Ήταν 4 Ιουλίου του 2004, που ο Ρονάλντο έκλαιγε σαν μικρό παιδί μέσα στο Da Luz της Λισαβόνας, όταν ο Ζαγοράκης και η παρέα τους σήκωναν το “πειρατικό” μέσα στο σπίτι τους! Σήμερα, 12 χρόνια και κάτι μετά…
οι Πορτογάλοι παίρνουν το αίμα τους πίσω με έναν μοναδικό τρόπο και χωρίς τον Ρονάλντο στο ρόστερ της κερδίζοντας στον τελικό τους Γάλλους μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.
Μπορεί η κούπα να άργησε να έρθει 12 χρόνια, αλλά ήρθε ίσως σε μια από τις πιο κομβικές περιόδους για τον λαό της Πορτογαλίας, που πλήττεται και αυτή από την οικονομική “κρίση”, δίνοντας έστω και μέσα από το ποδόσφαιρο στιγμές χαράς και ευθυμίας στον Πορτογαλικό λαό.

“Ηθικός” αυτουργός αυτής της επιτυχίας, ο “δικός” μας, ο μοναδικός Φερνάντο Σάντος, που κόντρα στην ίδια την χώρα του το 2004 χάρισε την κούπα στην Ελλάδα. Σήμερα, για δεύτερη φορά στην καριέρα του και ως προπονητής πλέον της εθνικής Πορτογαλίας, ζει ξανά το δικό του όνειρο μέσα από άλλη μια επιτυχία ως Πρωταθλητής Ευρώπης.