Η συνέντευξη της Μαρέβας Μητσοτάκη, συζύγου του Κυριάκου…
Μητσοτάκη, Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, σε καθημερινή εφημερίδα:

– Από τις σπουδές Οικονομικών στο Harvard και τη δουλειά επί σχεδόν 14 χρόνια στην Deutsche Bank, πώς αποφασίσατε να κάνετε στροφή και να ασχοληθείτε με τη μόδα; Πάντα μου άρεσε η μόδα. Το κομμάτι «ρούχο και παπούτσι» με άγγιζε, γι’ αυτό και παρακολουθούσα πάντα τις τάσεις ή διάβαζα αντίστοιχα περιοδικά. Οταν ήμουν στην Αμερική ξεφύλλιζα τακτικά την αμερικανική «Vogue», την οποία ομολογώ περίμενα κάθε μήνα με λαχτάρα. Αγαπώ οτιδήποτε διαθέτει άποψη και αισθητική, απέχει από το φορτωμένο και το χυδαίο, και έχει μότο τη δωρική άποψη «Le> Η κομψότητα προϋποθέτει απλότητα.

– Τι σας έκανε να αφήσετε τη σιγουριά της τράπεζας για την περιπέτεια του επιχειρείν; Η αλήθεια είναι ότι αν τα παιδιά μου ήταν ακόμη μικρά δεν θα είχα πάρει την απόφαση να γίνω επιχειρηματίας. Στην Deutsche Bank είχα φροντίσει να γίνω managing director όταν τα παιδιά μου ήταν μικρά και έτσι είχα μια ολόκληρη ομάδα που δούλευε για μένα. Στην Αμερική τρία πράγματα παίζουν ρόλο: οι γνώσεις, η εργατικότητα και η αξιοκρατία. H επιχειρηματικότητα είναι κάτι άλλο, διέπεται από άλλους κανόνες. Απαιτεί πολλές ώρες και αφοσίωση σε βαθμό που δύσκολα συνάδει με τη μητρότητα. Δεν είμαι υπέρμαχος της άποψης ότι όλα γίνονται. Κάπου κερδίζεις και κάπου χάνεις. Στη ζωή δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.

– Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τη Μιμίκα Κολοτούρα; Τη Μιμίκα τη γνώριζα γιατί ήταν πολύ καλή φίλη του αδελφού μου. Θυμάμαι μάλιστα πολύ καλά την ημέρα που το αποφασίσαμε. Βρισκόμασταν στο εξοχικό της σπίτι στη Σύρο, εκείνη μαγείρευε κι εγώ διάβαζα ένα άρθρο στον «Economist». Ηταν ένα πολύ κακό άρθρο για τη χώρα μας, ισχυριζόταν ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε το savoir faire του επιχειρείν. Αναφερόντουσαν στην τεμπελιά στο Δημόσιο και η αλήθεια είναι ότι εκνευρίστηκα γιατί έβλεπα ότι δεν απέδιδαν την πραγματική μας εικόνα. Υπάρχουν καλοί τεχνίτες στη χώρα μας, δουλευταράδες δημόσιοι υπάλληλοι και ονειροπόλοι επιχειρηματίες. Ετσι, αυθόρμητα μας ήρθε η ιδέα της Zeus + Δione. Με τη Μιμίκα έχουμε μοιράσει αρμοδιότητες. Εγώ κρατώ το επιχειρηματικό κομμάτι, λόγω ειδικότητας, και η Μιμίκα το δημιουργικό. Την προώθηση της εταιρείας στο εξωτερικό την κάνουμε από κοινού.

– Τι σας αρέσει σε αυτή τη δουλειά; Βρίσκω συναρπαστικό το ότι γυρνάμε όλη την Ελλάδα, πόλεις, κωμοπόλεις και μικρά χωριά, αναζητώντας την τεχνογνωσία της ελληνικής παράδοσης και τέχνης στην πηγή της, την προσαρμόζουμε στις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις και μέσω των ρούχων μας την πρεσβεύουμε σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Zeus + Δione είναι συνυφασμένη με την Ελλάδα, την ιστορία της και την παράδοσή της. Μου αρέσει να βρίσκομαι στα χωριά και να συνομιλώ με τους ανθρώπους. Διάβασα κάπου πρόσφατα ότι αγαπώ τα κοσμικά και κάνω κοσμική ζωή. Δεν περιφρονώ τίποτα, αλλά η κοσμική ζωή απλώς δεν με αφορά. Αντλώ μεγάλη χαρά, θα έλεγα και ευτυχία, όταν βρίσκομαι με κόσμο σε όλα τα σημεία της Ελλάδας, ο οποίος μου κάνει την τιμή να με βάζει στο σπίτι του και να μου μαθαίνει τον παραδοσιακό τρόπο που γίνονται τα πάντα. Καλώ ή κακώς, δεν θα με συναντήσετε σε κοσμικά γεγονότα. Δεν είναι του χαρακτήρα μου.

– Σας ενοχλούν αυτά που γράφονται κατά καιρούς για εσάς; Η αλήθεια είναι ότι έχω διαβάσει διάφορα κατά καιρούς. Με κάποια χαμογελώ, όπως για παράδειγμα όταν με λένε κοσμική. Με ενοχλούν μόνο τα θέματα που άπτονται της ηθικής και της εντιμότητας. Τα ζητήματα ηθικής και η δυσφήμηση είναι κάτι που αντιμετωπίζω σοβαρά και αρκετά δυναμικά. Αυτό είναι κάτι που θέλω να το γνωρίζουν όλοι για μένα. Στην Ελλάδα γεννήθηκε η κριτική σκέψη, όχι η εύκολη επίκριση και η λάσπη. Είναι κάτι απέναντι στο οποίο οφείλουμε όλοι μας να αντισταθούμε. Και στην παραγωγή της λάσπης, αλλά και στην κατανάλωσή της.

– Με τη Zeus + Δione διαισθάνομαι ότι αγγίξατε τα όνειρά σας; Είμαστε στην αρχή ακόμη. Βρισκόμαστε σε πολύ καλά καταστήματα στην Αμερική, στο Λονδίνο, στη Γαλλία, στην υπόλοιπη Ευρώπη και τη Mέση Ανατολή, αλλά ονειρευόμαστε πολλά ακόμη. Χρειάζεται επιμονή και συνέπεια. Στόχος μας είναι να σταθούμε επάξια με τα μεγάλα brands στην παγκόσμια αγορά και να δημιουργούμε θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. Δεν είναι κρίμα να μην ακούς πολλά διεθνή ελληνικά brands, ενώ μαθαίνεις ότι μεγάλοι οίκοι, όπως οι Pucci, Dolce & Gabbana, Εtro κ.λπ., εμπνέονται μόδα από ελληνικά μοτίβα και έχουν υιοθετήσει την ελληνική αισθητική;

– Ντύνεστε με Zeus + Δione; Ναι, αλλά όχι από πάνω μέχρι κάτω. Τις περισσότερες φορές φοράω ένα κομμάτι -συνήθως της επόμενης συλλογής- που δεν έχει ακόμη κυκλοφορήσει. Το βρίσκω άκομψο να πηγαίνω κάπου και να φοράω ή να κρατώ το ίδιο πράγμα με μια κυρία που το έχει πληρώσει.

– Δέχεστε επαγγελματική κριτική από τα παιδιά σας; Τα τρία παιδιά μου έχουν άποψη για τα πάντα, από το τι φοράω μέχρι αν η γυμναστική που κάνω είναι καλή. Και πολλές φορές θέλουν να επιβάλλουν και την άποψή τους. Η μεγάλη μου κόρη, η Σοφία, είναι φοιτήτρια στην Αμερική και σπουδάζει Δημόσια Υγεία. Κάποτε την παρακαλούσα να πάμε στα μαγαζιά, τώρα με παρακαλάει εκείνη. Ομολογώ ότι μου αρέσει πολύ αυτό που συμβαίνει. Η Σοφία αλλά και η Δάφνη, που είναι ακόμη μαθήτρια, αγαπούν τη Zeus + Δione και επομένως στην ντουλάπα τους βρίσκει κανείς σχετικά κομμάτια. Τα κορίτσια μου εκτιμούν τη μόδα. Ευτυχώς τόσα χρόνια έχω μαζέψει κάποια ιδιαίτερα κομμάτια που θα τα βρουν αργότερα.

– Πώς είναι η Μαρέβα ως μαμά; Παραδέχομαι ότι είμαι λίγο υπερβολική με τα παιδιά μου. Εχουν δίκιο όσοι μου το επισημαίνουν. Εχω αφοσιωθεί σε αυτά και υπήρξα μαμά με όλη τη σημασία της λέξης, αφού η μητρότητα δεν ήρθε τυχαία αλλά ήταν θέμα επιλογής. Οπου υπάρχει επιλογή, υπάρχει προτεραιότητα και γίνονται θυσίες. Με τον πατέρα τους θέλαμε να κάνουμε σωστούς ανθρώπους με ήθος. Σε ένα πράγμα έχω υπάρξει αρκετά αυστηρή και δεν έβαλα ποτέ νερό στο κρασί μου, στο διάβασμα. Οπως έλεγε και ο παππούς μου, «το χρήμα και την εξουσία μπορεί να τα χάσεις μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Αυτό που δεν μπορεί να σου πάρει κανείς είναι οι γνώσεις».

– Ποιο από τα παιδιά σας σάς μοιάζει; O Κυριάκος λέει ότι μου μοιάζουν τα κορίτσια. Νομίζω ότι πιο κοντά στον χαρακτήρα μου είναι η Σοφία, παρότι στην ηλικία της δεν ήμουν τόσο πειθαρχημένη όσο εκείνη. Η Δάφνη, από την άλλη, έχει την ευαισθησία μου.

– Ο γιος σας θα θέλατε να ασχοληθεί με την πολιτική; Δεν θα πω ποτέ στα παιδιά μου τι να κάνουν. Αν αυτή είναι η επιλογή του, θα τη δεχτώ και θα την υπομείνω. Η πολιτική δεν είναι και το καλύτερό μου. Αν τη διαλέξει και ο γιος μου, δεν θα τελειώσω ποτέ μ’ αυτό το πράγμα! (γέλια)

– Αλλάζει η ζωή μιας γυναίκας όταν ο σύζυγός της γίνεται αρχηγός κόμματος και εν δυνάμει πρωθυπουργός; Εχω ζήσει όλη την εξέλιξη του άνδρα μου και όλα μοιάζουν φυσιολογικά πια. Προσπαθώ να κρατήσω μια κανονικότητα στη ζωή μου. Εργάζομαι, φροντίζω τα παιδιά μου, αντεπεξέρχομαι σε υποχρεώσεις. Πριν από λίγο καιρό συνεργάτες με ρώτησαν αν θα εξακολουθήσω να εργάζομαι τώρα που ο Κυριάκος εξελέγη αρχηγός στη Νέα Δημοκρατία και τους απάντησα «γιατί όχι;». Ετσι κι αλλιώς, δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στην καθημερινότητά μου – εκτός από τα μέτρα ασφαλείας και από το ότι βλέπω πιο συχνά τον εαυτό μου στις εφημερίδες.

– Με τον σύζυγό σας ανταλλάσσετε απόψεις σχετικά με τη δουλειά; Δυστυχώς ο χρόνος μας είναι περιορισμένος καθώς καθένας διατηρεί τις δραστηριότητές του. Αλλωστε τι να συμβουλεύσω εγώ τον άνδρα μου όταν έχει αξιόλογα επιτελεία συνεργατών; Υπάρχουν χωριστά προγράμματα και επαγγελματική αυτονομία. Ο Κυριάκος είναι μορφωμένος, έχει ήθος, πειθαρχία και δυνατή προσωπική άποψη. Ζω καθημερινά το πόσο αφοσιωμένος είναι στον αγώνα που δίνει. Πόσο νοιάζεται για τον ελληνικό λαό, πόσο θέλει να βοηθήσει τη χώρα να βγει από την κρίση.

– Το ντύσιμό του το επιμελείστε; Σαφώς! Ο,τι φοράει διαθέτει τη ματιά μου. Μου αρέσει πολύ να τον φροντίζω.

– Και οι στιγμές οικογενειακής ευτυχίας; Tρώμε όλοι μαζί δυο-τρεις φορές την εβδομάδα και συζητάμε τα πάντα. Κάνουμε κοινά σπορ, τρέχουμε ή κάνουμε ποδήλατο και έχουμε και ένα family What’s Up στο οποίο ανταλλάσουμε απόψεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η τεχνολογία στην υπηρεσία μιας παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας.

– Στη Βουλή έχετε πάει να τον δείτε; Γνωρίζω κάποιες από τις ομιλίες του, αλλά όχι, στη Βουλή δεν πάω να τον δω. Εχω τρία παιδιά, η επιχείρησή μου με χρειάζεται πολύ, δεν μου ανήκει ο χρόνος μου. Για να είμαι ειλικρινής, όλο αυτό το παιχνίδι της εξουσίας δεν με ενθουσιάζει ιδιαιτέρως. Απέχω απ’ όλο αυτό. Μου αρέσει να κάνω απλά πράγματα στη ζωή μου, όπως να διαβάζω τα βιβλία μου.

– Ασχολείστε και με τη γυμναστική; Μου αρέσει πολύ η γυμναστική και ειδικά το πιλάτες. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι οι φωτογραφίες που ανέβασα κάνοντας πιλάτες σε έναν προσωπικό λογαριασμό στο Instagram θα γίνονταν viral και θα γράφονταν τόσα… Ηθελα να δείξω έναν χώρο που πραγματικά κάνει αξιόλογη δουλειά και να περάσω το μήνυμα του υγιούς τρόπου σκέψης και άσκησης. Ζούμε σε μια εποχή με απίστευτες πιέσεις και στρες. Τουλάχιστον, ελπίζω οι φωτογραφίες να ενθάρρυναν αρκετούς να αρχίσουν γυμναστική. Οφείλουμε να φροντίζουμε το σώμα μας και να του συμπεριφερόμαστε σωστά για να έχουμε μακροζωία.

– Διαλογισμό κάνετε; Μου το έχουν προτείνει καθώς θεωρείται ένα σύγχρονος τρόπος stress relief. Ξέρετε, η ζωή μου δεν διαφέρει από των άλλων μικρομεσαίων επιχειρηματιών. Είναι δύσκολο να είσαι επιχειρηματίας στην Ελλάδα του 2016, όπου οι τράπεζες δεν βοηθούν, οι επιταγές τρέχουν και υπάρχουν capital controls. Ενα συνεχές άγχος. Κάποιοι βλέπουν μόνο το γκλάμουρ της δουλειάς μας, αλλά δεν είναι έτσι. Ξυπνώ κάθε μέρα στις 7 το πρωί και κοιμάμαι στις 12 το βράδυ για να αντεπεξέλθω. Αυτό τα λέει όλα.

– Πολλά γράφτηκαν τελευταία για τις εμφανίσεις της συζύγου του Αλέξη Τσίπρα… Δεν μου αρέσουν καθόλου αυτά τα δημοσιεύματα. Βρίσκομαι πολύ μακριά από αυτή τη θεώρηση, και βέβαια από την αντιμετώπιση. Κάποιοι καταλήγουν πιο άκομψοι από τα ρούχα που υποτίθεται ότι κρίνουν. Ας κρίνουν τους ανθρώπους για τη δουλειά τους. Αν ενοχλεί ο πρωθυπουργός, ας κριτικάρουν τον ίδιο και όχι τη γυναίκα του!

– Μήπως ως λαός έχουμε ξεχάσει την ουσία; Είναι ένα γενικό φαινόμενο, το βλέπω διαβάζοντας καθημερινά διεθνή Τύπο. Ισως ασχολούμαστε με περιφερειακά πράγματα για να μην ασχοληθούμε με την ουσία που, απ’ ό,τι φαίνεται, μας ξεπερνά. Αυτή τη στιγμή τα προβλήματα είναι τεράστια, γίνεται χαμός και περάσαμε μία εβδομάδα συζητώντας για το αν μας άρεσε το φόρεμα της κυρίας Μπαζιάνα. Κάναμε πόλεμο για ένα ρούχο. Αυτό υπερβαίνει κάθε λογική.