Γράφει η ειδική συνεργάτης, 
Ανέκαθεν οι δημοσιογράφοι ήταν “ο σάκος του μποξ” για όλα τα προβλήματα….
της κοινωνίας: Φταίνε γιατί μιλάνε, φταίνε γιατί δεν μιλάνε, οι αποκαλύψεις και τα άρθρα που “πονάνε” πολλές φορές πληρώνονται με τσακωμούς, μηνύσεις ή και απειλές.

Πάντα οι δημοσιογράφοι ήταν στόχος και εύκολη λεία όλων : των πολιτικών , των celebrities αλλά και των άλλων δημοσιογράφων. Υπάρχουν όμως και διαφορές.

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που έχουν ξεσπιτωθεί και ζουν σε άλλες χώρες για να μεταφέρουν τα νέα από εκεί, υπάρχουν δημοσιογράφοι που παλεύουν να βρουν ένα θέμα γιατί μόνο έτσι θα πληρωθούν, υπάρχουν εκείνοι που δουλεύουν 10 ώρες σε ένα site και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς από το να βάλουν και μερικά “πικάντικα” θέματα για τα κλικ αλλά υπάρχουν κι εκείνοι που έχουν δικά τους μέσα και απλά κάνουν “συμφωνίες”. Υπάρχουν και αυτοί που ‘τα αρπάνε’ από κόμματα και επιχειρήσεις και προσπαθούν να κατευθύνουν τον κόσμο – Αλλά οι άνθρωποι δεν είναι χαζοί!

Γιατί όλοι πρέπει να μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι;

Όλοι φταίνε που η χώρα έχει πτωχεύσει; Υπάρχουν εξαιρετικά μορφωμένοι δημοσιογράφοι με πτυχία και masters και ξένες γλώσσες και επίπεδο αλλά και άλλοι που απλά λέγονται δημοσιογράφοι επειδή γράφουν 2 άρθρα. Είναι όλοι ίσα και όμοια;;;

Η κρίση μας έχει οδηγήσει στην ανθρωποφαγία: Γιατί για μερικά χρήματα όλοι είναι καλοί ή όλοι κακοί αλλά όταν η αλήθεια λάμπει, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει, σωστά;