Οι υποχρεώσεις και τα απαιτητικά ωράρια των γονιών, πολλές φορές τους κάνουν να αναρωτιούνται πότε μπορούν να αφήσουν το παιδί να μείνει μόνο του σπίτι και να έχουν το…
κεφάλι τους ήσυχο (στο μέτρο του δυνατού πάντα). Ωστόσο, μια τέτοια απόφαση σίγουρα δεν είναι εύκολη, και σίγουρα κάθε παιδί είναι διαφορετικό, έχει ξεχωριστές ανάγκες και ίσως χρειάζεται περισσότερο χρόνο μέχρι να εμπιστευθεί τις δυνάμεις του. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι κατά προσέγγιση ένα παιδί είναι έτοιμο να μείνει μόνο στο σπίτι στα δώδεκα χρόνια. Όμως, επειδή όλα είναι σχετικά, κάποια σημάδια στη συμπεριφορά του, και όχι απαραίτητα η ηλικία, μπορεί να μας δώσουν την απάντηση.

1. Να ξέρει να απαντάει σωστά στο τηλέφωνο
Με δεδομένο ότι τα περισσότερα παιδιά το «έχουν» από τα γεννοφάσκια τους με την τεχνολογία, οι πιθανότητες να μην ξέρουν να πάρουν τηλέφωνο είναι μάλλον μηδαμηνές. Γι’ αυτό, το σημαντικό είναι να ξέρουν πώς να απαντούν στο τηλέφωνο. Για παράδειγμα, αν το παιδί ακούσει κάποια άγνωστη φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής να τον ρωτάει λεπτομέρειες για το ίδιο ή τους γονείς του, δεν θα πρέπει να δώσει κανένα στοιχείο της οικογένειας. Αντίθετα, η «σωστή» απάντηση είναι να κρατήσει τον αριθμό του αγνώστου για να επικοινωνήσουν οι γονείς μαζί του.

Και να μην ανοίγει σε αγνώστους….

Αντίστοιχα με το τηλέφωνο, έτσι και με την πόρτα, πρέπει να ξέρει ότι δεν απαντάμε σε αγνώστους. Ακόμα και στην περίπτωση που κάποιος ισχυριστεί ότι γνωρίζει τους γονείς του είτε με τα ονόματά τους είτε ότι ξέρει πράγματα για εκείνους, θα πρέπει να έχει την κρίση να του πει όχι και να μην τον δεχτεί μέσα. Μόνο αν γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι θα «περάσει» απ’ το σπίτι κάποιος συγγενής ή οικείος σας και το ενημερώσετε αναλόγως, επιτρέπεται να ανοίξει την πόρτα.

2. Να ξέρει πώς να διαχειριστεί μια επικίνδυνη κατάσταση
Δηλαδή να είναι σε θέση να καταλαβαίνει πότε πρέπει να καλέσει την αστυνομία , την πυροσβεστική ή τις πρώτες βοήθειες. Για να το διευκολύνετε, μπορείτε να κολλήσετε στο ψυγείο τους αριθμούς της έκτακτης ανάγκης.

3. Να θυμάται το τηλέφωνο ενός οικείου προσώπου απ’ έξω

Είναι πολύ σημαντικό να θυμάται απ’ έξω (κατά προτίμηση) τον δικό σας αριθμό είτε (αν δεν μπορεί να τον απομνημονεύσει) το σταθερό τηλέφωνο κάποιου άλλου οικείου σας προσώπου, όπως των παππούδων. Αυτό το tip χρησιμεύει ιδιαίτερα και στην περίπτωση που το παιδί χρειαστεί να εγκαταλείψει το σπίτι και να σας ειδοποιήσει για το πού βρίσκεται.

4. Να ξέρει πού να βρει το «φαρμακείο»
Αν χτυπήσει ελαφρά, κοπεί ή αιμορραγήσει, θα πρέπει να ξέρει πού «φυλάτε» το φαρμακείο και να περιποιηθεί το τραύμα του. Εννοείται ότι αναφερόμαστε μόνο σε συνηθισμένα και ελαφρά τραύματα που μπορεί να αντιμετωπίσει και μόνο του, χωρίς τη βοήθεια κάποιου μεγάλου.

 5. Να μπορεί να δέχεται και να δίνει οδηγίες
Είναι εξαιρετικά σημαντικό το παιδί να γνωρίζει τη διεύθυνση του σπιτιού και να δίνει κάποιες βασικές οδηγίες για το πού βρίσκεται, κάτι που χρησιμεύει ειδικά στην περίπτωση που μιλήσει με την αστυνομία. Στην ίδια λογική, όμως, θα πρέπει να δέχεται και ν’ ακολουθεί τις οδηγίες των αρχών αν παραστεί κάποια ανάγκη, χωρίς να πανικοβληθεί ή να «θολώσει».

6. Να κλειδώνει και να ξεκλειδώνει την πόρτα
Ίσως η πιο απλή αλλά ταυτόχρονα και πιο σημαντική συμβουλή. Αν χρειαστεί να εγκαταλείψει το σπίτι, θα πρέπει να ξέρει πώς να ξεκλειδώνει την πόρτα και να την κρατάει κλειδωμένη καθόλη τη διάρκεια της παραμονής του.

7. Να χειρίζεται σωστά κάποιες ηλεκτρικές συσκευές

Το ιδανικό θα είναι να μην χρησιμοποιήσει το παιδί επικίνδυνες συσκευές όσο εσείς λείπετε, όπως ο θερμοσίφωνας (που αν τον ξεχάσει ανοιχτό μπορεί να προκαλέσει ατύχημα) ή η κουζίνα (φροντίστε να έχετε έτοιμο από πριν το φαγητό του). Ωστόσο, αν χρειαστεί να κάνει κάτι εξ αυτών ή να θέσει σε λειτουργία την τοστιέρα ή το κλιματιστικό, θα πρέπει πρώτα να έχετε σιγουρευτεί ότι ξέρει πώς να τα χρησιμοποιεί σωστά και ότι δεν τα ξεχνάει αναμμένα.

8. Να καταλαβαίνει ότι το να μείνει μόνος σπίτι δεν σημαίνει να καλέσει τους φίλους του
Τα παιδιά πολλές φορές, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις τους, νομίζουν ότι είναι ικανά να φροντίσουν τον εαυτό τους ή να διαχειριστούν την ελευθερία τους. Γι’ αυτό, βεβαιωθείτε ότι το παιδί καταλαβαίνει πως το να μείνει μόνο του δεν σημαίνει ατελείωτο παιχνίδι με τους φίλους του. Ακόμα κι αν εκείνο έχει την ωριμότητα να αντιμετωπίσει κάποιες καταστάσεις, η πίεση της παρέας μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά. Εξηγήστε ότι έχει το ελεύθερο να πρτοσκαλεί την παρέα του σπίτι όσο βρίσκεστε κι εσείς εκεί!

Πηγή