Γράφει η Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά, Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, κριτικός

Δυστυχώς, τα περισσότερα άρθρα που αφορούν στις ελληνικές σπουδές εμπεριέχουν πλην ελαχίστων ένα «δυστυχώς», γιατί μέσα στον… φορολογικό ορυμαγδό και στην υφιστάμενη πτώχευση βρήκαμε ότι φταίει και η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών-πέρυσι της γλώσσας- και χωρίς φειδώ ,με έπαρση αποφασίζουμε τη μείωση των ωρών !

Όσοι είστε κοντόθωροι ,δεν βλέπετε παρά μονάχα πώς θα εξοικονομήσετε ώρες για να μειώσετε το εκπαιδευτικό προσωπικό ,να κερδίσετε κάτι παραπάνω για να συνεχίσουν εναγωνίως να κλαίνε επί των ερειπίων οι υψηλόμισθοι και μεγαλοσυνταξιούχοι.

Δεν μπορώ να κατανοήσω τον οικονομικό αχταρμά -επί σχεδίου- του τύπου παίρνω από τον ένα και δίνω στον άλλον. Και μέσα σε αυτό το άνευ προηγουμένου πολιτικό παιχνίδι θυσιάζεται η αρχαία ελληνική κατά συνέπεια και η νέα ελληνική, στο βωμό των συμφερόντων.

Όταν οι προκάτοχοί σας, κύριε Φίλη ,έφτιαχναν αναλυτικά προγράμματα επί σειρά ετώ, για να είναι σε θέση ο νέος να γράφει μια συστατική επιστολή, μια επιστολή σε δημόσιο πρόσωπο ,σε έναν υπουργό, λέτε να το έκαναν από άγνοια ;Και έρχεστε τώρα να ακυρώσετε με το πνεύμα σας ,το πνεύμα των κλασικών σπουδών και με τις επιλογές σας να καταντήσετε τα σχολεία εργοστάσια ,όπου θα εργάζονται εντατικά οι μαθητές για να γίνουμε Ευρωπαίοι κερδοσκόποι και καιροσκόποι χωρίς παρελθόν χωρίς την πέτρα και τον ασβέστη, για να φτιάξουμε οικοδομήματα σαθρά ,να τσιμεντάρουμε το μυαλό μας, να αδιαφορήσουμε για το παρελθόν μας, μέσα στο πλαίσιο του κομφορμισμού που σας διακατέχει!

Η λογική σας ,άκρως χρησιμοθηρική ,σας οδηγεί στο να κραδαίνετε τους οικονομικούς δείκτες, περιφρονώντας προκλητικά , τον κρυφό θαυμασμό ημών των δασκάλων για κείμενα που φτάνουν στα χέρια μας μετά από είκοσι πέντε αιώνες, για κείμενα που διδάσκονται στα ξένα πανεπιστήμια και τα οποία εναγωνίως προσπαθούν να προσεγγίσουν οι φοιτητές τους.

Αλλά αυτοί είμαστε ,λατρεύουμε τις αλλαγές στο όνομα του πολιτικού κόστους και μετερχόμεθα λόγους και τρόπους οι οποίοι δείχνουν σαφέστατα , την αναγκαιότητα των αποφάσεών σας!

Δεν είμαι αρχαιόπληκτη αλλά τριάντα χρόνια στην εκπαίδευση θεωρώ ότι όλοι μας, προκειμένου να αποδώσουμε καλύτερα ένα κείμενο δεν καταφεύγουμε στη μαλλιαρή δημοτική ,ούτε καν στη δημοτική. Γι αυτό το « ισοσκελές» τρίγωνο δεν θα γίνει ποτέ ισοπόδαρο ,ούτε το τετράγωνο της «υποτείνουσας» θα λεχθεί ως τετράγωνο της αποκατιανής τεντώστρας. Γι αυτό ο υδροχόος δεν θα λεχθεί ποτέ νεροχύτης και το «στοιχηθείτε» δεν θα γίνει αραδιαστείτε!

Υπάρχει τρόπος μη αποποιούμενοι την παράδοσή μας, να αποφύγουμε τον στείρο διδακτισμό και να εντρυφήσουμε –γιατί πρέπει- στο πνεύμα των αρχαίων με πολλούς τρόπους !

Εάν ζούσε η Jacqueline de Romilly θα σας έλεγε : «έχω προσπαθήσει να καταλάβω, να προσεγγίσω την αρχαία ελληνική γραμματεία ,με έχει θρέψει και με έχει πλουτίσει και κάθε φορά μένω έκθαμβη από τη δύναμη που έχουν να παραμερίζουν το επουσιώδες ,για να διατυπώσουν με ένταση το ουσιώδες». Εσείς μάλλον μένετε ενεός -αρχαία ελληνική ἐνεός ή άναυδος -αρχαία ελληνική ἄναυδος – ἀν- στερητικό + αὐδή (φωνή) …από τις ώρες διδασκαλίας και τίποτε περισσότερο!