Γράφει η ειδική συνεργάτης, 
Αν είναι δυνατόν με αυτήν την κατάσταση. Ο κόσμος καίγεται από τη ζέστη, θα καεί και από τα εργασιακά….
Δεν φτάνει που δεν υπάρχουν δουλειές και οι άνεργοι συνωστίζονται κατά χιλιάδες σε λίστες, δεν φτάνει που έχουμε τα capital controls, δεν φτάνει που οι μισθοί είναι σαν χαρτζιλίκι, τώρα θα τα κόψουν και αυτά;

Πάνε τα 8ωρα, πάνε οι υπερωρίες επί πληρωμή, πάνε τα επιδόματα, θα ξεχάσουμε τα πάντα πριν καλά καλά τα αποκτήσουμε;

Από δω και στο εξής μας περιμένει σκλαβιά: Θα δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για ένα μισθό, ανασφάλιστοι, χωρίς bonus , χωρίς δώρα, χωρίς υπερωρίες, αργίες και άδειες και θα πρέπει να λέμε “ευχαριστώ που έχω δουλειά;”

Καταλαβαίνω πόσο τραγικό είναι να μην έχει κάποιος δουλειά για να φάει ένα πιάτο φαγητό και να μείνει σε ένα σπίτι, αλλά δεν γίνεται όμως και όσοι έχουν δουλειά να είναι σκλάβοι! Ζούμε στο 2016! Έλεος πια…