Τα αιμαγγειώματα είναι οι συχνότεροι καλοήθεις όγκοι της βρεφικής ηλικίας…

Η συχνότητα εμφάνισής τους κυμαίνεται στο 4-5%. Εμφανίζονται συχνότερα στα βρέφη με ιστορικό προωρότητας, στα κορίτσια (2-3 φορές συχνότερα από τα αγόρια) και στα βρέφη πολύδιμων κυήσεων. Είναι επίσης συχνότερα στα βρέφη μητέρων προχωρημένης ηλικίας, μητέρων με ιστορικό προεκλαψίας (κατάσταση που σχετίζεται με αυξημένη πίεση στην εγκυμοσύνη) και προδρομικού πλακούντα. Συνήθως εμφανίζονται σποραδικά αν και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις που κληρονομούνται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα (δηλαδή εάν ένας από τους δύο γονιούς παρουσιάζει αιμαγγείωμα τότε η πιθανότητα να έχει και το παιδί είναι 50%).

Που οφείλονται τα αιμαγγειώματα;
Τα αιμαγγειώματα δημιουργούνται από την άτακτη και χωρίς συγκεκριμένη πορεία δημιουργία μικρών αγγείων σε κάποια περιοχή του σώματος, κυρίως στο δέρμα.

Σε ποια ηλικία εμφανίζονται και πως εξελίσσονται;
Τα αιμαγγειώματα εμφανίζονται συνήθως την τρίτη με πέμπτη βδομάδα ζωής. Στη γέννηση τις περισσότερες φορές δεν φαίνονται ή έχουν τη μορφή ήπιας τηλαγγειεκτασίας (κοκκινίλας στο δέρμα). Στη συνέχεια αρχίζουν να μεγαλώνουν για περίπου 3 έως 6 μήνες και σπανιότερα για 2 χρόνια. Ακολουθεί η σταθεροποίηση στο μέγεθος του αιμαγγειώματος σε άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα και στην πορεία υποχωρεί προοδευτικά. Στο 50% των παιδιών υποχωρεί στην ηλικία των 5 ετών και στο 70% στην ηλικία των 7 ετών. Στο σημείο όμως που ήταν το αιμαγγείωμα μένει συνήθως μια μικρή ουλή, ένα μικρό σημαδάκι.

Πού εντοπίζονται τα αιμαγγειώματα;
Εντοπίζονται συνήθως στο κεφάλι και το λαιμό (60%) μπορεί όμως να εμφανίζονται σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος όπως τον κορμό (25%) και τα άκρα (15%). Μπορεί να εμφανίζονται επίσης σε εσωτερικά όργανα του σώματος όπως το συκώτι. Περίπου 20% των βρεφών εμφανίζουν πολλαπλά αιμαγγειώματα.

Ποιοι είναι οι τύποι των αιμαγγειωμάτων;
Ανάλογα με το βάθος που επεκτείνονται τα αιμαγγειώματα στο δέρμα διακρίνονται σε επιπολής (αιμαγγειώματα της «επιφάνειας» του δέρματος), εν τω βάθει (αιμαγγειώματα στο βάθος του δέρματος) και μικτά. Τα επιπολής αιμαγγειώματα εμφανίζονται πιο επιφανειακά στο δέρμα.

Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές των αιμαγγειωμάτων;
Τα αιμαγγειώματα μπορεί να προκαλούν διαταραχή σε ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού (πχ ένα αιμαγγείωμα κοντά στο βλέφαρο μπορεί να επηρεάζει την όραση). Μπορεί επίσης να παρουσιάσουν αιμορραγία και μόλυνση. Δεν πρέπει να παραβλέπεται όμως και η ψυχολογική επιβάρυνση που μπορεί να προκαλεί ένα αιμαγγείωμα στους γονείς ή και στο ίδιο το παιδί.

Ποια η θεραπεία των αιμαγγειωμάτων;
Α. Φαρμακευτική θεραπεία
Τις περισσότερες φορές δεν απαιτείται καμία θεραπεία εξαιτίας της καλοήθους φύσης και πορείας των αιμαγγειωμάτων. Στις περιπτώσεις όμως που προκαλούνται επιπλοκές και κυρίως όταν βλάπτονται ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού απαιτείται θεραπευτική αγωγή. Φάρμακα που μέχρι πρόσφατα χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση των αιμαγγειωμάτων είναι η κορτιζόνη, η βινκριστίνη και η ιντερφερόνη. Τα τελευταία χρόνια στην αντιμετώπιση των αιμαγγειωμάτων χρησιμοποιείται η προπρανολόλη. Η προπρανολόλη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για παθήσεις κυρίως της καρδιάς. Προκαλεί αγγειοσύσπαση, παρεμβαίνει στην ανάπτυξη του αιμαγγειώματος και επιταχύνει την απόπτωση (η απόπτωση είναι ο προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος).

Β. Θεραπεία με Laser
Η θεραπεία με laser γίνεται σε εξειδικευμένα κέντρα από ιατρούς που έχουν εμπειρία στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

Τι εξετάσεις απαιτούνται να γίνουν πριν αρχίσει ένα παιδί θεραπεία με προπρανολόλη;
Πριν την έναρξη της θεραπείας με προπρανολόλη απαιτείται να γίνει εξέταση του παιδιού από παιδοκαρδιολόγο. Γίνεται μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχογράφημα στην καρδιά. Παράλληλα πρέπει να μετρηθεί η γλυκόζη στο αίμα του παιδιού διότι η προπρανολόλη μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία (πτώση του σακχάρου του αίματος). Σημαντικό βήμα αποτελεί και η φωτογράφηση του αιμαγγειώματος στην αρχή της θεραπείας για να παρέχεται η δυνατότητα σύγκρισης του μεγέθους του στην πορεία της θεραπείας. Σε περιπτώσεις που υπάρχει δυνατότητα καλό θα ήταν να γίνεται επίσης μέτρηση των διαστάσεων του με υπερηχογράφημα.

Πώς γίνεται η θεραπεία με προπρανολόλη και πόσο διαρκεί η θεραπεία;
Η θεραπεία με προπρανολόλη γίνεται από το στόμα και η δόση αυξάνεται σταδιακά. Το παιδί συνεχίζει να λαμβάνει το φάρμακο μέχρι να υποχωρήσει το αιμαγγείωμα και στη συνέχεια γίνεται σταδιακή διακοπή του φαρμάκου. Πρόσφατα γίνονται μελέτες για τοπική χορήγηση του φαρμάκου. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας γίνεται έλεγχος της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού του παιδιού. Τα βρέφη κάτω των 2 μηνών συστήνεται να νοσηλεύονται στο νοσοκομείο όταν αρχίζει η θεραπεία με προπρανολόλη. Η προπρανολόλη μπορεί να προκαλέσει μείωση του σακχάρου του αίματος επομένως οι γονείς πρέπει να χορηγούν το φάρμακο μετά το γεύμα και να μην παραλείπονται τα γεύματα.

Πηγή