Σχεδόν αβοήθητοι οι ασφαλιστικοί σύμβουλοι προχωρούν σε συμβάσεις με τις ασφαλιστικές εταιρίες που κάτω από το βάρος υποχρεώσεων …
(οικονομική κρίση – δάνεια – οφειλές ασφαλίστρων – παλαιά υπόλοιπα) τις υπογράφουν χωρίς να διαβάζουν όρους αλλά και εάν προσέχουν ζητήματα που διαφωνούν δεν μπορούν να αντιδράσουν και συμφωνούν ελπίζοντας κάτι να κάνουν στο μέλλον.

Σε γενικές γραμμές οι όροι είναι σκληρότεροι και οι υποχρεώσεις και περισσότερες και μεγαλύτερες και πολλές απραγματοποίητες. Τα πράγματα σήμερα δεν είναι πιο τίμια…

Οι ασφαλιστικοί σύμβουλοι σήμερα υποχρεούνται να συμμορφώνονται πλήρως στη νομοθεσία (νδ 400/70, ν2496/97, πδ 190/2006, διατάξεις εποπτικής αρχής ΤτΕ και ότι ισχύσει στο μέλλον) με ευθύνη έναντι της εταιρίας για πιθανή ζημιά της από τη μη τήρησή τους.

Υποχρεούνται πέραν της νομοθεσίας να τηρούν τους κανονισμούς πωλήσεων των εταιριών, τις οδηγίες, τις εγκυκλίους, τους κανονισμούς, τους κώδικες δεοντολογίας και τις θέσεις της εταιρίας έναντι αποδοχής δώρων, χορηγιών, φιλοξενιών κλπ.

Πέραν των συγκεκριμένων κανόνων ο ασφαλιστικός σύμβουλος υποχρεούται να προσφέρει υπηρεσίες, με κίνδυνο αμφισβήτησης από την εταιρία, κάτω από γενικές κοινωνικές διατάξεις και έννοιες περί θεσμού και κοινωνικού συνόλου.

Φυσικά να έχει άδεια επαγγελματική και ασφάλιση επαγγελματικής αστικής ευθύνης.

Οι ευχέρειες των ασφαλιστικών εταιριών για διακοπή συνεργασίας είναι πάμπολλες και είναι δυσχερέστατο ένας ασφαλιστικός σύμβουλος να διεκδικήσει το δίκιο του και τα συμφέροντα του λόγω του «εύθραυστου» των σχέσεων εταιρίας-ασφαλιστή-πελάτη και λόγω του εθιμικού τρόπου εργασίας που επικρατεί σε αντίθεση με την νομοθεσία και σύμβαση.

Εκατοντάδες δικαστικές διαμάχες έγιναν μεταξύ εταιριών-διαμεσολαβούντων και ΔΕΝ καταδικάστηκε ούτε ένα στέλεχος ασφαλιστικής επιχείρησης για λάθη ή παραλείψεις που αποδεικνύει ότι δεν αντέχουν δικαστικές διαμάχες οι ασφαλιστές. Ελάχιστοι άντεξαν! Η τύχη πολλών αγωγών είχε κατάληξη τον συμβιβασμό σε βάρος των ασφαλιστών. Κάποιοι πέθαναν χωρίς να δικαιωθούν και άλλοι κατέληξαν στα νοσοκομεία «σακατεμένοι» από το άδικο και την αδυναμία υπεράσπισης τους και τις εις βάρος τους αόριστες καταθέσεις συναδέλφων…

(Πολλά θέματα είναι σε «εθιμική σύγχιση» σε σχέση με τους όρους συμβάσεων αλλά και της ασφαλιστικής νομοθεσίας όπως ποιο είναι το «γραφείο» ασφαλιστικού συμβούλου του Agency, πού ανήκει, ποιος είναι ο εργοδότης, ποιες οι ώρες εργασίας, εκπαίδευσης, ποιες υποχρεωτικές απαιτήσεις, πότε είναι ελεύθερος επαγγελματίας και πότε παραβιάζει απαιτήσεις κανονισμών κλπ, πότε «φαίνεται» ως κωδικός ανεξάρτητος και πότε δεν φαίνεται, πότε μπαίνει ΙΚΑ και πότε όχι, πότε είναι ασφαλιστικός σύμβουλος, πότε θεματοφύλακας χρημάτων, πότε εισπράκτωρ ή διαμεσολαβητής;)

Σύγχιση επικρατεί γύρω από καταγγελίες συμβάσεως και αποζημίωση και πότε έχουμε εφαρμογή παραβίασης σπουδαίου λόγου και αποζημίωσης χαρτοφυλακίου. Η μη τήρηση κάποιων πράξεων όπως υποχρεώσεις κανονισμού πωλήσεων συνιστούν σπουδαίο λόγο λύσεως συμβάσεως αλλά σε σπουδαίο λόγο οι εταιρίες δεν αποζημιώνουν και δεν οφείλουν. Τι γίνεται το πελατολόγιο;

Κάποιες εταιρίες εκμεταλλεύτηκαν τις συνέπειες πράξεων ΤτΕ 30 και 31 και επέβαλλαν κανονισμούς και συμβάσεις όχι καλής συνεργασίας λόγω του ότι ήταν σε άσχημη θέση πολλοί ασφαλιστικοί σύμβουλοι.

Υπάρχουν περιπτώσεις και μονομερούς διακοπής σύμβασης αλλά και αλλαγών όρων συμβάσεως χωρίς ενημέρωση του συμβαλλόμενου τους ασφαλιστή.

Τέλος, όργιο παρανομιών επικρατεί στην τύχη του χαρτοφυλακίου με μεταφορές σε άλλους ασφαλιστές, με επιστολές προς πελάτες που δυσφημούν άνευ αποδεικτικών τον πρώην ασφαλιστή τους, με υπεύθυνες δηλώσεις σε ΚΕΠ πελατών περί αντικατάστασης του ασφαλιστή τους με άλλον κλπ. Αφορμή προβληματισμού είναι και το κλείσιμο εταιριών και κυρίως του Ομίλου ΑΣΠΙΣ όπου για τους υπαλλήλους υπήρχαν προβλέψεις αλλά για την τύχη για τα εισοδήματα των διαμεσολαβούντων καμία πρόβλεψη. Τα ίδια συμβαίνουν και στην περίπτωση της International Life! Οι διαμεσολαβούντες είναι εγκαταλελειμμένοι. Άλλο παράδειγμα είναι και το Ταμείο ΤΕΑ-ΕΑΠΑΕ και όσα συμβαίνουν για τα δικαιώματα των υπαλλήλων, για τα οποία όλοι νοιάζονται αλλά για τους ασφαλιστές κανένας!

Ελπίζουμε η ΔΕΙΑ θεσμικά να επέμβει στις υπερβολές για να ξεκαθαρίσει το συννεφιασμένο τοπίο που σε κάποιες περιοχές έχει «μηδέν ορατότητα» αφού η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος έχει στρατηγική τη μη ανάμειξη σε τέτοια θέματα. Ο επανασχεδιασμός όλων αυτών των ζητημάτων ίσως βοηθήσει και στην ανάκαμψη της διαμεσολάβησης που κατρακυλά στην εξαφάνιση…

Πηγή