Του Αριστοτέλη Βασιλάκη
Με αφορμή την πρόταση – έκπληξη – της Κριστίν Λαγκάρντ για μόνιμη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα, αντί να βρω μια δροσιά αγαλλίασης στον καύσωνα κακών…
ειδήσεων, αφού πρόκειται για μια πολύ κολακευτική πρόταση για την χώρα μας και μάλιστα από ένα επιφανές γεράκι της παγκόσμιας ελίτ, κυριολεκτικά χώθηκα ακόμα περισσότερο στο καταθλιπτικό περιβάλλον της εποχής…

Και ξέρετε γιατί; «Θυμήθηκα» ότι η Ελλάδα διοργάνωσε δύο Ολυμπιάδες και μετά από ελάχιστα χρόνια ακολούθησαν δύο τραγικές χρεοκοπίες για την χώρα μας. Μάλιστα στην πρώτη περίπτωση (1896) ακολούθησε μετά από 25 χρόνια και μια εθνική συμφορά (Μικρασιατική καταστροφή)…

Επίσης «θυμήθηκα», πως οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2004, αντί ν’ αποτελέσουν ιστορική ευκαιρία για την μικρή και περήφανη Ελλαδίτσα, αποδείχτηκαν καταστροφικοί…

Οπότε.. η πρόταση της Λαγκάρντ για μόνιμη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων στην χώρα, μάλλον οδεύει στην κάλαθο των αχρήστων… Ποιος αντέχει χρεοκοπίες κάθε τέσσερα χρόνια;

Στο δια ταύτα έχουμε γράψει πολλές φορές, ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας δεν ήρθε το 2010… Μπορεί από το 1981 και ύστερα η χώρα να πήρε την κατιούσα, αφού ακολούθησε ένα εντελώς αντιπαραγωγικό και παρωχημένο οικονομικό μοντέλο, ωστόσο οι καμπάνες για την Ελληνική οικονομία άρχισαν να χτυπούν την περίοδο της διακυβέρνησης Σημίτη…

Παρά το γεγονός ότι αυτός ο άχρωμος, άοσμος και άγευστος και – εν τέλει – μοιραίος για την χώρα πολιτικός, ευαγγελιζόταν τον εκσυγχρονισμό, εντούτοις εκ των υστέρων αποδείχτηκε χειρότερος των παλαιοκομματικών…

Διότι ο Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως ο πολιτικός που γέμισε την Ελλάδα δημοσίους υπαλλήλους ή δημιούργησε τη νοσηρή νοοτροπία του εύκολου χρήματος, ωστόσο ο Σημίτης τον ξεπέρασε κατά πολύ…

Για εμένα πολύ χειρότερος και επικίνδυνος κρατιστής είναι ο επιχειρηματίας που σιτίζεται και «μεγαλουργεί» παρασιτικά από δουλειές του δημοσίου… Και ακόμα χειρότερος δημόσιος υπάλληλος είναι ο βουλευτής και ο υπουργός που με λεφτά του ελληνικού λαού, το παίζει οπαδός του νεοφιλελευθερισμού… Για όλους του άλλους βέβαια, εκτός από τον εαυτό του…

Επί Σημίτη η Ελλάδα γέμισε με κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, που λυμαίνονταν το κρατικό χρήμα και το έπαιζαν «επενδυτές»…

Επί Σημίτη η Ελλάδα, έγινε η χώρα της διαπλοκής, των αεριτζήδων, τον λαμόγιων που φοροδιαφεύγουν και βγάζουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό. Των μεσαζόντων σε κρατικές δουλειές και στέλνουν τα χρήματα σε offshore για να χαθεί η διαδρομή του χρήματος…

Των εξοπλισμών ύψους 84 δις ευρώ σε 5 χρόνια… Των εν μια νυχτί επιτήδειων του Χρηματιστηρίου που ρήμαξαν τα λεφτά του κοσμάκη με τις μετοχές φούσκες… Των υπερκοστολογημένων έργων… Των ακριβότερων στην ιστορία Ολυμπιακών αγώνων…

Σε όλ’ αυτά προστέθηκε και το Ευρώ!!!! Ένα νόμισμα στο οποίο δεν έπρεπε να μπούμε ποτέ… Διότι δεν είχαμε τα προσόντα για να μπούμε…

Βέβαια στο τέλος σκέφτηκα, πως η πρόταση της Λαγκάρντ για μόνιμη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην χώρα μας, υποκρύπτει ακόμα ένα βρώμικο σχέδιο της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής μαφίας… Βλέπετε η χρεοκοπία της Ελλάδας, αποδείχτηκε ιδιαίτερα προσοδοφόρα για όλ’ αυτά τα γεράκια… Μ’ αυτά και μ’ αυτά ξέχασα και τον βρυκόλακα του εκσυγχρονισμού…

Πηγή