Του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου, Αρθρογράφου -Σχολιογράφου
Δεν γνωρίζω αν οι εξουσιαστές μας – ανεξαρτήτως κόμματος – έχουν συνειδητοποιήσει την κατάσταση…

Ασφαλώς και οι – εκάστοτε – κυβερνώντες φέρουν την κύρια ευθύνη αλλά και οι αντιπολιτευόμενοι δεν εξαιρούνται. Όχι μόνον αυτοί που άσκησαν εξουσία και συνεπώς ευθύνονται μερικώς για τα σημερινά, αλλά και εκείνοι που δεν άσκησαν και τώρα περιορίζονται να ασκούν κριτική, ενώ θα έπρεπε να βοηθήσουν στην επίλυση των προβλημάτων . Αντί λοιπόν από κοινού, όπως έχουν υποχρέωση, να συνεργαστούν για το καλό του κοινωνικού συνόλου, συνεχίζουν την (παραδοσιακή επαγγελματική κομματική τους αλληλοεξόντωση).

Αυτό – τα προηγούμενα χρόνια / τα προ κρίσης, φτωχοποίησης , αποικιοποίησης -ήταν μάλλον ανώδυνο και εξόχως γραφικό.

Τώρα όμως η ζοφερή συγκυρία δεν προσφέρεται για πολιτικοκομματικό χαβαλέ.

Ο κόσμος έχει φτάσει, ή και ξεπεράσει τα όρια υπομονής και αντοχής του.

Δεν πάει άλλο. Και αν – ο μη γένοιτο- πάει “κάπου”, τότε αλλοίμονο τους και αλλοί- μονό μας !!!

Θα γενικευθεί η, ήδη, εκτεταμένη αδυναμία πληρωμής / εκπλήρωσης των υποχρεώσεων των πολιτών, οι οποίοι θέλουν μεν, αδυνατούν δε, να ανταποκριθούν!.

Τα κομματικά παιχνίδια , τα ψέματα, η συστηματική παραπλάνηση / παραπληροφόρηση, οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, οι αντιαισθητικές κυβιστήσεις , οι φαιδρές ΕΙΚΟΝΟΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ και οι εξυπνακίστικες, φτηνές κοινοβουλευτικές ή τηλεοπτικές ατάκες δεν εντυπωσιάζουν κανένα.

Εκνευρίζουν τους πάντες (πλην των αρρωστημένων ΚΟΜΜΑΤΟΠΛΗΓΙΚΩΝ).

Τίθεται ένα ζωτικής σημασίας ερώτημα:

Ο κομματικός κόσμος (Σ.Σ Ο πάλαι ποτέ: πολιτικός) έχει επίγνωση του τι βιώνουμε και – κυρίως- του που πάμε;

Αν όχι, θα πρέπει το συντομότερο να αποκτήσει.

Αν όμως έχει , τότε ας παραδεχτεί, έντιμα την αποτυχία/ ανικανότητα του και ας πάει σπίτι του.

Η ταλαίπωρη Πατρίδα δεν γίνεται να βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.

Και εμείς – ………οι “πάντα” εύπιστοι και προδομένοι”, όπως θα ‘λεγε και ο ποιητής

– να περιμένουμε την βελτίωση της κατάστασης μέσω ….. “διασταύρωσης ξιφών” στη Βουλή ή στην τηλεόραση, με την (κουτσομπολίστικη) ελπίδα να μάθουμε : ποιός είναι χειρότερος από τον άλλο (!).

(Σ.Σ Μήπως, στο στίχο, μετά το “προδομένοι”, θα ήταν ορθό και δίκαιο να προστεθεί το: προδομένοι και από το λειψό μυαλό μας”;).

ΥΓ Η ανάληψη ευθυνών απαιτεί γενναιότητα, εντιμότητα, ποιότητα.

Στη χώρα μας η πλειονότητα των εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων, δεν αναλαμβάνουν το μέρος που τους αναλογεί. Απεκδύονται τις ευθύνες τους και τις μεταθέτουν στους ….άλλους (!…).

Κόμματα και ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ απέδειξαν ότι αποκλείεται να το πράξουν.

Επομένως ο κλήρος πέφτει σε εμάς τους ιθαγενείς, να τις αναλάβουμε ώστε να γίνουμε Π ο λ ί τ ε ς, προκειμένου κάτι να βελτιωθεί σε τούτο τον Τόπο.

Αυτό είναι ιδιαίτερα δυσεπίτευκτο (Σ.Σ Εδώ και δεκαετίες προσπάθεια να ξεφύγω, να …….απεξαρτηθώ από την ΚΟΜΜΑΤΟΕΞΑΡΤΗΣΗ. Ευτυχώς κατάφερα

τελικά να είμαι εκτός και να σκέπτομαι πέραν, μακράν άσχετα από οποιοδήποτε κόμμα).

Οι ιθαγενείς πάντοτε σκέπτονται και ενεργούν – ενεργούμενη άβουλα, ευνουχισμένα είναι-μέσω ….. κομματικών εντολών!

Πάσχουν – σύμφωνα με διάγνωση μου-από την νόσο της ΚΟΜΜΑΤΟΠΛΗΓΙΑΣ η οποία τους καθηλώνει στην κλίνη του (κομματικού) Προκρούστη.

Αν δεν απογαλακτιστούν, απαγκιστρωθούν από τα κόμματα, αποκλείεται γίνουν ελεύθερα σκεπτόμενοι και δρώντες πολίτες.

Αλήθεια πόσοι έχουν τη δύναμη (και πόσοι θέλουν) να το πράξουν;