεκ.

Αυτά που χαρακτηρίζονται ως πλήρως αφερέγγυα δάνεια υπολογίζονται σε 150 δισεκ. στις Ιταλικές τράπεζες και ο πυρήνας αυτών υπολογίζεται σε 87 δισεκ.

Κατά την Ιταλική τράπεζα υπάρχουν εξασφαλίσεις για τα 85 δισεκ. και προφανώς αν υπάρξει τέτοια ακραία αλχημεία και προκύψουν ελάχιστες κεφαλαιακές ανάγκες τότε θα τεθεί θέμα αξιοπιστίας των stress tests και δεν θα είναι η πρώτη φορά.

Περίπου 110 δισεκ. προβληματικά δάνεια προέρχονται από την Βόρεια Ιταλία  ένα  26% των προβληματικών δανείων ή 55 δισεκ. προέρχεται από την Κεντρική Ιταλία και ένα 23% ή 48 δισεκ. προέρχεται από την Νότια Ιταλία.

Το 40% των επισφαλών δανείων είναι Real estate και στεγαστικά  και το 26% προβληματικά δάνεια επιχειρήσεων.

Μια τράπεζα για να ενεργοποιηθεί η διαδικασία BRRD – bail in θα πρέπει να μην πληρεί τα ελάχιστα κριτήρια κεφαλαιακής επάρκειας στο δυσμενές σενάριο και το όριο αυτό είναι 8% για τον βασικό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας και 5% ή 6% για τους υπόλοιπους δείκτες με βάση τα όρια που έχουν τεθεί στα stress tests. 
Με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες θα πρέπει να εφαρμοστεί η οδηγία BRRD που περιλαμβάνει και το bail in. 
Στην Κύπρο εφαρμόστηκε υποχρεωτικά το bail in και αφορούσε καταθέσεις περίπου 10 δισεκ..
Στην Ελλάδα εφαρμόστηκε προαιρετικά και αφορούσε 4,3 δισεκ. ομολογιακά tier 1 και tier 2 και πάσης φύσεως ομολογιακά. 
Ήταν προαιρετικά στην Ελλάδα η συμμετοχή αλλά ο τρόπος με τον οποίο έγινε είχε υποχρεωτική διάσταση.