Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε έναν νέο αναπτυξιακό νόμο, που όπως φάνηκε και από τις παρατηρήσεις των φορέων, φέρνει…
σίγουρα γραφειοκρατία, αλλά όχι ανάπτυξη. Υπάρχουν πολύ σοβαρές αδυναμίες που περιέγραψε πολύ εύστοχα η Εισηγήτρια της Ν.Δ.. Η πιο βασική αδυναμία του νομοσχεδίου είναι ότι δεν ρίχνει λεφτά στην αγορά.

Ακούσαμε από τον κ. Υπουργό ότι ένα 70% των χρημάτων προορίζονται για τα ώριμα σχέδια των δύο προηγούμενων αναπτυξιακών νόμων, χωρίς να είναι ξεκάθαρο πόσα από αυτά τελικά και πότε θα πέσουν στην αγορά. Ενώ, οι ενισχύσεις του νέου νόμου θα αρχίσουν να διοχετεύονται στην αγορά πολύ αργά, από το 2018 και μετά.

Μια άλλη μεγάλη αδυναμία είναι οι όροι με τους οποίους θα δοθούν οι ενισχύσεις και δεν έχουν καμία σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα της αγοράς. Δεν προκαταβάλλεται καμία ενίσχυση στο ξεκίνημα της επένδυσης. Οι όροι καταβολής της επιχορήγησης, δηλαδή, της ενίσχυσης σε χρήμα είναι βασανιστικά αυστηροί. Απαιτείται από τον επιχειρηματία να έχει πληρώσει το μισό από το συνολικό κόστος της επενδύσεις για να μπορέσει το μισό της ενίσχυσης και αφού έχει καλύψει όλο το 25% της δικής του συμμετοχής. Πώς και από πού, σε μια εποχή που ο τραπεζικός δανεισμός είναι άπιαστο όνειρο για τις περισσότερες επιχειρήσεις, φαίνεται ότι δεν απασχολεί καθόλου τον νομοθέτη.

Όσο για τις επιχειρήσεις των παλαιότερων αναπτυξιακών, αυτές, θα περιμένουν, κύριε Υπουργέ, έως και 7 χρόνια για να πάρουν όλη την επιχορήγηση και ας τρέχουν οι δανειακές υποχρεώσεις και ας έχουν να πληρώσουν εγγυητικές επιστολές. Αντιλαμβάνεστε, κύριε Υπουργέ, ποιος μπορεί σήμερα να πληρώσει εγγυητικές επιστολές για 7 χρόνια; Είναι ένα σημαντικό θέμα και ειλικρινά, χρειάζεται μιας ιδιαίτερης εκτίμησης και αξιολόγησης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι πρέπει να δούμε με περισσότερη προσοχή όλες αυτές τις παραλείψεις που πιθανόν ο κ. Υπουργός δεν τις έχει ακόμα εκτιμήσει.

Ένας από τους βασικούς σκοπούς του νομοσχεδίου είναι να μειωθούν και οι έντονες ανισότητες μεταξύ των διαφορετικών περιοχών της χώρας. Ο σκοπός αυτός υποτίθεται ότι εκπληρώνεται με το καθεστώς των ειδικών περιοχών του άρθρου 12. Λέω «υποτίθεται» γιατί με τα κριτήρια που έχουν μπει, μένουν έξω ολόκληρες περιοχές που έχουν σοβαρή υποανάπτυξη. Το μεγάλο λοιπόν θέμα εδώ είναι ποιες θεωρούνται παραμεθόριες περιοχές.

Διαβάζουμε ότι είναι οι περιοχές, οι δημοτικές ενότητες, που έχουν απόσταση 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Μάλιστα, στο προσχέδιο ήταν στα 20 χιλιόμετρα. Κύριε Υπουργέ, επιλέξατε να αντιγράψετε τον ορισμό της παραμεθόριας περιοχής στον νόμο 4024 / 2011, που καθορίζεται ποιοι υπάλληλοι του δημοσίου δικαιούνται επίδομα απομακρυσμένων και παραμεθόριων περιοχών.

Όμως, είναι ένα πράγμα να αποφασίζεις για το κριτήριο μιας μισθολογικής παροχής και άλλο πράγμα να χρησιμοποιείται το ίδιο κριτήριο για να δώσουμε επενδυτικά κίνητρα.

Το οικονομικό προφίλ μας το δείχνει η σύγκριση του Α.Ε.Π. με τον μέσο όρο της χώρας. Οι δείκτες απασχόλησης και ανεργίας και συνολικής επένδυσης, καθώς επίσης και άλλα τέτοια στοιχεία. Για παράδειγμα, η Θεσπρωτία που με ενδιαφέρει πέρα απ’ όλα τα άλλα, είχε αρνητική μεταβολή του Α.Ε.Π. της, ήδη από την εποχή που το Α.Ε.Π. της χώρας αυξάνονταν κατά 7%. Την περίοδο της ύφεσης, η ανεργία επιδεινώθηκε με ρυθμούς πολύ μεγαλύτερους σε σχέση με άλλες περιοχές και μάλιστα, έχει μόνιμα χαρακτηριστικά.

Έχετε λοιπόν συμπεριλάβει σχεδόν 85% του νομού, παρόλα αυτά όμως, μας μένει ένα 15%, που είναι όμως οι κατ’ εξοχήν υπό ανάπτυξη περιοχές. Εκεί μπορούν να γίνουν δραστηριότητες. Εκτιμώ ότι υπάρχει η δυνατότητα εκ μέρους σας να ενταχθεί ολόκληρη η Θεσπρωτία σαν ένας παραμεθόριος, ακριτικός και φτωχός νόμος.

Τέλος, εκτιμώ ότι χρησιμοποιώντας τους νομούς 3978 / 2011 και 4278 / 2014, που μιλούν για τις παραμεθόριες περιοχές, να μπει ολόκληρη η Θεσπρωτία. Όπως σας είπα και πριν, είναι το ελάχιστο που μένει έξω, αλλά είναι οι κατεξοχήν υπό ανάπτυξη περιοχές και θα είναι μια χρήσιμη κίνηση και από εσάς.