Δεν αναθρέφονται όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο. Κι όπως δεν υπάρχει τέλειος γονιός και συνταγή επιτυχίας για την τέλεια ανατροφή, έτσι δεν υπάρχει παιδί προγραμματισμένο σαν…
ανθρωποειδές. Η Δρ. Mary Rechmeyer, συγγραφέας βιβλίων παιδαγωγικής και διευθύντρια Κέντρου Ανάπτυξης Παιδιών, εξηγεί πώς κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει μοναδικά ταλέντα και πώς κάθε γονιός πρέπει να μάθει να εστιάζει στις κλίσεις του παιδιού του, αντί να προσπαθεί να το προσαρμόσει, να το βάλει σε καλούπια και να λύσει κάθε τι «προβληματικό».

«Όλοι ξέρουν ένα παιδί σαν τον ανιψιό μου τον Τομ.
Ο Τομ ήταν το δίχρονο που πάθαινε κρίσεις θυμού και υστερίας, γιατί έτσι. Ίσως έφταιγε ότι η μαμά του τον στραβοκοίταξε ή ότι δεν τον άφηνε να αγοράσει δημητριακά με σοκολάτα ή ότι έπρεπε να κάνει μπάνιο.
Αργότερα, έγινε το οκτάχρονο που φοβάται τα σκυλιά -ακόμη και τα μικρά. Πιο μετά, ήταν ο έφηβος που δεν άγγιζε τα γκουρμέ γεύματα που ετοίμαζε η μαμά του και που πίστευε ότι μόνο φαγητό που μπορεί να φάει κανείς ήταν τα burgers. Ήταν ο μαθητής που συνήθως έβρισκε πολύ καλύτερα πράγματα να κάνει απ’ το να διαβάσει. 
Τα προβλήματα του Τομ είναι κοινά -αλλά πόσο χρόνο και ενέργεια θα βάζατε για να “λύσετε τα προβλήματά του”;
Όταν ένα παιδί σαν τον Τομ είναι κάποιου άλλου, όλοι ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει να γίνει. Ανάλαβε τα ηνία, μίλα στον διευθυντή του, συνέτισέ τον. Όταν όμως είναι το δικό σου παιδί, αναρωτιέσαι ποια είναι η σωστή απάντηση και μπορεί αυτά τα προβλήματα να σε “φάνε” και να βρεθείς να ορίσεις το τι είναι το παιδί σου βάσει των προβλημάτων του. 
Οι γονείς θέλουν να δώσουν το καλύτερο που μπορούν για να μεγαλώσουν χαρούμενα και παραγωγικά παιδιά, αλλά δυστυχώς, δεν υπάρχει ένα κουμπί ευκολίας που μπορεί να πατηθεί σε μια οικογένεια ή σε μια δύσκολη κατάσταση. Με μια μεγάλη ποικιλία συμβουλών να διατίθεται σε ράφια βιβλιοπωλείων ή στην οθόνη σου, ένα μόνο πράγμα είναι ξεκάθαρο: δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος να μεγαλώσεις ένα παιδί. Δεν υπάρχει “σωστός” τρόπος να μεγαλώσεις ένα παιδί, επίσης. Οι γονείς έχουν ξεχωριστές δυνάμεις και κάθε παιδί έχει ξεχωριστή προσωπικότητα. Η ποικιλία σε ικανότητες, δυνατότητες, δυνάμεις και περιβαλλοντικούς παράγοντες είναι ατελείωτη.
Πόσο συχνά εμείς, ως γονείς -στην καθημερινότητα της ανατροφής των παιδιών μας- εστιάζουμε στη μοναδικότητά τους; Πόσο συχνά σκεφτόμαστε να ενισχύσουμε τα εσωτερικά τους χαρίσματα, τα ταλέντα τους και τις δυνάμεις τους; Πόσο συχνά σκεφτόμαστε ότι το να εστιάσουμε τόσο στις δικές μας δυνάμεις, όσο και στις δυνάμεις των παιδιών μας, θα είναι αυτό που πραγματικά θα κάνει τη διαφορά στο μέλλον τους;
Ο Τομ ήταν κάτι περισσότερο από μια περίληψη των “προβλημάτων” του. Ήταν ένα χαρισματικό παιδί κι ένας χαρισματικός έφηβος. Σήμερα, όχι μόνο αποφοίτησε από το κολέγιο και είναι παντρεμένος με δύο παιδιά, αλλά έχει στήσει τη δική του υγιή επιχείρηση. Έχει ακόμη και σκύλο. Ο αλλοτινός εραστής των burgers είναι τώρα ένας κυνηγός καλών εστιατορίων κι ένας θερμός υποστηρικτής της υγιεινής διατροφής. Επίσης, όποτε μπορεί, απολαμβάνει την κουζίνα της μαμάς του. 
Πώς έγινε αυτό όμως; Πώς ένα “προβληματικό” παιδί εξελίχθηκε σε έναν ικανό και επιτυχημένο ενήλικα; Σίγουρα, η ωρίμανση βοήθησε, οι δάσκαλοι και άλλοι ενήλικες βοήθησαν ακόμη περισσότερο. Βλέπετε, η οικογένεια του Τομ δεν τον χαρακτήριζε βάσει των φόβων και των ελαττωμάτων του. Αντίθετα, εκτιμούσαν την ικανότητά του να παράγει ιδέες και να εκφράζει την άποψή του. Εντόπιζαν τα φυσικά του ταλέντα στην αυτοπεποίθηση και την περιέργεια και τον ενθάρρυναν να καλλιεργεί και να ακολουθεί τις ιδέες του. Η ανακάλυψη και η ενθάρρυνση της μοναδικότητας -των ταλέντων του καθενός από εμάς- που κάνει την μεγαλύτερη διαφορά στην ανάπτυξη των παιδιών. 
Όμως τι γίνεται όταν καταλήγεις να αιχμαλωτίζεσαι σ’ αυτές τις καθημερινές στιγμές πανικού; Προσπάθησε να κάνεις ένα βήμα πίσω και να δεις τη μεγάλη εικόνα. Αντί να εστιάσεις στο πώς θα λύσεις τα προβλήματα, ενθάρρυνε τα εσωτερικά ταλέντα του παιδιού σου και στο να γίνει ο πραγματικά καλός σ’ αυτό που κάνει καλά. Αν, για παράδειγμα, έχεις παρατηρήσει ότι το παιδί σου αγαπάει τον ανταγωνισμό και θέλει να κερδίζει, αλλά αναβάλλει να διαβάσει την ορθογραφία του, μετάτρεψε τη μελέτη σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι στο οποίο θα προσπαθήσει να βγει νικητής. Κράτα σκορ και πανηγύρισε τις νίκες του. Ενισχύοντας θετικά τις φυσικές του κλίσεις, το παιδί αποκτά κίνητρο και εμπιστοσύνη στον εαυτό του για να αντιμετωπίσει την επόμενη πρόκληση.
Όπως όλοι οι άνθρωποι, τα παιδιά μας θα δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό όταν καταφέρουν να χρησιμοποιούν καθημερινά τα ταλέντα τους. Επιπλέον, όταν οι γονείς “κάνουν χρήση” των δικών τους φυσικών κλίσεων και δυνάμεων, η ανατροφή των παιδιών γίνεται ευκολότερη και μας γεμίζει περισσότερο -τόσο εμάς, όσο και τα παιδιά.
Στην ανατροφή των παιδιών, δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Αυτό εξηγεί και το βουνό συμβουλών που αντιμετωπίζουμε -είτε το αναζητάμε, είτε όχι. Και, ξεκλειδώνοντας τα δικά σου ταλέντα κι αυτά των παιδιών σου, χρειάζεται πολύτιμος χρόνος, ενέργεια, προσοχή και συνεργασία, αλλά αξίζει τον κόπο η προσπάθεια. Ως γονιός, όταν ξέρεις και καταλαβαίνεις τα ταλέντα σου και πώς να τα εφαρμόσεις στην ανατροφή των παιδιών σου, μπορείς να καταλάβεις ακόμη καλύτερα τις κλίσεις και τις δυνατότητες των μικρών σου και να τα βοηθήσεις να χτίσουν και να θεμελιώσουν την εσωτερική τους δύναμη.»