Έγινε ιδιαίτερα γνωστή μέσα από τη σειρά “Η ώρα η καλή”, όπου υποδύθηκε…
τη βοηθό της Ζέτας Δούκα και μητέρα του Δημήτρη Βλάχου, ενώ συμμετείχε σε θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Ο λόγος για την Έφη Οικονομάκη που τον τελευταίο χρόνο, όμως αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τα καλλιτεχνικά πράγματα, λόγω της σοβαρής περιπέτειας υγείας που πέρασε.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Espresso, η Έφη Οικονομάκη για ένα χρόνο έδωσε σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Και μάλιστα, όπως αποκάλυψε η ίδια… καρκίνο του μαστού σε επιθετική μορφή. Μετά τις επώδυνες χημειοθεραπείες όμως, και τη μεγάλη αλλαγή στην εμφάνισή της, η ηθοποιός επέστρεψε υγιής και αισιόδοξη…
“Παγκόσμια ημέρα επιζώντων καρκίνου. Σήμερα γιορτάζω… Για σήμερα μίλησα… Η έκπληξη με τον καρκίνο, είναι αν θα θέλει να ξαναγιορτάσεις του χρόνου τέτοια μέρα… Εγώ πάντως έμαθα πια να ακροβατώ στο τεντωμένο σχοινί του…. μα δε θα του κάνω τη χάρη να πέσω…”, είχε γράψει στο Facebook πριν από 10 περίπου μέρες, ενώ χθες ανέβασε στο προφίλ της φωτογραφίες με το νέο της look αναφέροντας: “Μετά από 40 χρόνια ξανθιά, Ο καρκίνος φρόντισε να ξαναθυμηθώ τι χρώμα είχαν τα μαλλιά μου… Ας ξανασυστηθούμε λοιπόν…”

Τέλος, συγκινητικά ήταν και τα λόγια της πριν ένα χρόνο στα γενέθλια της:

“ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΜΟΥ ΓΕΝΕΘΛΙΑ…..

Ήταν μέσα του Απρίλη, όταν με υποδέχτηκε το κακό μαντάτο, με τιμές αρχηγού κράτους.
Με τυμπανοκρουσίες, θάλασσες απόγνωσης και πίκρα μέχρι το μεδούλι!!! Γονάτισα μπροστά στα ρίχτερ που για μένανε δονούσαν και παραδόθηκα στα συντρίμμια μου. Εκείνο το πρωινό… ένοιωσα πως τελείωσε το Μπλε του ουρανού…..πάνω που εγώ, είχα Άνοιξη!

Καρκίνος του Μαστού!! Και μάλιστα….Επιθετικός!!!! Ολοκληρωμένο το έγκλημα, το ίδιο και η τιμωρία μου…. Πέρασα μια βδομάδα τα πέντε στάδια του πένθους μου, πήρα τον χρόνο μου….Βουτήχτηκα στην άρνηση , στο θυμό, στη κατάθλιψη, στη διαπραγμάτευση και γαλήνεψα όταν αγκαλιάστηκα με την Αποδοχή!!! Έβγαλα όσο αμεταχείριστο πόνο είχα και πάλεψα με τη δικτατορία του, γιατί οι λαβωμένοι δεν έχουν χρόνο, για να χάνουν χρόνο!!
Δικαίωμα στο παράπονο;;;;
Μηδενικό!!!
Δε μου το επέτρεψα….
Ισόβια ευτυχία δεν υπάρχει.
Ζωή στο Αθόρυβο…δε Λέει!!!
Θέλει τη δόνηση της…για να την ακούσεις…

Χειρουργεία, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες , όλα για πάρτη μου….μέχρι το Δεκέμβρη θά’ ναι πολλές οι μάχες. Άρχισα ήδη να φοράω τα μαντήλια μου, τη περούκα μου και σαν καλό κορίτσι κάνω τα καπρίτσια του καρκίνου μου. Ωραία λοιπόν Κύριε… Σε αφήνω να μου συμβείς!! Κάθε φορά που έχω χημειοθεραπεία, θέλω να κάνω τις φλέβες μου ράγες και να τρέξω στα όνειρα που άφησα στη μέση. Όμως, τους το έχω ορκιστεί πως θα ξανασυναντηθούμε.

Κι αν η Αγία Ξεγνοιασιά δε με συντροφεύει πια, εγώ βρίσκω φωνή και της φωνάζω….
-Βάζω τη Δύναμη
-Βάζεις τη Νίκη;;;;
Περνάω φάση βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξη και μακροπρόθεσμα αισιόδοξη.
Κάπου εκεί θα συναντηθούμε….
Στη σκηνή, στο χειροκρότημα….
Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας …
Τις έχω ανάγκη!!!”