Του Β. Γεωργίου, Δικηγόρος Αθηνών
Αδύνατη και νομικά ανεπίτρεπτη η έκδοση των Τούρκων αξιωματικών, που διώκονται για πολιτικά εγκλήματα…

Αναφορικά με το προκύψαν θέμα των αξιωματικών του Τουρκικού Στρατού, που μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος στην Τουρκία,  ήλθαν με αεροπλάνο στην Αλεξανδρούπολη, δηλαδή σε Ελληνικό έδαφος και ζήτησαν ως πολιτικά διωκόμενοι την χορήγηση σ’  αυτούς πολιτικού ασύλου από το Ελληνικό Κράτος, προς διευκρίνιση των περίπλοκων νομικών θεμάτων, για την έκδοσή τους στην Τουρκία, μετά από αίτημα του Τουρκικού Κράτους, για να δικασθούν εκεί  για τα εγκλήματα που κατηγορούνται, σημαίνοντα στην ως άνω κρίση περί εκδόσεως, που είναι αμιγώς δικαστική, γιατί συνδέεται με τέλεση ή μη εγκλημάτων των εκζητουμένων, είτε για την έκτιση της ποινής  τους ή μέρους της,  στην χώρα που ζητείται η έκδοσή τους, είτε για να δικασθούν σε αυτήν και αποκλείεται ή περιορίζεται δραστικά η δυνατότητα έκδοσης στο αιτούμενο την έκδοση κράτος,  όταν παραβιάζονται θεμελιώδεις διατάξεις για την ελευθερία και τη ζωή  των εκζητουμένων,   είναι τα ακόλουθα:

Αρχικά αρμόδιο για να αποφασίσει την έκδοση είναι το Συμβούλιο Εφετών του τόπου σύλληψής των και εν προκειμένω το Συμβούλιο Εφετών Θράκης.

Με τη διάταξη του άρθρου 451 παρ. 1 ΚΠΔ, κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών με την οποία αυτό γνωμοδοτεί, επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και τον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε 24 ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως με σύνταξη εκθέσεως από τον γραμματέα Εφετών, στην οποία, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Κατ’ αρχήν για την έκδοση αλλοδαπού στην χώρα του ως καταζητούμενου, απαιτείται μεταξύ του Ελληνικού Κράτους και της χώρας που αιτείται την έκδοσή του, η μεταξύ τους ύπαρξη διακρατικής συμφωνίας “περί αμοιβαίας εκδόσεως εγκληματιών…” που έχει κυρωθεί με νόμο του Ελληνικού Κράτους και ισχύει σήμερα.

Κατά το άρθρο 436 ΚΠοινΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των άρθρων 437-456 ΚΠοινΔ, οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία, που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 2 παρ.1 της από 13-12-1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως, η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου τουλάχιστον ενός έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ στην περίπτωση που έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή έχει επιβληθεί μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διαρκείας τεσσάρων μηνών κατ’ ελάχιστο όριο.

Περαιτέρω κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 12 αυτής της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως με τον τίτλο “αιτήσεις και δικαιολογητικά στοιχεία”. Η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών άλλο μέσο, πρέπει να διατυπωθεί εγγράφως και να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού και για την υποστήριξή της να προσαχθούν: α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής απόφασης είτε εντάλματος σύλληψης ή άλλης πράξεως, που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος Κράτους, β) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση του τόπου και χρόνου διάπραξής τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη ή εφόσον τούτο δεν καθίσταται εφικτό, δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, καθώς και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος καθορισμός του προσώπου που καταζητείται και κάθε άλλη πληροφορία που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και εθνικότητα αυτού. Τέλος κατά τις διατάξεις των άρθρων 3,4,5,6 και 10 της ανωτέρω Ευρωπαϊκής Συμβάσεως η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση αποβλέπει στη δίωξη του εκζητούμενου για πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του φρονήματα, αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί για κάποιο από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές και φορολογικές παραβάσεις, αναφέρεται σε υπηκόους του Κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και αν κατά τη νομοθεσία της αιτούσης χώρας ή εκείνης προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση εχώρησε παραγραφή της πράξεως.