Γράφει ο ειδικός συνεργάτης,
Την Παρασκευή, λίγες ώρες, μετά από την αναγγελία ότι οι Βρετανοί ανέτρεψαν όλα τα…
προγνωστικά και ψήφισαν το Brexit, έγραφα ότι «ο Τσίπρας έσπρωξε την Ευρώπη δεξιότερα»…

Τρία εικοσιτετράωρα αργότερα, και οι Ισπανοί ανέτρεψαν όλα τα προγνωστικά: Κατέγραψαν πανηγυρική …ήττα του λαϊκίστικου ακροαριστερού Podemos (με καθαρή πτώση ψήφων σε σχέση με τον περασμένο Δεκέμβρη) και καθαρή άνοδο του Κεντροδεξιού Πρωθυπουργού Ραχόϊ, (και σε ψήφους και σε ποσοστά σε σχέση με τον περασμένο Δεκέμβρη).

Το «πείραμα» των Podemos ηττήθηκε (ευτυχώς), πριν δοκιμαστεί στην Κυβέρνηση (ευτυχέστερα – ιδίως για τους Ισπανούς).

– Σε ευρωπαϊκές χώρες που δοκιμάστηκαν τα τελευταία χρόνια από πολιτικές λιτότητας (όπως η Ισπανία), η άκρα Αριστερά χάνει έδαφος! Κι οπωσδήποτε η σταδιοδρομία του Τσίπρα στην Ελλάδα λειτουργεί απωθητικά ακόμα και για ομοϊδεάτες του σε άλλες χώρες: Ο καημένος ο ηγέτης των Podemos, Πάμπλο Ιγγλέσιας, είχε φροντίσει να πάρει αποστάσεις από την Ελλάδα του Τσίπρα, λέγοντας προεκλογικά πώς η Ελλάδα είναι πια… «αποικία χρέους»!

Δίκιο είχε, έτσι την κατάντησε ο Τσίπρας, «αποικία χρέους»! Γιατί πριν έλθει ο Τσίπρας, ακόμα και το ΔΝΤ δεν αμφισβητούσε τότε τη βιωσιμότητα του χρέους της Ελλάδας – τώρα το αμφισβητεί!

Δίκιο είχε ο Ιγγλέσιας, αλλά δεν του ’κανε και πολύ καλό αυτή η «απόσταση» που πήρε από τον Τσίπρα την τελευταία στιγμή. Ήταν μάλλον αργά πια…

– Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ΔΕΝ δοκιμάστηκαν καθόλου από μνημόνια (όπως η Βρετανία), κι εδώ η «μεταναστευτική πολιτική» του Τσίπρα έσπρωξε κόσμο στην αντίθετη κατεύθυνση. Γιατί η Βρετανία ΔΕΝ δοκιμάστηκε από λιτότητα και μνημόνια. Εκεί αυτό που «έπεισε» εκατομμύρια Βρετανούς να ψηφίσουν το Brexit, ήταν ο φόβος για την εγκατάσταση μουσουλμάνων λαθρομεταναστών (όπως και η προοπτική τουρκικής ένταξης στην ΕΕ)!

Κι όλοι θυμούνταν βέβαια, αυτό που οι δικοί μας προσπαθούν να… ξεχάσουμε: Ότι πριν από ένα χρόνο η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου απειλούσε τους Ευρωπαίους, πως θα… τους στείλει τζιχαντιστές!

Κατά το γνωστό ανέκδοτο: Έλεγαν και καμιά… μακακία για να περνάει η ώρα! Αλλά υπήρξαν στη συνέχεια πολύνεκρα τρομοκρατικά χτυπήματα σε ευρωπαϊκές πόλεις, όλοι θυμήθηκαν εκείνη τη… «μακακία» των «φωστήρων» μας εδώ, και κάποιοι τα απέδωσαν σε τζιχαντιστές που είχαν περάσει μέσω Ελλάδας! Οπότε μακακία ξε-μακακία, η ζημιά είχε γίνει!

Πολλοί μεταστράφηκαν προς τα δεξιά, εξ αιτίας της μεταναστευτικής κρίσης που ο Τσίπρας πυροδότησε σε ολόκληρη την Ευρώπη ανοίγοντας τα σύνορα (της Ελλάδας ΚΑΙ της Ευρώπης…)

Ναι, ο Τσίπρας την πυροδότησε, κυριολεκτικά: Διότι παρά το γεγονός ότι ο Πόλεμος στη Συρία μαίνεται από το 2011, προηγουμένως, επί τρία χρόνια, ο Σαμαράς κατάφερνε να ελέγξει τα σύνορα! Κι ήλθε ο Τσίπρας και τα… άνοιξε!

Και εδώ λοιπόν, ο Τσίπρας «έσπρωξε» ολόκληρες κοινωνίες προς τα δεξιά! Κι όχι μόνο τους Βρετανούς…

Στην Αυστρία να δείτε, στην Πολωνία να δείτε, στη Φιλανδία να δείτε. Ακόμα και προς τα «άκρα» της δεξιάς!

Ο Τσίπρας λοιπόν, άθελά του, βέβαια, πέτυχε ένα περίεργο «κατόρθωμα», πολύ διαφορετικό βέβαια, απ’ αυτό που προεξοφλούσε:

Έσπρωξε δυνάμεις προς τα δεξιά, και σε χώρες που είχαν δοκιμαστεί από λιτότητα και σε χώρες που δεν είχαν δοκιμαστεί από τη λιτότητα.

Και σε χώρες που η Αριστερά ανέβαινε (όπως η Ισπανία), μετέτρεψε την «άνοδο» σε θεαματική υποχώρηση της Αριστεράς.

Και σε χώρες που η Κεντροδεξιά είχε το πάνω χέρι (όπως η Βρετανία) έσπρωξε τις κοινωνίες πολύ δεξιότερα.

Είναι σαν κάτι «χημικούς παράγοντες» που χρησιμοποιούν σε μικροβιολογικά εργαστήρια και με το που τους ρίχνουν στο υπό εξέταση «δείγμα» εμφανίζονται όλες μαζί οι παθογένειες που δεν ήταν προηγουμένως «ορατές»…

Ο Τσίπρας λοιπόν, έγινε ο «καταλύτης» μέσα στην Ευρώπη, για το αντίθετοαπό εκείνο που επιδίωκε…

Ήθελε να σπρώξει την Αριστερά στο επίκεντρο της Ευρώπης. Και έσπρωξε την Ευρώπη στα δεξιά και την Αριστερά στο περιθώριο…

Χώρια που ο ίδιος είναι τώρα πιο απομονωμένος από ποτέ!

Γιατί όλες οι κυβερνήσεις της Ευρώπης, που καταλαβαίνουν τη ζημιά που έκανε, στρέφονται κι αυτές δεξιότερα. Οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις (των Χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων) για να αποφύγουν τη φυγή των ψηφοφόρων τους προς τα δεξιά. Οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις, (Σοσιαλιστές κλπ.) για να διασώσουν κι αυτές ό,τι μπορεί να διασωθεί. Ακόμα και αριστερά ή ακραία αριστερά κόμματα (όπως οι Podemos) προσπαθούν να πάρουν αποστάσεις από τον Τσίπρα. Σαν να είναι ο… «λεπρός του χωριού»!

Βεβαίως αυτό αντανακλά και στην Ελλάδα. Κι αυτό είναι το πιο επίφοβο σήμερα.

Ασφαλώς και οι Ευρωπαίοι δεν θα παρασυρθούν τελικά να απομονώσουν την Ελλάδα, επειδή δεν εμπιστεύονται καθόλου πια τον Τσίπρα…

Αλλά και ΔΕΝ θα δώσουν άλλη ευκαιρία στον Τσίπρα!

Είναι έτοιμοι, ενδεχομένως, να δώσουν άλλη μία ευκαιρία στην Ελλάδα, εφ’ όσον βέβαια, φύγει ο Τσίπρας από τη διακυβέρνηση.

Τώρα πια τον έχουν αχρηστεύσει ως… μελλοντική αντιπολίτευση! Άρα δεν ανησυχούν για το πώς θα πολιτευθεί μέσα στην Ελλάδα. Και στην υπόλοιπη Ευρώπη τον έχουν ήδη απομονώσει…

Το Πρόγραμμα που τον έβαλαν να ψηφίσει «δεν βγαίνει»! Και του το έχουν ήδη πει…

Την ευθύνη για το πρόγραμμα αυτό την έχουν φορτώσει ολόκληρη στο ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι του λένε, πως:

– Φίλε, η χώρα σου πριν έλθεις εσύ έβγαινε από τα μνημόνια, έβγαινε από την ύφεση, έβγαινε στις αγορές. Εσύ ήλθες και την ξανά’ συρες πίσω, σε πολύ χειρότερα μνημόνια από εκείνα που κατήγγειλες προηγουμένως.

Τι σας λένε όλα αυτά; Ότι τον… «στηρίζουν»;

Ή μήπως ότι τον πάνε για… «κούρεμα» κανονικό;

Κι αυτό του στοιχίζει και εσωτερικά:

Γιατί αυτή η μπερδεμένη και σε μόνιμη σύγχυση διατελούσα «Αριστερά», έχει «αντοχές» κι έχει «τουπέ» απερίγραπτο και θράσος δυσθεώρητο, όσο πιστεύει ότι διεθνώς «αναγνωρίζεται», ότι «την υπολογίζουν», ότι της κάνουν «τα χατίρια οι αντίπαλοί της», ακόμα κι αν η ίδια τους προσφέρει πολύ οδυνηρά ανταλλάγματα.

Όταν, όμως διεθνώς αρχίζουν να την αντιμετωπίζουν ως «αποδιοπομπαίο τράγο» – δεν την υπολογίζουν καθόλου και της το δείχνουν – αυτό η «πρώτη φορά Αριστερά» δεν το αντέχει! Με τίποτε…

Σπάει το ηθικό της. Και μαζί, σπάει και η συνοχή της…

Κι όταν οι αριστεροί αρχίζουν να τσακώνονται μεταξύ τους ο εκφυλισμός των διασπάσεων δεν έχει τέλος…

Η «αριστερή παρένθεση» έκλεισε από… πέρσι!

– Με το που υπέγραψαν το τρίτο-τέταρτο Μνημόνιο, έπαψαν πια να είναι «αριστεροί» και «αντιμνημονιακοί».

– Μετά προσπάθησαν να κερδίσουν χρόνο, διακηρύσσοντας ότι είναι… «καλύτεροι μνημονιακοί από τους προηγούμενους!

Τον προηγούμενο μήνα που ψήφισαν τα νέα μέτρα λιτότητας που αποδείχθηκαν τα… «χειροτερότερα» που ψηφίστηκαν ποτέ (και πολλά από τα οποία οι προηγούμενοι τα απέφυγαν και οι ξένοι τους λένε πως δεν βγαίνουν), το ’χασαν κι αυτό!

– Μετά προσπάθησαν να κερδίσουν λίγο χρόνο, ποντάροντας ότι θα παίξουν… «καταλυτικό» ρόλο υπέρ της Αριστεράς στην Ευρώπη.

Σου λέει, στην Ελλάδα τα κάναμε… ψιλό-μπάχαλο, αλλά στην Ευρώπη έρχονται οι δικοί μας!

Τζίφος κι εδώ: Οι Γάλλοι σοσιαλιστές φέρνουν μέτρα στα εργασιακά, που τύφλα να έχει η… μακαρίτισσα η Θάτσερ, οι Podemos δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για ΣΥΡΙΖΑ και ήδη την πάτησαν πανηγυρικά, στη Βρετανία, στην Αυστρία και σχεδόν παντού αλλού ανεβαίνουν δεξιά και ακροδεξιά κόμματα, οπότε πάει κι αυτό το πρόσχημα.

Το «πρώτη φορά Αριστερά» έγινε… «ανάθεμά την Αριστερά και την ώρα και τη στιγμή που την ψηφίζαμε»!

Κυρίως για όσους την ψήφισαν!

Θ.Κ.