Του Αλέξανδρου Γιατζίδη, διευθυντή σύνταξης
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές εταιρείες δεν έχουν τέλος. Δεν φτάνει που αντιμετωπίζονται, από το ίδιο το ελληνικό…
κράτος, ως μηχανισμός εύρεσης πόρων και κάλυψης των τεράστιων ελλειμμάτων του, εφευρίσκοντας φόρους που δεν έχουν τελειωμό, ακόμα και αν έχουν ζημιές, τώρα έχουν προβλήματα και με τις εταιρίες του εξωτερικού, που αντιπροσωπεύουν.

Αυτό είναι λογικό να συμβαίνει γιατί οι ξένοι, δεν μπορούν να καταλάβουν, τι μπορεί να συμβαίνει στην Ελλάδα, ακούν μόνο για τους τεμπέληδες Έλληνες, τους φοροφυγάδες και για αυτούς που ζητούν μόνο δανεικά και δεν πληρώνουν τα χρέη τους και μένουν με τις εντυπώσεις.

Δεν έχουν τη δυνατότητα να καταλάβουν γιατί έχουν πέσει οι πωλήσεις, γιατί δεν πληρώνονται εγκαίρως και γιατί υπάρχουν καθυστερήσεις σε οτιδήποτε γίνεται με μια εταιρεία στην Ελλάδα.

Οι χειρότεροι όλων σε αντιμετώπιση είναι οι γερμανικές εταιρείες. Μάλιστα τα προβλήματα που έχουν οι Ελληνικές εταιρείες με τις Γερμανικές έχουν αυξηθεί, όπως μάθαμε επισήμως, τα τελευταία 2 χρόνια. Ιδιαίτερα δε μετά από τα capital controls.

Πρώτον δεν υπάρχει πλέον πίστωση σε Ελληνικές εταιρείες όπως υπήρχε παλιά. Απαιτούν όλο το ποσό αγοράς προκαταβολικά.
Δεύτερον έχουν καταργήσει εκπτώσεις και άλλες διευκολύνσεις προς Ελληνικές εταιρείες.

Επίσης η υποστήριξη που παρέχουν σε περιπτώσεις service είναι εντυπωσιακά αργή, δίνοντας την εντύπωση ότι έχουν προτεραιότητα όλοι οι άλλοι πρώτα και μετά οι Έλληνες.

Είναι χαρακτηριστικό εταιρεία, όπως μας έγινε γνωστό, να μην στέλνει μηχάνημα πίσω που έχει σταλεί για επισκευή στην Γερμανία, ζητώντας από τους Έλληνες αντιπροσώπους τους εξωφρενικά ποσά και ας καλύπτεται το μηχάνημα από την εγγύηση.

Ακόμα και για ελάχιστα ποσά, που παλαιότερα θα έμεναν σε πίστωση της Ελληνικής εταιρείας τώρα πια δίνουν εντολές οι Γερμανοί να τα διεκδικούν με εισπρακτικές εταιρείες.

Με βάση τα συναλλακτικά ήθη δεν απαντούν όπως απαιτείτο σε επιστολές, mail και τηλέφωνα και γενικά αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως χώρα ούτε καν δεύτερης αλλά τρίτης κατηγορίας.

Τα παράπονα που δέχεται η πρεσβεία μας από αυτήν την κατάσταση είναι πολλά. Όμως οι Γερμανοί θεωρούν ότι οι μπατήριδες Έλληνες είναι πολύ μακρυά από αυτούς για να μπορέσουν να κάνουν κάτι και να αντιμετωπίσουν το δίκιο τους. Άλλωστε και δικαστικά να καταφύγει κανείς θα πάρει χρόνο και τα έξοδα που απαιτούνται είναι τεράστια για μια καταρρακωμένη Ελληνική εταιρεία.

Κατόπιν τούτου δεν είναι τυχαίο πέρα από το πολιτικό τεταμένο σκηνικό  να  είναι τεταμένη και η οποιαδήποτε εμπορική συναλλαγή που γίνεται από ανάγκη και περνάει από πολύ δύσκολες περιπέτειες.

Όλη αυτή η κατάσταση σίγουρα δεν αφήνει και τις καλύτερες εντυπώσεις για τις Γερμανικές εταιρείες αλλά και κατ’ επέκταση την Γερμανική κοινωνία. Γι’ αυτό και η γερμανική εφημερίδα
Die Welt έγραψε πρόσφατα ότι «Ένα κύμα μίσους για τη Γερμανία κατακλύζει την Ευρώπη» η οποία βλέπει με αφορμή την Ελλάδα το μίσος απέναντι στη Γερμανία να παίρνει πανευρωπαϊκές διαστάσεις.

Όμως και σε πιο μετριοπαθείς χώρες, όπως για παράδειγμα στο Βέλγιο, τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά. Η φλαμανδική εφημερίδα De Standaard γράφει για τη «Γερμανία και τους 18 νάνους», επισημαίνοντας ότι πλέον δεν πρόκειται «για τη συμπαθητική χώρα της επανένωσης». Η αντιπάθεια της Ευρώπης στη σύγχρονη ηγεμονία της Γερμανίας φαίνεται άλλωστε και στη διαδικτυακή εκστρατεία μποϊκοτάζ γερμανικών προϊόντων #BoycottGermany, που ξεκίνησε από την Ισπανία, σημειώνει η εφημερίδα.

Πηγή