Του Ανδρέα Ε. Γεωργιάδη
Τα αφεντικά (οι δανειστές) ποτέ δεν κοιμούνται, οι λαοί κοιμούνται ύπνο βαθύ. Το Brexit προφανώς τους ξέφυγε. Οι δημοσκοπήσεις είχαν αρχίσει να δείχνουν μεγάλη διαφορά υπέρ του…
Brexit και φυσικά ανησύχησαν, αλλά ξαφνικά ήρθε την τελευταία εβδομάδα η “εξ ουρανού” λύση με τη δολοφονία της βρετανίδας βουλευτού και το σκηνικό άλλαξε απότομα. Ο κόσμος φοβήθηκε ότι ανεβαίνει η άκρα δεξιά και δήλωνε στις δημοσκοπήσεις ότι άλλαξε γνώμη και θα ψήφιζε τελικά υπέρ της παραμονής της Μ. Βρετανίας στην ΕΕ. Έτσι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειχναν 52%-48% υπέρ της παραμονής.

Τα αφεντικά χαλάρωσαν, δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα για τέτοιες σεισμικές ανοησίες ! Αισθάνθηκαν ότι κρατούσαν ακόμα τα γκέμια των ά-λογων όντων της γης.

Και ξαφνικά τα πράγματα τους ήρθαν ανάποδα. Η Μ. Βρετανία ψήφισε να βγει από το σύστημα και ζήτησε την εθνική της ανεξαρτησία!

Η σύγχυση που δημιουργήθηκε ήταν κατακλυσμιαία και για τούτο, οι αντιδράσεις των κατά τόπους τοποτηρητών της παγκόσμιας “εξουσίας” σχεδόν παρανοϊκές. Οι άμεσες απειλές για εξοντωτικές κυρώσεις και συνέπειες έπεσαν βροχή, τα ΜΜΕ φρένιασαν, φωνάζοντας σε όλους τους τόνους ότι αυτό θα φέρει:

Ολοκληρωτική Οικονομική κατάρρευση,

Απόσχιση της Σκωτίας και πιθανόν της Ιρλανδίας

Απόσχιση του City του Λονδίνου

και όλα αυτά να προβάλλονται στα ΜΜΕ σαν σχεδόν γεγονότα.

Και τότε συνέβη το αδιανόητο. Οι δύο αρχηγοί που πρωτοστάτησαν στην έξοδο της Μ. Βρετανίας, ο Φάρατζ και ο Τζόνσον παραιτήθηκαν! Τυχαίο; Που ξανακούστηκε να κερδίζεις τη μάχη και να αποχωρείς πριν κατοχυρώσεις τα κέρδη της νίκης;

Ποτέ δεν θα μάθουμε τι ακριβώς συνέβη στο μυαλό και την ψυχή αυτών των δύο πρωτεργατών που αποχώρησαν τόσο γρήγορα. Ήταν ο φόβος να αναλάβουν τις συνέπειες και τις ευθύνες από το αποτέλεσμα; Ήταν ο φόβος για τη ζωή τους; Τρεις φορές προσπάθησαν να εκτελέσουν τον Φάρατζ στο παρελθόν. Ήταν άλλοι λόγοι που δεν μπορούμε να φαντασθούμε; Κανείς δημοσιογράφος δεν τόλμησε να το ψάξει μέχρι σήμερα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό ήταν ένα ηχηρό χαστούκι στις προθέσεις της παγκοσμιοποίησης. Μέχρι τώρα, μόνο το Ισραήλ έχει κατορθώσει να κρατήσει την εθνική του ανεξαρτησία και τούτο για ιδιαίτερους λόγους που σχετίζονται με τους λαούς που το περιτριγυρίζουν. Τώρα ξαφνικά εμφανίζεται και η Μ. Βρετανία να έχει εθνικιστικές τάσεις ! Αδιανόητο για τους αφέντες.

Είναι φανερό από τις αντιδράσεις τους, ότι η απόσχιση τους κατατρόμαξε. Θα πρέπει να αναρωτήθηκαν ξαφνικά, αν είναι πιθανό να αρχίσουν το ένα μετά το άλλο τα κράτη, να φεύγουν απο τον συνασπισμό και την πολτομηχανή και να αναζητούν την χαμένη τους εθνική ταυτότητα;

Πρέπει όμως να ειπωθεί ότι κάτι τέτοιο σήμερα φαίνεται να είναι πιθανό, όσο τρομακτικό κι αν φαίνεται στους λάτρεις της παγκοσμιοποίησης.

Είναι δυνατόν να μην το είχανε ήδη λάβει υπ’ όψιν τους;

Οι πληροφορίες μου λένε ότι τα αφεντικά έχουν κάνει ήδη τους υπολογισμούς τους ενάντια σε ένα τόσο σοβαρό ενδεχόμενο.

Το πείραμα της Ελλάδας, που την έσπρωξαν στα άκρα για να δοκιμάσουν τις αντοχές και τις αντιδράσεις της, ήταν μία καλή εμπειρία γι’ αυτούς και τους δίδαξε πολλά.

Εάν οι Έλληνες που θεωρούνται ο πιο «επαναστατικός» λαός της Ευρώπης δεν μπόρεσε να αντιδράσει στην πολτοποίηση, μέχρι που σχεδόν ο λαός κατέρρευσε ολοκληρωτικά και δέχθηκε τα πάντα, τότε το πείραμα μπορεί να συνεχισθεί με όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης.
Ποιο είναι το νέο σχέδιο της παγκοσμιοποίησης;

Η νέα ιδέα που θα προκύψει είναι: Κάτω η παγκοσμιοποίηση, ζήτω τα έθνη-κράτη !

Θα εμφανίσουν, για το θεαθήναι, ότι τα κράτη μπορούν να ανακτήσουν την εθνική τους κυριαρχία, όταν βέβαια θα έχουν εγκαταστήσει σε αυτά μαριονέτες-puppets σε ολόκληρη την ιεραρχία άσκησης εξουσίας,

στις κυβερνήσεις,

στην αντιπολίτευση

στα ΜΜΕ,

στο δικαστικό σώμα

και τελικά σε ένα μέρος της επιστημονικής και της καλλιτεχνικής διανόησης.

Με αυτά τα μέσα θα έχουν ουσιαστικά καταργήσει τα ανεξάρτητα έθνη-κράτη και μάλιστα με… δημοκρατικό τρόπο. Ο λαός νομίζει ότι ψηφίζει αλλά όταν συμφέρει τους δανειστές, η ψήφος του πάει στα αζήτητα και το ΟΧΙ γίνεται ΝΑΙ με το «έτσι θέλω και όποτε θέλω».

Η βασική ιδέα της παγκσοσμιοποίησης που στηρίζονταν στην ανάμειξη των πληθυσμών από διάφορα κράτη, έτσι ώστε να χάσουν οι πάντες την καταγωγή τους και την εθνική τους ταυτότητα, θα πάει συντομα στο περιθώριο. Ένας άλλος λόγος φαίνεται να είναι ότι τρόμαξαν από την απότομη μαζική εισβολή των εκατομμυρίων από την Ασία και την Αφρική, που τείνουν να καταλάβουν κυριολεκτικά τα ήδη εκφυλισμένα κράτη της Ευρώπης. Τα αφεντικά είδαν ότι αυτή η πολυπολιτισμικότητα (έτσι λένε την πολτοποίηση των λαών), θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μία εντελώς ανεξέλεκτη κατάσταση, με σκηνές βίας και τρομοκρατίας που θα άλλαζε άρδην τον τρόπο ζωής των Ευρωπαίων.

Έχουν καταλάβει πλέον πόσο εύκολο είναι να εξαγοράζουν και να εκμαυλίζουν συνειδήσεις σε όλα τα επίπεδα. Δεν χρειάζονται το λαό ούτε την ετυμηγορία του και μπορούν πια να αγνοούν και αυτούς που ακόμα αντιστέκονται. Χρειάζονται μόνο ένα μικρό μέρος της μεσαίας τάξης που θα αμείβεται πλουσιοπάροχα ενώ όλοι οι “εκλεκτοί” που θα έχουν προσεκτικά επιλεγεί για τις κυβερνητικές θέσεις, μαζί με το ξεπούλημα της εθνικής κυριαρχίας της χώρας τους που θα αναγκασθούν να πραγματοποιήσουν, θα μπορούν να ξεπουλάνε επίσης εύκολα τις δικές τους συνειδήσεις.
Τα “βίρτσουαλ” Εθνη

Με άλλα λόγια θα δημιουργήσουν “βίρτσουαλ” έθνη όπου οι αποφάσεις θα υπαγορεύονται απόλυτα από τους δανειστές, ακριβώς όπως αυτό συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα. Κάθε συζήτηση για παγκοσμιοποίηση θα ατονήσει, δεν τους χρειάζεται πλέον αυτή η ιδέα της πολυπολιτισμικότητας. Η απάντησή τους θα είναι: Εάν δεν σας αρέσει η παγκοσμιοποίηση, πάρτε μια μερίδα αυταρχισμού με επικάλυψη δημοκρατίας. Προβλέπω ότι το σαράκι του εκμαυλισμού από τους επικυρίαρχους, θα έχει υποσκάψει στα επόμενα είκοσι χρόνια όλα τα έθνη του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης και της Κίνας.

Έχουν συμπεράνει ότι για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να αποχαυνωθούν οι λαοί με “λίγο” φαγητό και πολύ θέαμα, με την σχεδόν ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών, με εκτεταμένη πορνεία, με την ανοχή απο τις κοινωνίες κάθε είδους διαφθοράς, με την απαξίωση κάθε έννοιας δημοκρατίας, με την απαξίωση κάθε έννοιας ηθικής, εντιμότητας και δικαιοσύνης. Τους λιγοστούς έντιμους πολίτες θα τους βάλουν στην άκρη, ώστε να μην εμφανίζονται πουθενά και επομένως να μην τους ενοχλούν.

Όλα αυτά θα προωθούνται από τους δικούς τους πράκτορες, που μέσα στη γενική πτώση των αξιών, θα τους επιτρέπουν να τρώνε με χρυσά κουτάλια.

Για κάποιους ισχυρούς και πεισματάρηδες, έντιμους αρχηγούς κρατών, που θα τους είναι τροχοπέδη, θα φροντίσουν να τους εξουδετερώσουν με ειδικά εκπαιδευμένους πράκτορες που θα υποδαυλίζουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη τους ή θα βάζουν άλλους λαούς να τους επιτίθενται. Όλοι γνωρίζουμε ποιος και για ποιο λόγο δημιούργησε τον ISIS με μια φούχτα πράκτορες. Οι υπόλοιποι οπαδοί τους που τους ακολουθούν είναι τα πραγματικά θύματα που εκτελούν τις αποστολές τρομοκρατίας, όχι προς κάποιο συγκεκριμένο εχθρό αλλά σε αθώα θύματα.

Οι πράκτορες αυτοί έχουν την αποστολή να υποδαυλίζουν τις διαφορές και τις αντιθέσεις κυρίως -θρησκευτικές και πολιτικές- ανάμεσα στους λαούς ή ακόμα και ανάμεσα σε έναν λαό και τη δημιουργία τοπικών συγκρούσεων ή πολέμων.

Για να παραδειγματίζονται οι υπόλοιποι που πιθανόν σκέφτονται την επανάσταση, προωθούν στα ΜΜΕ την άκρατη, την απάνθρωπη βία, με δημόσιους αποκεφαλισμούς, βιασμούς και λεηλασίες των άτυχων λαών που επιλέγονται να σφαγιασθούν. Όλα αυτά ξεκινούν με λίγους πράκτορες και με συγκεκριμένο πρόγραμμα που εντέλονται να εφαρμόσουν, ώστε να κατατρομοκρατηθεί το σύμπαν, με σκοπό να κόψουν οποιαδήποτε διάθεση για αντίδραση εκ μέρους των λαών.

Αυτό είναι το σενάριο για τα επόμενα είκοσι χρόνια.

Βεβαίως τα πράγματα πολλές φορές ξεφεύγουν από τους προγραμματισμούς, όπως συνέβη με το πείραμα με τον ISIS. Ενώ οργανώθηκε ώστε να βάλει τους ισλαμιστές να τσακώνονται-συγκρούονται μεταξύ τους -σουνίτες εναντίον σιιτών- και επίσης εναντίον των χριστιανών που κατοικούσαν στις ισλαμικές χώρες, είχε σαν παράπλευρη συνέπεια να δημιουργήσει ενα ολόκληρο κίνημα εκατομμυρίων μεταναστευτικών ορδών που επιχειρεί τώρα να καταλάβει την Ευρώπη.
Υπάρχει εναλλακτική λύση ;

Μόνο εάν στη βιασύνη τους να εγκαταστήσουν την παγκόσμια τάξη πραγμάτων, κάνουν το μοιραίο λάθος να σπρώξουν τα πράγματα προς μία τελική φάση πριν την ώρα της.

Προτού οι λαοί, δηλαδή, να έχουν απόλυτα αποχαυνωθεί.

Αν αυτό συμβεί, εάν δηλαδή πιεσθούν οι λαοί πρόωρα, μπορεί κάποια στιγμή να ξυπνήσει απότομα και απρόσμενα κάποιος από τους λαούς και να επαναστατήσει. Τότε αρκετοί άλλοι θα ακολουθήσουν, με τον κίνδυνο βέβαια να προκύψει ένα ολοκαύτωμα που όμοιό του δεν θα έχει υπάρξει.

Μετά από αυτό οι άνθρωποι της γης που θα απομείνουν, θα καταλάβουν το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν υπάρχει άλλη λύση παρά ο σεβασμός της ζωής και της ευημερίας του συνανθρώπου τους. Θα καταλάβουν επιτέλους ότι μόνο με ειρήνη και συνεννόηση μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει αυτός ο γήινος κόσμος.

Εάν αυτόν τον απλό συλλογισμό τον αντιλαμβάνονταν οι δανειστές εδώ και τώρα και το θολωμένο μυαλό τους έκανε ξαφνικά ένα κλικ προς την σωστή κατεύθυνση, τότε σίγουρα θα μπορούσαν να αλλάξουν τη μορφή του κόσμου. Έχοντας στα χέρια τους όλον αυτόν τον πλούτο και την οικονομική δύναμη θα μπορούσαν να στηρίξουν τις οικονομίες των λαών -τους οποίους δάνεισαν- αντί να τις αφαιμάζουν, εφόσον οι ίδιοι απέκτησαν παράνομα και πέρα από κάθε ηθική, αμύθητα πλούτη, αρπάζοντας, με ένα σωρό κόλπα «δημιουργικής» λογιστικής, τον πλούτο των λαών. Ίσως τότε να εξιλεώνονταν και συγχρόνως να έσωζαν την ανθρωπότητα από μία σίγουρα επερχόμενη παγκόσμια τραγωδία.

Δεν χρειάζεται δηλαδή να κάνουν τίποτα περισσότερο από το να στηρίξουν την ανάπτυξη της κάθε χώρας, χωρίς να απαιτούν άνομο και ανήθικο κέρδος.

Η άλλη απίθανη εξέλιξη του παγκοσμίου δράματος των κατοίκων του πλανήτη μας θα είναι, όταν οι δανειστές που σήμερα κατέχουν ένα μυθικό ποσό -γιατί ποτέ δεν πλήρωσαν φόρους που τους αναλογούσαν σε κανένα κράτος-, θα αναγκασθούν να δράσουν όπως κάνουν συνήθως οι μεγάλοι «ευεργέτες» : αφού μαζέψουν έναν τεράστιο, παράνομο πλούτο, για να εξιλεωθούν, λίγο πριν πεθάνουν, κάνουν μία μεγάλη δωρεά στο κράτος από το οποίο έκλεψαν τα περισσότερα.

Πηγή