Της Μάρης Γαργαλιάνου
Βράδια αξημέρωτα με φίλους σε ταράτσες, κεριά αναμμένα και οδυρμοί και κλάματα και «Μα πως είναι δυνατόν να μου το κάνει αυτό;»…
Κλήσεις στις τρεις η ώρα το πρωί χτυπάνε μανιακά και από όνειρα γλυκά σε οδηγούν σε μόνιμο εφιάλτη τηλεφωνικό. Ζητήματα διαχρονικά τα «περί σχέσεων», πάντοτε αλατοπιπεράτα, πάντοτε επίκαιρα, ώρες ώρες δακρύβρεχτα και ένα κλικ κωμικοτραγικά τις περισσότερες φορές, μιας και τα φουντώνουμε με μια ΤΟΣΗ με το συμπάθειο υπερβολή. Ίσως δεν παίρνεις πάντα το ρόλο του γκουρού στις παρέες σου, ίσως ανήκεις στη γκάμα που πληκτρολογεί το νούμερο και διακαώς ζητά συμβουλές. Ίσως έχεις υπάρξει και στις δύο πλευρές, μα τι λέω… όλοι τα έχουμε ζήσει όλα αυτά λίγο πολύ και είναι απολύτως φυσιολογικό.

«Πώς να την προσεγγίσω; Πες μου εσύ που ξέρεις από αυτά. Παραείναι θεωρητική για τα γούστα μου». «Δε ξέρω πώς να αντιδράσω. Είναι λογικό αυτό που συμβαίνει τώρα;». «Ο πρώην της έχει κάνει ντου στη ζωή της για τα καλά. Πως μπορώ να το ανεχτώ αυτό; Τι να κάνω;». «Είμαστε μαζί μόνο τέσσερις μήνες και μου είπε να συγκατοικήσουμε. Το βρίσκεις νορμάλ;». «Λείπει άπειρες ώρες απο το σπίτι, δουλεύει πολύ και μου λείπει. Να του μιλήσω; Πως να το διαχειριστώ;» «Αν ήσουν στη θέση μου εσύ, τι θα έκανες;».

HomeΠρόσωπα – ΓνώσηΤροφή για Σκέψη
Μάρη Γαργαλιάνου Αυτό που αισθάνεσαι, αυτό είναι η αλήθεια σου!
Αυτό που αισθάνεσαι, αυτό είναι η αλήθεια σου!

Αυτό που αισθάνεσαι, αυτό είναι η αλήθεια σου!

Της Μάρης Γαργαλιάνου

Βράδια αξημέρωτα με φίλους σε ταράτσες, κεριά αναμμένα και οδυρμοί και κλάματα και «Μα πως είναι δυνατόν να μου το κάνει αυτό;». Κλήσεις στις τρεις η ώρα το πρωί χτυπάνε μανιακά και από όνειρα γλυκά σε οδηγούν σε μόνιμο εφιάλτη τηλεφωνικό. Ζητήματα διαχρονικά τα «περί σχέσεων», πάντοτε αλατοπιπεράτα, πάντοτε επίκαιρα, ώρες ώρες δακρύβρεχτα και ένα κλικ κωμικοτραγικά τις περισσότερες φορές, μιας και τα φουντώνουμε με μια ΤΟΣΗ με το συμπάθειο υπερβολή. Ίσως δεν παίρνεις πάντα το ρόλο του γκουρού στις παρέες σου, ίσως ανήκεις στη γκάμα που πληκτρολογεί το νούμερο και διακαώς ζητά συμβουλές. Ίσως έχεις υπάρξει και στις δύο πλευρές, μα τι λέω… όλοι τα έχουμε ζήσει όλα αυτά λίγο πολύ και είναι απολύτως φυσιολογικό.

Διαβάστε επίσης από τη Μάρη Γαργαλιάνου

Ό,τι αξίζει δεν πονάει και είναι δίπλα σου

Μα φυσικά και αλλάζουν οι άνθρωποι

Να είσαι ξεκάθαρος, γιατί είναι ρόδα

«Πώς να την προσεγγίσω; Πες μου εσύ που ξέρεις από αυτά. Παραείναι θεωρητική για τα γούστα μου». «Δε ξέρω πώς να αντιδράσω. Είναι λογικό αυτό που συμβαίνει τώρα;». «Ο πρώην της έχει κάνει ντου στη ζωή της για τα καλά. Πως μπορώ να το ανεχτώ αυτό; Τι να κάνω;». «Είμαστε μαζί μόνο τέσσερις μήνες και μου είπε να συγκατοικήσουμε. Το βρίσκεις νορμάλ;». «Λείπει άπειρες ώρες απο το σπίτι, δουλεύει πολύ και μου λείπει. Να του μιλήσω; Πως να το διαχειριστώ;» «Αν ήσουν στη θέση μου εσύ, τι θα έκανες;».

Αυτό που αισθάνεσαι, αυτό είναι η αλήθεια σου!

Αγαπημένοι μου φίλοι, αν ήμουν στη θέση σας εγώ, θα άκουγα απλά την καρδιά μου, όσο ρομαντικό και αν ακούγεται. Καρδιά, σώμα και νους σε μια απόλυτη μαγική συνεννόηση μας οδηγούν σε όλα αυτά, τα οποία πραγματικά επιθυμούμε. Ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος κάθε φορά που «αποζητώ» τις συμβουλές του επιμένει να μου λέει: «Αυτό που αισθάνεσαι, αυτό είναι η αλήθεια σου!». Και έχει τόσο μα τόσο δίκιο. Το χαμόγελό μου, κάθε φορά σε αυτή του την απάντηση μοιάζει διαστημικό. Πολλές φορές έχω την εντύπωση πως «ζητάω συμβουλές» απο εκείνον, μόνο και μόνο για να ακούσω αυτό ακριβώς και να επιβεβαιωθώ.

Ο κάθε άνθρωπος είναι όλα όσα έχει ζήσει. Οι εμπειρίες του, τα ερεθίσματά του, οι γνώσεις του, τα βιώματά του. Όλοι ανεξαιρέτως θα σας «συμβουλέψουν» με βάση τους δικούς τους κανόνες περί παιχνιδιού, ερωτικών τερτιπιών και όχι μόνο φυσικά. Η κάθε σχέση είναι μοναδική όμως και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Δεν είναι δυνατόν να συγκρίνεται με οποιαδήποτε άλλη κατάσταση, ή ακόμα και άνθρωπο. Το κάθε ζευγάρι εγκαθιστά τους δικούς του νόμους και κανόνες σε όλο αυτό το μαγικό που ζει την ίδια ακριβώς στιγμή.

Όσο μπαίνουμε σε κλισέ, φοράμε ταμπέλες και ετικετοποιούμε τις οποιεσδήποτε συνθήκες, άλλο τόσο χάνουμε την ομορφιά όλου αυτού που σε βάθος θέλουμε να φτάσουμε. Είναι φυσιολογικό απόλυτα να χαωνόμαστε ένα κλικ, ή και πολλά προκειμένου να αντιδράσουμε και να δράσουμε «σωστά» απέναντι σε κάτι, όμως ποιος εν τέλει τα ορίζει όλα αυτά και από πότε κάποιος απέκτησε ντοκτορά σε σχέσεις πάσης φύσεως;

Και απαντώ. Κανείς δεν τα γνωρίζει όλα αυτά και ΠΟΤΕ κανείς δε θα τα μάθει, γιατί πολύ απλά πάντοτε θα έχουμε πρόκληση σε κάτι νέο, πάντοτε οι εκπλήξεις της ζωής θα μας απογειώνουν και έπειτα θα μας «ρίχνουν», όμως με την εμπειρία μας θα γνωρίζουμε πως θα τις διαχειριστούμε. Σε όλα αυτά, το «αντικειμενικό» της υπόθεσης, καταργείται. Σε όλα αυτά, χρειάζεται απλά καρδιά, ένα «ναι» βαρύγδουπο εσωτερικό και μεράκι και αμοιβαιότητα να το απολαύσεις. Όλα τα’ άλλα, είναι για να ‘χουμε να λέμε…

Πηγή