Οι ντομάτες, λογής λογής, είναι οι αρχόντισσες του μποστανιού, αναμφίβολα πρωταγωνιστούν. Δεν λείπουν όμως τα κολοκυθάκια, οι μελιτζάνες και τα πεπόνια αυτό τον καιρό, λίγο πριν …
πιάσουν οι αυγουστιάτικες, μεγάλες ζέστες. Ας ξεκινήσουμε την καθιερωμένη μας βόλτα στον κήπο μου για να μαζέψουμε τη σοδειά του Ιουλίου.

Αχλαδωτό κίτρινο ντοματάκι, μια νόστιμη και ανθεκτική ποικιλία εκτός από διακοσμητική. Δεν απαιτεί γόνιμο έδαφος και χάρη στο κίτρινο χρώμα έχει την ιδιότητα να καμουφλάρεται για τα έντομα που λατρεύουν τη ντομάτα, σαν τη βρωμούσα και τα σκαθάρια. Μπορεί να καλλιεργηθεί και σε γλάστρα αλλά απαιτεί καλή στήριξη καθώς μπορεί να φτάσει ως και τα 2 μέτρα.

Μαύρη ντομάτα Κριμαίας, πολύ νόστιμη ντομάτα που χαρακτηρίζεται από το έντονο άρωμά της, ιδανική για σαλάτες και σάντουιτς.

Ντομάτα Βραυρώνας (Μπατάλα), ποικιλία με σαρκώδες καρπό. Ανθεκτική στο κλίμα της Αττικής, ιδανική για σάλτσα.

Αυγουλάτη ντομάτα Κρήτης, με χοντρή και σκληρή φλούδα. Έχει κοντή ανάπτυξη με μεγάλη παραγωγή και γι’ αυτό είναι καλή επιλογή για καλλιέργεια σε γλάστρα. Ιδανική για σαλάτα και γεμιστά.

Κολοκυθάκι σκουρόχρωμο που έχει φουσκώσει ο καρπός του και μόλις αλλάξει χρώμα προς το πορτοκαλί, θα κοπεί για να συλλεχθούν τα σπόρια.

Πεπονάκι άνυδρο, καλλιεργημένο με ελάχιστο νερό. Η επιτυχημένη καρποφορία μπορεί να επιτευχθεί επιλέγοντας τις σωστές ποικιλίες που αρμόζουν στο κλίμα μας και χωρίς πολλή φροντίδα και περιποίηση. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να διατηρούμε σπόρια του τόπου και του μποστανιού μας.

Άνθος μελιτζάνας, ένα αυτογονιμοποιούμενο φυτό, δηλαδή το άνθος της διαθέτει τ’ αρσενικά και τα θηλυκά όργανα για την γονιμοποίησή της. Όπως διακρίνουμε από την φωτογραφία όμως, τα όργανα αυτά είναι εκτεθειμένα στον αέρα. Επομένως υπάρχει η πιθανότητα ένα έντομο να μεταφέρει γύρη από μια ξένη ποικιλία του ίδιου φυτού και να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά των σπόρων της ποικιλίας μας. Γι’ αυτό τον λόγο είναι ωφέλιμο να καλλιεργούμε τα ίδια φυτά διαφορετικής ποικιλίας σε απόσταση ή να καλύπτουμε το άνθος, πριν σχηματιστεί, μ’ ένα τούλι. Έτσι θα εξασφαλίσουμε πως τα χαρακτηριστικά της θα παραμείνουν ίδια στα σπόρια που θα συλλέξουμε.

Εκτός από τα αυτογονιμοποιούμενα φυτά, υπάρχουν και τα σταυρογονιμοποιούμενα, όπως η κολοκύθα. Τα σταυρογονιμοποιούμενα φυτά απαιτούν την παρουσία εντόμων-επικονιαστών για να καρποφορήσουν. Γι’ αυτό δεν παραμελούμε τα καλλωπιστικά και τα όμορφα μεγάλα άνθη στο μποστάνι μας, ώστε να προσελκύσουμε ένα μεγάλο εύρος επικονιαστών από μεγάλη απόσταση.