Γράφει ο Ευάγγελος Ν. Δανιας, Υποστράτηγος ε.α. Πρόεδρος ΔΣ/Ε.Α.Α.Σ.
Αγαπητοί Συνάδελφοι, εκ προοιμίου θέλω να επισημάνω ότι η ΕΑΑΣ σύμφωνα με απόφαση του…
Δ.Σ που δημοσιεύτηκε στην Ε.Η μηνός Ιουνίου 2014 είναι υπεράνω και έξω από τα πολιτικά

κόμματα τα οποία σέβεται και τιμά ως πυλώνες της Δημοκρατίας μας και υπ’ αυτήν την έννοια και υπηρετώντας τον θεσμό του Προέδρου αυτής επιθυμώ να σας μεταφέρω πέρα και έξω από κάθε πολιτική σκοπιμότητα τις απόψεις μου, χωρίς να διεκδικώ κάποιο τίτλο για το παραπάνω θέμα, παρά μόνο την μακρά εμπειρία, λόγω της 46ετούς ενασχόλησής μου με τα προβλήματα των συναδέλφων, αλλά και των μελών των οικογενειών μας.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση σοκ ανάμεσα σε δυσάρεστες εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα.

Η εκτός τόπου και χρόνου πολιτική που επιβάλλεται από την Ε.Ε στη χώρα μας καθώς και

το μεταναστευτικό που αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας οδηγούν την χώρα σε

αδιέξοδο. Με δεδομένη μάλιστα την ύπαρξη του δημογραφικού προβλήματος το οποίο απειλεί

την μετατροπή της Χώρας μας, η οποία υπήρξε η κοιτίδα του Δυτικού πολιτισμού, σε πολυπολιτιστική κοινωνία. Αυτό είναι τεράστιο λάθος καθότι θα επιφέρει αλλοίωση του εθνολογικού και θρησκευτικού χαρακτήρα των συμπατριωτών μας.

Η Ε.Ε εμμένει στην ατελέσφορη πολιτική της παρά το γεγονός ότι κορυφαίοι παράγοντες δικοί της και του ΔΝΤ, υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα είναι σε λάθος κατεύθυνση, με αποτέλεσμα η χώρα να βρίσκεται σε ασφυκτική κατάσταση και η οικονομία να καταρρέει.

Από το 2009 μέχρι σήμερα το ΑΕΠ της χώρας έχει απωλέσει πάνω απο 25%.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν την εξής θλιβερή πραγματικότητα:

•Μισθοί-συντάξεις, μείωση 40%

•Ιδιωτική κατανάλωση-αποταμίευση μείωση άνω του 40%

•Οι επενδύσεις μείωση άνω του 50%

•Η ανεργία από 9% πάνω 25%.

Κατάσταση, ανάλογη της γερμανικής κατοχής.

Η μείωση της ζήτησης οδήγησε στη δραματική αύξηση της ανεργίας (κλείνουν περίπου εκατό επιχειρήσεις την ημέρα) και στην μη εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.

Η κατηφορική πορεία της οικονομίας μπορεί να σταματήσει μόνον με τονωτικές εισοδηματικές (άμεσες ή έμμεσες) ενισχύσεις.

Η μοναδική, συνεπώς, διέξοδος είναι η ενίσχυση της ζήτησης (κατανάλωση και επενδύσεις).

Τα μέτρα που επιβάλλουν οι Θεσμοί δεν έχουν βάση, οδηγούν στη φτωχοποίηση τον παράγοντα άνθρωπο, και επιβάλλουν μιά αποικιακή δανειακή σύμβαση.

Το λογικό ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί χρειάζεται το δημοσιονομικό πλεόνασμα όταν η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση.

Το πιθανότερο είναι ότι αποτελεί σχέδιο που θα οδηγήσει στην φτωχοποίηση της χώρας.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Παραθέτουμε παραδείγματα της πρόσφατης οικονομικής ιστορίας.

Το 1932 ο πρόεδρος των ΗΠΑ F.Roosevelt μετά το οικονομικό κραχ του 1929, διαπιστώνοντας ότι η ανεργία είναι πάνω του 30%, έλαβε μέτρα οικονομικής ανάκαμψης (κυρίως δημόσια έργα ακόμη

και περιττά και ενίσχυση του αγροτικού τομέα). Επιπλέον, επέμενε στη μαζική απασχόληση των ανέργων.

Πρόσφατα, επίσης, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Shinzo Abe για να ανακάμψει η οικονομία στην οποία επικρατούσε 20ετής ύφεση και αποπληθωρισμός. Στο πρόγραμμά του συμπεριέλαβε τρία μέτρα

οικονομικής πολιτικής που είχαν θετικά αποτελέσματα:

1.έκδοση νέου χρήματος (70 τρις.)

2.αύξηση των δημοσίων δαπανών και

3.παροχή κινήτρων για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των Ιαπωνικών βιομηχανιών και του αγροτικού τομέα.

Η κυβέρνηση για πετύχουν τέτοιου είδους μέτρα πρέπει να σέβεται με πράξεις τις αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας (Σ.τ.Ε και Ελεγκτικό Συνέδριο), να αποφεύγει Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και τις αντισυνταγματικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Η Ε.Ε. πρέπει να λάβει υπ’ όψιν της τα ελληνικά αιτήματα, και όχι να τα απορρίπτει συνεχώς και αβασάνιστα.

Δεν είναι δυνατόν οι εκπρόσωποι των Θεσμών να επεμβαίνουν στην άσκηση εθνικής οικονομικής πολιτικής και να μην αντιλαμβάνονται ότι η αύξηση των φόρων και η μείωση των μισθών – συντάξεων, συρρικνώνουν την οικονομική δραστηριότητα, την απασχόληση, τους πόρους των ασφαλιστικών ταμείων, μειώνουν τα φορολογικά έσοδα, αυξάνουν τη φοροδιαφυγή – παραοικονομία, χειροτερεύουν την ανταγωνιστικότητα – παραγωγικότητα και αυξάνουν το δημόσιο έλλειμμα – χρέος.

Από την άλλη οι ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν το πολιτικό κόστος και να εκσυγχρονίσουν πραγματικά τον δημόσιο τομέα σε αριθμό υπηρετούντων, σε δαπάνες και αποτελεσματική λειτουργία ώστε να συνεισφέρει ουσιαστικά στην ανάκαμψη του τόπου.

Τα πολιτικά κόμματα πρέπει να σβήσουν τις λέξεις «κόστος» και «ημέτεροι».

ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΚΡΙΣΗ

Με άρθρο μου στην Ε.Η μηνός Ιουνίου και με τίτλο «Μπορούμε να πετύχουμε», είχα προτείνει σειρά μέτρων, τα οποία και επαναφέρω, πλέον αυτών η έξοδος της χώρας από την ύφεση μπορεί να

επιτευχθεί μόνον με μέτρα ενίσχυσης της ενεργού ζήτησης:

-Κατασκευή έργων υποδομής (ιδίως στην περιφέρεια), τα οποία θα χρηματοδοτηθούν με έκδοση από την ΕΚΤ νέου χρήματος, για λογαριασμό των κρατών- μελών (δεδομένου ότι τους έχει στερήσει το εκδοτικό προνόμιο), το οποίο δεν θα είναι καθόλου πληθωριστικό γιατί η ζήτηση είναι τραγικά υποτονική.

-Παράλληλα, απαιτείται συστηματική προσπάθεια και δημιουργία κατάλληλου και σταθερού επιχειρηματικού περιβάλλοντος για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι οποίες όμως υλοποιούνται

και αποδίδουν μετά από πολύ χρόνο.

– Ενίσχυση της οικοδομικής δραστηριότητας (δεν είναι παραγωγική ενισχύει, βοηθάει, όμως την απασχόληση και τις επιχειρήσεις), και ένταξη στο σχέδιο πόλεως των μη δασικών περιοχών,

– Παροχή ουσιαστικών κινήτρων για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δημιουργούν άμεσα απασχόληση και μπορούν να γίνουν ανταγωνιστικές.

– Κούρεμα ή ουσιαστική αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους.

– Μείωση όλων των φορολογικών συντελεστών, τουλάχιστον κατά 20%, και σταδιακή κατάργηση των έκτακτων εισφορών,

-Σταδιακή αποκατάσταση των μισθών και των συντάξεων στο ύψος της 31ης Ιουλίου του 2012, όπως καθορίζεται στις αποφάσεις του Σ.τ.Ε αλλά και του Ελληνικού Συντάγματος, γιατί η μισθολογική ισοπέδωση έχει μηδενίσει κάθε κίνητρο παραγωγικότητας των εργαζομένων. Αυτό μπορεί να γίνει όχι με αύξηση των ονομαστικών μισθών αλλά με μείωση των φόρων στα εισοδήματα από εργασία, χωρίς να αυξηθεί το κόστος εργασίας.

Ειδικά για τα στελέχη (εν ενεργεία και εν αποστρατεία, των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και των Σωμάτων Ασφαλείας, μέλη οικογενειών εκλιπόντων συναδέλφων) πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η υπό ειδικές συνθήκες άσκηση του λειτουργήματός των. Κατόπιν αυτών οι συντάξεις των εν αποστρατεία στελεχών πρέπει να είναι συνδεδεμένες με τους μισθούς, ως επίσης να ην υπαχθούμε στον ΕΦΚΑ, αλλά να παραμείνουμε στο Δημόσιο όπως μέχρι τώρα.

– Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των χρεών των πολιτών προς το δημόσιο και τις τράπεζες, αντί να δίνονται στα distress funds στο 5% της αξίας τους (βλ. Ε. Βενιζέλο, Γ. Παπανδρέου- 1963).

-Επαναφορά των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων,

– Κατάργηση όλων των προνομίων των πρώην (Προέδρων Δημοκρατίας- Βουλής, Πρωθυπουργών, βουλευτών, διοικητών οργανισμών).