Υπάρχουν δυο πλευρές σε αυτό το θέμα που προβληματίζει όλο και περισσότερους ανθρώπους….
Από τη μια, με την ευθανασία σε περιπτώσεις όπου ένας ασθενής έχει φτάσει στο αμήν με μια ασθένεια και είναι σίγουρο πως δεν πρόκειται να γίνει καλά ή είναι κατάκοιτος αλλά έχει τα λογικά του, πολλοί λένε πως η ευθανασία είναι ένας αξιοπρεπής θάνατος ώστε να μην βασανίζεται περαιτέρω το άτομο.

Πράγματι, υπάρχουν περιπτώσεις καρκίνου ή χρόνιων σοβαρών νοσημάτων όπου ο ασθενής συνεχώς υποφέρει και πονάει όλο και περισσότερο. Θα μπορούσε όμως να αποφασίσει το θάνατο του;

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που θεωρούν πως ο θάνατος είναι μοιραίος ή προέρχεται τη στιγμή που θέλει ο Θεός. Οι θρησκευόμενοι άνθρωποι θεωρούν πως η ευθανασία είναι αντίθετη με τα διδάγματα του Θεού και λένε πως ο Θεός έδωσε την ελεύθερη βούληση αλλά όχι για το θάνατο μας. Η Εκκλησία εξάλλου δεν “διαβάζει” σε κηδείες άτομα που έχουν αυτοκτονήσει. Κατά μία έννοια η ευθανασία είναι αυτοκτονία αφού βάζεις κάποιον άλλο να βάλει τέλος στη ζωή σου…

Δεν θα πω ποιο είναι το σωστό καθώς σε αυτήν την περίπτωση το σωστό το ορίζει ο καθένας για τον εαυτό του. Θα πω όμως πως μπορεί κάποιοι να μην πιστεύουν στο Θεό και είναι απόλυτα σεβαστό, πρέπει όμως να πιστεύουν στον εαυτό τους ,μέχρι την τελευταία στιγμή…