Γράφει ο Α.
Πέμπτη πρωί λίγο μετά τις 8. Πρώτο τηλεφώνημα. “Φίλε έφυγε…”. Δευτερόλεπτα μετά, το πρώτο μήνυμα στο κινητό. “Τον έχω μπροστά μου. Δεν ξέρω αν ζει. Σε λίγο σε ενημερώνω…”. Δεν θυμάμαι πότε ντύθηκα, πότε μπήκα στο αυτοκίνητο και σε…
πόση ώρα βρέθηκα εκεί. Ο Κηφισός ήταν ασφυκτικά “πηγμένος”. Σε όλη την διαδρομή προσπαθούσα να βρω άκρη. Μίλησα με όλους. Αρχές, συνεργάτες, συναδέλφους, φίλους, γείτονες. Κανείς δεν ήξερε τίποτα. Λίγο μετά τις 8.30 σκάει το τελεσίδικο μήνυμα. “Τον έχω μπροστά μου, νεκρό…”.

“Όχι ρε πούστη μου…” μονολογώ. Στέλνω να γράψουν οι συνεργάτες μου. Είναι οριστικό. Αυτό το υπέροχο παιδί, αυτό το μοναδικό ταλέντο, ο παλιός γείτονας που τρώγαμε “βρώμικα” στην καντίνα του Γιάννη (που “έφυγε” και αυτός απρόσμενα λίγες μέρες πριν εκείνη την μοιραία Πέμπτη) δεν ανασαίνει. Δεν θα μας ξανατραγουδίσει ποτέ όσο θα βρισκόμαστε εδώ.

“Γράψτε το” παιδιά. Ο Παντελής είναι νεκρός μετά από τροχαίο ατύχημα στην Λ. Βουλιαγμένης. Παγώνουν όλοι στην πρωινή βάρδια. “Γράψτε το. Είναι γεγονός. Είναι αλήθεια. Μακάρι να ήταν “τρολιά”.
‘Ωσπου να φτάσω στο σημείο, τα ραδιόφωνα μεταδίδουν την είδηση. “Σύμφωνα με πληροφορίες από το “troktiko” ο Παντελής Παντελίδης μαζί με άλλες δυο κοπέλες ήταν μέσα στο μαύρο τζιπ και ανασύρθηκε νεκρός”.

Περνάω από το σημείο και ζητάω ταυτόχρονα από το τηλέφωνο πληροφορίες για το νοσοκομείο που θα τον πάνε. “Ασκληπείο Βούλας” μου λένε. Κατευθύνομαι εκεί. Λίγη ώρα μετά, φτάνει η οικογένειά του, ενώ ήδη έρχονται και τα πρώτα λινκ από τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

“Όταν είδα τόσα κανάλια στην είσοδο κατάλαβα ότι είχε “φύγει” ο Παντελής. Κατάλαβα ότι είχαν τελειώσει όλα”, μου είπε μέρες μετά ο κυρ Σταύρος, σε μια συζήτηση που είχαμε.

Το τι ακολούθησε δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Τα ουρλιαχτά της μητέρας του Παντελή ηχούν ακόμα και αυτή την στιγμή που σας γράφω στα αυτιά μου. Ο πόνος της μάνας είναι τόσο βαρύς και σπαρακτικός που κάθε φορά που βρίσκομαι μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις εύχομαι να είναι και η τελευταία φορά που θα συμβεί.

Παντελή, λείπεις ρε μπαγάσα. Το όνειρο που είδα τότε αλλάζει την ιστορία. Ελπίζω να ήταν ένα καλό “μήνυμα”. Να αναπαυτεί η ψυχή σου, να ηρεμήσει και η μανούλα σου.