Με την έναρξη ισχύος του νέου ασφαλιστικού νόμου 4387/2016, ως γνωστόν αυξήθηκε σημαντικότατα και σε ορισμένες περιπτώσεις…
υπερτριπλασιάστηκε, το κόστος εξαγοράς/ αναγνώρισης πλασματικών ετών. Ειδικά για  τους ασφαλισμένους του Δημοσίου , αυτή η εξέλιξη είναι ιδιαίτερα δυσμενής , διότι το κόστος εξαγοράς πλασματικών ετών με βάση το προηγούμενο καθεστώς ήταν σχετικά χαμηλό, αφού υπολογιζόταν σε ποσοστό 6,67 % επί των μηναίων αποδοχών του υπαλλήλου για κάθε μήνα που αναγνώριζε αυτός. Αυτό το ποσοστό όμως, σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο νέος ασφαλιστικό νόμος, που ψηφίστηκε τον Μάιο, θα ανέλθει για όλους ασφαλισμένους στο 20 % επί των  ασφαλιστέων αποδοχών τους. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο παρατηρήθηκε ( ορθώς ) «κύμα» αιτήσεων εξαγοράς πλασματικών ετών δημοσίων υπαλλήλων , οι οποίοι έσπευσαν να προλάβουν να λάβουν αριθμό πρωτοκόλλου αίτησης προγενέστερο της ψήφισης ή της δημοσίευσης σε ΦΕΚ του νέου ασφαλιστικού νόμου.

Μετά την δημοσίευση του νέου νόμου όμως, όταν και δηλαδή οριστικοποιήθηκε η διατύπωση των άρθρων του, επιχειρήσαμε να ερμηνεύσουμε τις σχετικές διατάξεις, πάντα με την απαραίτητη διασταύρωση με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, που είναι ούτως ή άλλως ο τελικώς αρμόδιος για να κρίνει τις αιτήσεις και να επιβάλει τα ποσά που θα αξιώσει για τις εξαγορές πλασματικών. Αυτό στο οποίο καταλήξαμε είναι, ότι η διατύπωση του νόμου  και ιδιαίτερα το εδάφιο του άρθρου 38 , το οποίο αναφέρεται στο χρονικό σημείο όπου εντάσσονται οι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο στο νέο καθεστώς υπολογισμού των εισφορών , οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η  αύξηση του ποσού εξαγοράς πλασματικών ετών, θα ισχύσει για το Δημόσιο, από την 1/1/2017.
Με βάση τα παραπάνω,  οι ασφαλισμένοι στο Δημόσιο είναι τυχεροί, διότι με βάση, όπως έκανε δεκτό και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, όποιοι καταθέσουν αιτήσεις εξαγοράς μέχρι και το τέλος του 2016, το ποσό που απαιτείται για την εξαγορά (το οποίο παρακρατείται με δόσεις από την σύνταξη και δεν είναι απαραίτητο να καταβληθεί εφάπαξ), θα υπολογιστεί με βάση το παλαιό καθεστώς και θα είναι μεταξύ 90-120 ευρώ τον μήνα. Μετά την 1η Ιανουαρίου 2017 το ποσό αυτό θα φτάσει και θα ξεπεράσει τα 300 ευρω!
Οι δημόσιοι υπάλληλοι λοιπόν θα πρέπει άμεσα να διευκρινίσουν πόσα πλασματικά έτη μπορούν και πρέπει να αναγνωρίσουν για να θεμελιώσουν δικαίωμα με συγκεκριμένες ευνοικές διατάξεις ή για να προσαυξήσουν την σύνταξή τους και ακολούθως να κινήσουν άμεσα την διαδικασία για κατάθεση αίτησης εξαγοράς ενώπιον του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους!

ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΑ ΕΤΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΙΟ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ.

Καταρχάς, τα βασικά πλασματικά έτη που αναγνωρίζονται στο Δημόσιο, αφορούν  κατά βάση την στρατιωτική θητεία των ανδρών και τα πλασματικά έτη σπουδών και τέκνων και γα τα δύο φύλα. Σημειωτέον ότι η αναγνώριση πλασματικών ετών τέκνων και σπουδών αναφέρεται μόνο σε όσους δεν έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα ( δεν έχουν κλείσει 25ετία δηλαδή) μέχρι το 2010.  Επίσης, μια  λεπτομέρεια για την αναγνώριση σπουδών και τέκνων που πρέπει να προσέξουν οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι η εξής: Ο πλασματικός χρόνος τέκνων μπορεί να «ρίξει» την θεμελίωση  πριν το 2011, διότι όπως αναφέρουν και οι σχετικές εγκύκλιοι ανατρέχει και προς το 2010. Αντιθέτως, ο χρόνος σπουδών δεν ανατρέχει πριν το 2011. Προσοχή λοιπόν ανάλογα και με το πότε συμφέρει τον καθένα να θεμελιώσει δικαίωμα.

Γιατί όμως τα πλασματικά έτη έχουν γίνει πιο απαραίτητα από ποτέ; Ας επιχειρήσουμε σε αδρές γραμμές να αναφέρουμε περιπτωσιολογικά τους  λόγους.

Με τον νόμο 4336/2015 που εισήγαγε τους Πίνακες 1 και 2 , με τα νέα αυξημένα όρια ηλικίας, ο νέος τρόπος θεμελίωσης συνταξιοδοτικού  του δημοσίου υπαλλήλου, αποτελεί συνάρτηση συμπλήρωσης τόσο συγκεκριμένης ηλικίας όσο και συγκεκριμένων ετών ασφάλισης/ υπηρεσίας. Εάν δηλαδή, λείπουν σε κάποιο ασφαλισμένο έτη ασφάλισης, δεν μπορεί να βγει στην σύνταξη και παρασύρεται για συνταξιοδότηση σε μεγαλύτερες ηλικίες ακόμα και αν έχει συμπληρώσει την ηλικία που απαιτείτο με το παλαιό καθεστώς. Αλλάζει εν πολλοίς δηλαδή ο μηχανισμός της θεμελίωσης και του κλειδώματος και τα έτη ασφάλισης παίζουν σημαντικό ρόλο.

Ακόμα και μετά την ψήφιση του νόμου με τους Πίνακες 1 και 2 , η συνταξιοδότηση με διατάξεις μητέρας ανηλίκου το 2010 και γονιών ανηλίκου το 2011 και 2012, αποτελεί την πιο συμφέρουσα λύση για πάρα πολλούς υπαλλήλους που δεν θέλουν να εγκλωβιστούν στην Υπηρεσία για πάρα πολλά χρόνια. Επομένως, η αναγνώριση όσων ετών χρειάζεται ο καθένας για να θεμελιώσει ως γονέας ανηλίκου τα συγκεκριμένα έτη είναι μονόδρομος.

Το ίδιο ισχύει και για τους τρίτεκνους του Δημοσίου. Θα πρεπει να αναγνωρίσουν όσα χρόνια χρειάζονται για να θεμελιώσουν με προϋποθέσεις συνταξιοδότησης τριτέκνων το 2010, 2011 ή 2012. Ακόμα και αν δεν βγαίνουν στα 52 ή στα 55 τους επειδή δεν πρόλαβαν να τα κλείσουν στις 18/8/2015, η συνταξιοδότηση με αυτές τις διατάξεις είναι πολλές φορές ή πιο σωστή λύση.

Η συνταξιοδότηση με 35ετία, ακόμα και αν έχει συμπληρωθεί το 58 έτος, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί εάν δεν έχει συμπληρωθεί ακριβώς το ίδιο έτος και η 35ετία. Επομένως, η αναγνώριση για παράδειγμα στρατιωτικής θητείας, που οδηγεί στην συμπλήρωση της 35ετίας πριν ή ταυτόχρονα με την συμπλήρωση του 58ου έτους , γλιτώνει τον υπάλληλο από ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ηλικίας που μπορεί να διεκδικήσει.

Ειδικά για τους εκπαιδευτικούς , η αναγνώριση πλασματικού χρόνου , μπορεί να τους ανοίξει την πόρτα για την συνταξιοδότηση με θεμελίωση μέχρι το 2010 και 30 χρόνια υηρεσίας!

Ως προς τον υπολογισμό σύνταξης, τα πράγματα άλλαξαν και πλέον ο υπάλληλος, θα πρέπει να διεκδικεί με κάθε τρόπο την αύξηση των ετών ασφάλισής του και το να προσεγγίσει ή να ξεπεράσει τα 40 έτη ασφάλισης, διότι σύμφωνα με τα δεδομένα που προκύπτουν από τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης και συλλήβδην το νέο τρόπο υπολογισμού της σύνταξης, μόνο τόσα έτη ασφάλισης σε συνδυασμό με υψηλές αποδοχές , θα καταλήγουν σε αξιοπρεπή έως και ικανοποιητικά ποσά σύνταξης.

Τα πλασματικά έτη αφορούν το ίδιο και ίσως ακόμα περισσότερο και τους νέους ασφαλισμένους του Δημοσίου, δηλαδή αυτούς που πρωτοασφαλίστηκαν μετά το 1993. Αυτό, διότι οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης που ισχύουν για αυτούς έχουν ομογενοποιηθεί πλήρως και απαιτούν 40 χρόνια ασφάλισης, για να μπορέσει ο νέος ασφαλισμένος να πάρει σύνταξη από τα 62 του και όχι στα 67. Πως αλλιώς θα συγκεντρώσει τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης αυτά ο ασφαλισμένος, εάν όχι με εξαγορά πλασματικών ετών;

Από όλα τα παραπάνω, προκύπτει ότι, σύμφωνα με την διαμορφωθείσα κατάσταση, η εξαγορά πλασματικών ετών είναι ίσως η μοναδική λύση για να βγει ο ενδιαφερόμενος υπάλληλος πιο γρήγορα στην σύνταξη και με μια ικανοποιητική προσαύξηση αυτής, ιδιαίτερα μετά και τις τελευταίες μειώσεις στα ποσά που επέφερε το νεο ασφαλιστικό. Μονόδρομο αποτελεί και η κατάθεση αιτήσεων μέχρι το τέλος του 2016, για να κατοχυρώσει ο υπάλληλος σύμφωνα με τα όσα προαναφέραμε, το χαμηλότερο ποσό εξαγοράς, όταν θα έρθει η ώρα να αποπληρώσει το ποσό αυτό, το οποίο σημειώνουμε ότι γίνεται τις περισσότερες φορές με παρακράτηση σε δόσεις από την σύνταξη.

Πηγή