Ένα πέρασμα από τα θεσπρωτικά χωριά, σε φέρνει κοντά στα μαντριά των μικροκτηνοτρόφων, που αποτελούν ένα… κομμάτι του παρελθόντος στο σήμερα. Το μαντρί (το πρατομάντρι) είναι μακρουλή καλύβα με υπόστεγο. Του δίνουν σχήμα πολυγωνικό (ιδιαίτερα στο γιδομάντρι), ελλειψοειδές ή στρογγυλό. Διαλέγουν για να το φτιάξουν, κατάλληλο μέρος απάνεμο, στεγνό και προσηλιακό. Παλαιότερα, αλλά και τώρα σε
κάποιες περιπτώσεις, δίπλα στο μαντρί βρισκόταν, απαραίτητα, το κονάκι δηλ. η καλύβα στην οποία έμενε,όταν χρειαζόταν, ο τσοπάνης. Ήταν κι αυτή φτιαγμένη από τα ίδια υλικά, που γινόταν και το μαντρί. Μέσα σ’ αυτή, ο τσοπάνης αποθηκεύει και ξηρή τροφή για τα ζώα: μπαμπακόσπορο, κουκιά κι ότι άλλο μπορούσε να χρειασθεί στις δύσκολες ημέρες του χειμώνα. Μπροστά στο μαντρί, στο χώρο που είναι η… αυλή του μαντριού, τοποθετούσαν τις πάχνες ή κοπάνες για να τρώνε μέσα σ’ αυτές τα ζώα. Η στρούγκα είναι χώρος περιφραγμένος, όπου αρμέγουν τα γιδοπρόβατα και πρόχειρο ποιμνιοστάσιο για το καλοκαίρι.