Φυσικό ή ηλεκτρονικό… ένα τραπεζικό κατάστημα παρέχει τα ίδια επίπεδα ασφαλείας. Οι τράπεζες έχουν επενδύσει σημαντικά… κεφάλαια στην υιοθέτηση των πιο εξελιγμένων τεχνολογικών μεθόδων για την αντιμετώπιση και κυρίως την πρόληψη της απάτης. Μάλιστα σύμφωνα με στατιστικές, μια συναλλαγή e-banking είναι πιο ασφαλής για τον καταθέτη/δανειολήπτη/ κάτοχο πιστωτικής κάρτας, από τον πιθανό κίνδυνο στον οποίο θα μπορούσε εκείνος να εκτεθεί, πηγαίνοντας ή φεύγοντας από το κατάστημα της Τράπεζας ( π.χ. ληστεία στο δρόμο).

Για την ασφάλεια των συναλλαγών όμως, απαιτείται – πέραν των συστημάτων ασφαλείας που θέτουν σε εφαρμογή οι τράπεζες – η ενημέρωση και η σωστή περιήγηση στις ιστοσελίδες, των ίδιων των χρηστών ηλεκτρονικής τραπεζικής. Εδώ και πάνω από δύο χρόνια, οι τράπεζες ενημερώνουν επίμονα τους πελάτες τους, να μην δίνουν στοιχεία προσωπικά και κωδικούς τους, απαντώντας σε τηλέφωνα ή σε επιστολές που λαμβάνουν, ακόμη και σε «περίεργα» mails ή άγνωστες σελίδες στο διαδίκτυο. Με τα λεγόμενα παραπλανητικά μηνύματα ή αλλιώς phishing mails, κάποιοι επιχειρούν να υποκλέψουν προσωπικά δεδομένα και στοιχεία, περνώντας κακόβουλα προγράμματα. Οι προσωπικοί κωδικοί δεν αποκαλύπτονται σε κανέναν και αποτελεί ευθύνη του χρήστη η διαφύλαξη τους, με τρόπο ώστε να μην γίνεται δυνατή η υποκλοπή στοιχείων.

Για παράδειγμα, δεν θα πρέπει να φυλάσσεται στο ίδιο μέρος ο Κωδικός Συνδρομητή και ο Μυστικός Κωδικός, θα πρέπει να αλλάζουν συχνά για λόγους πρόληψης και… επιτέλους, ας μην είναι το PIN η ημερομηνία γέννησης!